Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Bomvol sportpark Drieburg, publiek grote winnaar. En JOS Watergraafsmeer….
Voorafgaand aan de topper in de Vierde Divisie liepen de verwachtingen uiteen. JOS Watergraafsmeer had iets recht te zetten na de kansloze 2-0 nederlaag eerder dit seizoen tegen Purmersteijn, een wedstrijd die volgens sommigen zelfs nog een karige uitslag had. Tegelijkertijd was er vanzelfsprekend respect en zelfs vrees – voor de kracht van de koploper uit Purmerend, maar ook innerlijke verbetenheid om eindelijk weer eens van ze te winnen. “Het kan ook zomaar 1-4 worden vandaag,” klonk het langs de lijn. Op het veld ontvouwde zich een heel ander verhaal: JOS speelde een uur lang voetbal van uitzonderlijk niveau en legde de koploper uiteindelijk met 2-1 over de knie.
Vanaf de eerste minuut was het duel levendig en intens. Purmersteijn koos voor een hoge druk, maar JOS liet zich daar niet door intimideren. Integendeel: via de flanken, met name dankzij Luciandro Andeloe en Martin Campbell, wist de thuisploeg meerdere keren gevaarlijk uit te breken. Het tempo lag hoog, de duels waren scherp maar fair, en arbiter Berg liet het spel vloeien door weinig te fluiten. Dat kwam het spektakel zichtbaar ten goede.
Geen duimbreed
Na twaalf minuten was al duidelijk dat beide ploegen elkaar geen duimbreed wilde toegeven. Het duel was op dat moment nog enigszins in evenwicht qua kansenverhouding, maar gaandeweg kreeg JOS steeds meer grip op de wedstrijd. Rond de twintigste minuut begon de ploeg uit de Watergraafsmeer steeds nadrukkelijker te dreigen. Grote kansen bleven nog uit, maar de intentie was duidelijk: JOS wilde de wedstrijd dicteren en zocht naar het openingsdoelpunt. Purmersteijn daarentegen kwam nauwelijks meer in de buurt van JOS-doelman Abdel el Ouazzane.
Perfectie
De verdiende beloning volgde na een half uur spelen. Een aanval over de flank werd zorgvuldig opgezet en afgerond door Boris Santen, die met overtuiging de 1-0 binnenschoot. Het was een logisch gevolg van het spelbeeld: JOS speelde met een passzuiverheid die tegen perfectie aan zat en hield het tempo hoog. Nauwelijks een minuut later was het bijna opnieuw raak. Via Jeremy De Graaf en Andeloe werd Santen opnieuw in stelling gebracht, maar ditmaal voorkwam de paal – via een lichte aanraking van Dirk Bakker – een tweede treffer.
Niet op scherp
De eerste helft was overduidelijk voor JOS. Purmersteijn kwam niet in zijn spel en dat was niet alleen een kwestie van onmacht, maar vooral de verdienste van de thuisploeg. JOS combineerde scherp, hield de focus en straalde overtuiging uit. Kort voor rust had de score verder moeten oplopen toen De Graaf en Jurre Duijn in kansrijke positie kwamen, maar ook Campbell, die goed was meegelopen, had zijn vizier niet op scherp staan. Met een 1-0 voorsprong zochten beide ploegen de kleedkamer op.
Genadeloos
Na rust leek Purmersteijn even aan te zetten, maar JOS sloeg snel en genadeloos toe. Nog voor het uur viel de 2-0. Campbell gaf een soort van voorzet uit een onmogelijke hoek die wellicht als zodanig bedoeld was, maar de bal viel bij de tweede paal verrassend binnen. Een optater voor Purmersteijn, dat juist het gevoel kreeg weer beter in de wedstrijd te komen.
Tot het uur bleef JOS de baas op het veld. De koploper uit Purmerend probeerde wel met afstandsschoten en opportunisme dichterbij te komen, maar de defensieve organisatie van JOS stond als een huis. De linies bleven gesloten en El Ouazzane hoefde nauwelijks écht in actie te komen.
Slalom
Toch nam de spanning in het laatste kwartier toe, Purmersteijn bleef dringen en zoeken. Micrle Elstak liet met een fraaie slalom zien dat Purmersteijn nog leefde en claimde in zijn wanhoop een strafschop. Het was misschien wel de beste individuele actie van de wedstrijd, dat geen beloning kreeg. Enkele minuten later leidde een slordigheid bij De Graaf tot een gevaarlijk moment, maar El Ouazzane redde knap. De rebound werd echter wel benut door Dylan van Os.
In de slotfase werd het “pompen of verzuipen” voor de bezoekers. Trainer Berry Smit gooide alles naar voren, drie spitsen, zelfs Bakker meldde zich bij een standaardsituatie. JOS kreeg ruimte om te counteren, maar speelde die mogelijkheden enkele keren heel slecht uit, waardoor de spanning tot de laatste seconden bleef.
Onverzettelijk
Eén van de grote uitblinkers aan de kant van JOS was Timo van Roemburg. De verdediger, pas een paar duels terug van een knieblessure, speelde met enorme energie en onverzettelijkheid. “Ik denk dat dit het beste uur was wat ik heb gespeeld – of gezien – met JOS dit seizoen,” zei Van Roemburg na afloop. “Ik ben er dit jaar voor het eerst bij, dus over vorig seizoen kan ik niets zeggen. We waren heel goed aan de bal, en dan kunnen wij van iedereen winnen – ook van de koploper.”
Heel hoog niveau
JOS-trainer Richard Plug sloot zich daarbij aan en knikte bevestigend. “Ik denk dat ik het beste JOS heb gezien onder mijn tweejarige leiding in dat eerste uur,” stelde hij. “Dit was voetbal op een heel hoog niveau.”
Spanning
Trainer Berry Smit van Purmersteijn was na afloop duidelijk in zijn analyse en legde de nadruk op het gebrek aan volwassenheid in de eerste helft van de wedstrijd. Volgens Smit speelde spanning zijn ploeg parten in het eerste driekwartier. “We waren niet volwassen genoeg om op de juiste manier weerstand te bieden aan JOS. Dan komt het aan op details, en daarin waren zij beter,” verklaarde hij. De openingstreffer van JOS zag hij dan ook als een gevolg van die tekortkomingen: “Er was op zich weinig aan de hand, maar zo’n moment van hun slimheid wordt dan meteen afgestraft. Dat zijn dure leermomenten.”
Na rust zag Smit verbetering. Purmersteijn kwam beter in de wedstrijd en creëerde ook kansen, maar liet na om die te benutten. “We kwamen voetballend beter in ons spel en kregen wat mogelijkheden, maar drukken die niet af.” In de slotfase koos hij voor alles-of-niets voetbal. “Dan sta je op een gegeven moment voor de keuze: blijven voetballen of pompen of verzuipen. Wij gingen voor het laatste.”
Kwaliteit
Dat leverde echter niet het gewenste resultaat op. “Dan moet een bal voor ons goed vallen, zoals die 2-0 bij JOS. Als dat soort doelpunten bepalend zijn, dan wordt het trouwens sowieso lastig.” Smit erkende dat de tegenstander simpelweg verder was zondagmiddag “JOS was volwassener en straalde dat ook uit. Dat is ook kwaliteit.”
Toch zag hij dat zijn ploeg kansen had om het spannender te maken. “We hebben een paar keer kunnen afdrukken, maar deden dat niet. En JOS speelde het zelf ook een paar keer slecht uit, waardoor het tot het einde spannend bleef.” Ondanks de nederlaag sprak Smit van een aantrekkelijke wedstrijd: “Dit was een heerlijke topper, een echte finale. Het publiek was de grote winnaar – en JOS.”
Koningsdag gaat door
De Volendamse trainer benadrukte dat er geen sprake was van onwil bij zijn ploeg. “We hebben er alles aan gedaan. Soms is het gewoon voetbal. Ik zeg altijd maar: borst in de lucht, ’titte’ vooruit. Even doorbijten dus. Met een relativerende noot sloot hij af: “Koningsdag gaat morgen (maandag, red.) gewoon door.”
De dubbel?
Met nog drie wedstrijden te gaan ligt de titelstrijd weer volledig open. Voor JOS lonkt een droomscenario. “We hebben het in eigen hand,” aldus Van Roemburg. “Het zou een geweldige bekroning zijn, zeker na wat er vorig jaar is gebeurd in de nacompetitie. Als je ons vandaag ziet spelen, denk ik dat wij ook op derde divisie-niveau thuishoren.”
Voor Van Roemburg persoonlijk had het optreden extra waarde. “Ik vond dat ik een goede wedstrijd speelde. Ik heb hard gewerkt om weer op niveau te komen en ben blij dat dat gelukt is,” aldus de verdediger. “Het zijn nu nog drie finales, beetje cliché maar wel waar.” Ook de beker leeft binnen de selectie. Met een halve finale op de rol lonkt een historische prestatie als de finale wordt gehaald. “We willen dan ook die beker winnen. Dat zou een prachtig extra toetje zijn, zeker omdat de club die nog nooit heeft gepakt.” Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de vierde divisie A
Foto’s: Mario Wormhoudt
Foto’s: José Mol
