Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
DVVA knokte zich zaterdagmiddag op eigen sportpark tot tweemaal toe terug van een achterstand tegen DEM. De bezoekers uit Beverwijk waren vooral in de openingsfase de betere ploeg, maar de Amsterdammers toonden veerkracht en sleepten een 2-2 gelijkspel uit het vuur. Toch overheerste bij DVVA na afloop niet de tevredenheid. Verdediger Arie Boersma was uitgeput, maar vooral klaar met al die gelijke spelen.
Het ene gelijkspel is het andere niet. Een waarheid als een koe, en minstens zo’n cliché als de Hollandse wolkenlucht boven het sportpark van DVVA. Maar zaterdagmiddag ging die oude voetbalwijsheid weer eens op. Want waar een gelijkspel tegen een sterke tegenstander als DEM op papier best aardig lijkt, voelde de 2-2 voor de Amsterdammers toch vooral als de zoveelste gemiste kans op een overwinning.
Vooraf was er van enige spanning weinig te merken. Trainer Bnar Toofeek rookte ontspannen nog even zijn sigaretje, terwijl voormalig DVVA-trainer Jan Prevoo een kijkje kwam nemen bij Toofeek die elkaar nog uit de tijd van RODA ’23 kennen. De ervaren ‘pupillen’ van Toofeek werkten onder leiding van Milano van den Burg hun warming-up af. De lokale jonge hond kreeg nog een aai over zijn bol en het enthousiasme vanuit de kleedkamer was tot in de kantine hoorbaar. Het zijn van die kleine taferelen die het amateurvoetbal zo aantrekkelijk maken. Maar toen de bal eenmaal rolde, was er voor DVVA weinig reden tot vrolijkheid.
DEM neemt onmiddellijk het initiatief
De bezoekers uit Beverwijk kwamen veel beter uit de startblokken. DEM was feller in de duels, speelde met meer overtuiging en dwong DVVA vooral in de eerste twintig minuten achteruit. De thuisploeg had moeite om onder de druk uit te voetballen en kwam nauwelijks aan het eigen spel toe. Na elf minuten werd het overwicht uitgedrukt in de openingstreffer. Uit een hoekschop kopte Twan Verswijveren de bal fraai richting de lange hoek: 0-1. Een verdiende voorsprong voor DEM, dat op dat moment duidelijk de bovenliggende partij was.
Opmerkelijk genoeg had DVVA niet veel nodig om weer langszij te komen. In de twintigste minuut viel de gelijkmaker enigszins uit de lucht. Dave Severins zorgde voor de 1-1 en gaf zijn ploeg daarmee precies het zetje dat nodig was om zich in de wedstrijd terug te knokken. De gelijkmaker veranderde het spelbeeld. DVVA kwam beter in de duels, kreeg meer grip op het middenveld en wist zich steeds vaker onder de druk van DEM uit te spelen. Het voetbal was niet altijd even verzorgd, maar de ploeg van Toofeek liet zich niet langer zomaar wegzetten.
Opnieuw een valse start
Wie dacht dat DVVA na rust de stijgende lijn zou doortrekken, kwam bedrogen uit. Net als in de eerste helft begon de thuisploeg bijzonder ongelukkig. Al na vijf minuten keek DVVA opnieuw tegen een achterstand aan. Ditmaal was het geen hoekschop, maar een rommelige situatie aan de zijkant die de Amsterdammers fataal werd. Tot driemaal toe kreeg DVVA de mogelijkheid om de bal weg te werken. Dat gebeurde niet, waarna Quin van der Mark namens DEM profiteerde en de 1-2 binnenschoot.
Het was een doelpunt dat vooral aan Amsterdamse zijde de nodige ergernis opriep. Niet omdat DEM geen aanspraak mocht maken op een voorsprong, maar omdat DVVA zichzelf opnieuw onnodig in de problemen had gebracht. Toch bleek ook deze achterstand niet beslissend. De thuisploeg bleef knokken, zocht nadrukkelijker de aanval en kreeg uiteindelijk loon naar werken. In de 71e minuut was het Sander Filet die de 2-2 maakte. Arie Boersma leverde de assist en zag zijn ploeg voor de tweede keer terugkomen. Daarmee was de wedstrijd opnieuw volledig open. DVVA wilde meer, maar moest tegelijkertijd rekening houden met de kwaliteiten van DEM. Uiteindelijk bleef het bij 2-2, een uitslag waarmee beide ploegen ieder hun eigen verhaal konden vertellen.
Boersma zoekt uitgeput de bank op
Na het laatste fluitsignaal was Arie Boersma helemaal leeg. De verdediger wilde maar één ding: zitten. Uitgerekend op het bankje naast de dug-out, een plek waar hij tijdens wedstrijden normaal gesproken liever zo ver mogelijk vandaan blijft. Het tekende de inspanningen die DVVA had moeten leveren om het punt over de streep te trekken. “Ja, vooral de eerste twintig minuten hadden we het ongelooflijk moeilijk. En ook de tweede helft beginnen we weer superslecht. Twee keer wordt er snel gescoord. Maar daarna herstellen we wel goed”, blikte Boersma terug.
Volgens de verdediger was dat herstel niet uitsluitend een kwestie van karakter. “Een combinatie, denk ik. Ik weet ook niet hoe het kan, want we gaan gewoon met goede energie de wedstrijd in. Maar toch verliezen we dan net een paar duels. En we waren ook niet scherp bij die corner bij de 1-0.”
Vooral de manier waarop DVVA beide tegentreffers incasseerde, zat hem dwars. “Die hoekschop in de eerste helft en in de tweede helft was het chaos aan de zijkant. We hadden echt drie keer de kans om de bal gewoon weg te schieten. En dan kwam hij ineens voor en ging hij er gelijk in. Maar ja, helaas.”
‘We mogen wat rustiger zijn aan de bal’
Boersma zag ondanks de twee achterstanden ook voldoende aanknopingspunten. Met name de manier waarop DVVA zich na de moeizame openingsfases herstelde, stemde hem positief. “Buiten die fases ben ik op zich wel tevreden. We hebben hard gewerkt en best wat kansen gecreëerd. Alleen mogen we nog wat rustiger zijn aan de bal. Dan krijgen we nog meer kansen, denk ik.”
Ook verdedigend vond hij dat DVVA, afgezien van de twee ongelukkige momenten, behoorlijk overeind bleef. “Het stond wel goed. Op die fases na dan. Maar ik denk dat het de enige twee kansen waren van DEM. Voor de rest hebben ze niks gedaan. Dus vanmiddag stond het goed in ieder geval.”
Over zijn eigen optreden was Boersma gematigd tevreden. Het veld maakte verzorgd voetbal volgens hem niet eenvoudig, maar in de duels had hij zijn bijdrage geleverd. “Verdedigend wel. We hebben veel duels gewonnen. En op dit veld is het altijd een beetje lastig voetballen. Dus aan de bal weet ik dat ik beter kan, maar het was prima vandaag.” Dat hij bij de tweede gelijkmaker ook nog een assist op zijn naam kreeg, zorgde voor een kleine glimlach. “Ja, dat is ook wel lekker toch?”
‘We moeten een keer winnen’
En toch. Hoe verdienstelijk het punt tegen DEM misschien ook was, DVVA schiet met al die gelijke spelen weinig op. De ploeg laat zien dat ze moeilijk te verslaan is, maar heeft tegelijkertijd moeite om wedstrijden daadwerkelijk naar zich toe te trekken. Boersma hoefde niet lang na te denken toen hem werd gevraagd of hij tevreden was met de 2-2.
“Nee, niet tevreden, maar ook niet ontevreden. Ja, lastig. Het is gewoon, we hebben vijf keer gelijkgespeeld in zeven wedstrijden. Dat slaat nergens op. We moeten een keer winnen, we hebben kansen genoeg. Dus volgende keer dan maar.” De verdediger liet zich eindelijk op het bankje zakken. De benen waren leeg, de frustratie over opnieuw een gelijkspel nog niet helemaal verdwenen. Een punt tegen een sterk DEM was op zichzelf geen slecht resultaat. Maar voor DVVA begint het inmiddels wel tijd te worden om al die gelijke spelen eens in drie punten om te zetten. Het sigaretje van Toofeek was voor de aftrap al op. De eerste competitiezege die de ploeg zo nadrukkelijk zoekt, laat nog minimaal één week op zich wachten. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de vierde divisie A
