JOS Watergraafsmeer geeft zege uit handen: ‘Dan moet er toch minimaal eentje meer in?’

JOS Watergraafsmeer heeft zaterdagmiddag op eigen veld twee dure punten laten liggen tegen SV Huizen. De ploeg van trainer Richard Plug was lange tijd de bovenliggende partij, had voor rust al een beslissende voorsprong kunnen nemen en kreeg ook in de slotfase voldoende mogelijkheden om de wedstrijd definitief naar zich toe te trekken. Toch eindigde het duel in 2-2. Een (schitterend) afstandsschot van Jaylon Moi Thuk Shung in de negentigste minuut bezorgde de bezoekers een nauwelijks verwacht punt. Voor JOS-middenvelder Dennis Lamme, die elf jaar bij Huizen speelde, was de teleurstelling extra groot.

Het verschil tussen een overtuigende overwinning en een bijzonder zuur gelijkspel kan soms nauwelijks groter zijn. JOS Watergraafsmeer had zaterdag vrijwel alles in handen om de drie punten op sportpark Drieburg te houden. De Amsterdammers waren in de eerste helft de betere ploeg, creëerden de meeste mogelijkheden en gaven verdedigend nauwelijks iets weg. Met een 2-0 voorsprong kort na rust leek er geen vuiltje aan de lucht.

Toch liep het anders. Huizen knokte zich terug in de wedstrijd, terwijl JOS naliet de bezoekers definitief de genadeklap te geven. Drie grote kansen bij een 2-1 voorsprong bleven onbenut. In de laatste minuut van de reguliere speeltijd volgde de afstraffing. Voor Dennis Lamme voelde de remise als een nederlaag. De middenvelder speelde jarenlang in het groen-geel van Huizen, maar verdedigt dit seizoen de kleuren van JOS Watergraafsmeer. De confrontatie met zijn voormalige club stond al maanden met rood omcirkeld in zijn agenda.

‘Ik wilde laten zien wat ze hebben weggedaan’

„Ik zou liegen als ik zeg dat het niet specialer voelde dan andere wedstrijden”, vertelde Lamme na afloop voor de aanwezige schrijvende pers. „Deze wedstrijd was ook al een aantal maanden geleden rood omcirkeld. Voor mij was het wel een speciale pot, moet ik eerlijk zeggen. Ik zou niet zeggen dat ik meer gespannen was dan bij andere wedstrijden. Dat gevoel was wel hetzelfde, maar je voelt er wel meer bij tijdens zo’n wedstrijd als deze.”

Lamme doorliep bij Huizen een groot deel van zijn voetbalopleiding en speelde er in totaal elf jaar. Zijn vertrek naar Amsterdam gaf deze ontmoeting een extra lading. „Ik was wel echt gebrand om te winnen en om te laten zien wat ze na al die jaren bij Huizen hebben weggedaan. Ik had graag willen eindigen met een overwinning. Dat had ik wel heel lekker gevonden.”

De motivatie was zichtbaar. Lamme was nadrukkelijk betrokken bij het spel van JOS en kreeg halverwege de eerste helft zelf een goede mogelijkheid om de score te openen. Zijn schot miste echter de juiste richting. „Ik had graag ook een goaltje willen maken in de eerste helft. Het was wel een goede aanname en hij lag gelijk goed voor mijn voet, maar ik raakte hem niet helemaal lekker.”

Haarman zet overwicht om in voorsprong

Hoewel JOS het initiatief had, duurde het enige tijd voordat het overwicht in uitgespeelde kansen werd omgezet. De eerste achttien minuten leverden nauwelijks doelgevaar op. Daarna begon de thuisploeg steeds nadrukkelijker aan te dringen. Na de mogelijkheid voor Lamme was het een minuut later Thijs Haarman die dicht bij de openingstreffer kwam. De dreigende speler aan de rechterkant zag zijn inzet in de korte hoek gekeerd worden door Huizen-doelman Brent van Bockel.

Haarman bleef een voortdurende plaag voor de defensie van de bezoekers. In de 38e minuut kreeg hij alsnog zijn beloning. Een afgeslagen hoekschop belandde voor zijn voeten, waarna zijn schot, nog licht getoucheerd, in het doel verdween: 1-0. JOS rook bloed en had de marge voor rust verder kunnen vergroten. Van Bockel hield zijn ploeg met twee uitstekende reddingen overeind. Een ruststand van 3-0 zou gezien de kansenverhouding niet eens overdreven zijn geweest. Huizen had aanvallend nauwelijks iets laten zien.

Lamme zag dat zijn ploeg de wedstrijd stevig in handen had. „De eerste tien minuten hadden zij iets de overhand, maar daarna knokten we ons wel terug. We hadden wel het betere spel en ook wel kansen. De eerste helft hebben we helemaal niks weggegeven.”

Binnekamp verdubbelt de voorsprong

Na de hervatting kwam JOS uitstekend uit de kleedkamer. In de 48e minuut hield Mees Binnekamp de bal knap vast en rondde vervolgens af: 2-0. De Amsterdammers leken daarmee op weg naar een verdiende en betrekkelijk eenvoudige overwinning.

Het duel kende vervolgens een opmerkelijke onderbreking toen de assistent-scheidsrechter aan de tribunezijde met fysieke problemen kampte. Ondertussen probeerde Huizen-trainer Robbert de Goot zijn ploeg met wissels nieuw leven in te blazen. Onder anderen Randy Schiltmeijer, voormalig speler van JOS Watergraafsmeer, verscheen binnen de lijnen. Zijn eerste schietmogelijkheid verdween ruim naast het Amsterdamse doel. De bezoekers gingen gaandeweg opportunistischer spelen. Vooral de snelheid van hun aanvallers leverde JOS meer problemen op dan voor rust. Na dik een uur bracht Jaylon Moi Thuk Shung de spanning terug: 2-1. Wat lange tijd een gecontroleerde middag voor de ploeg van Richard Plug was geweest, veranderde plotseling in een wedstrijd waarin ieder moment beslissend kon zijn.

‘Als er eentje ingaat, is de wedstrijd gespeeld’

Huizen kreeg meer balbezit en drong verder aan, maar JOS bleef gevaarlijk zodra de ploeg onder de druk uit kon voetballen. Juist daarin lag de mogelijkheid om de wedstrijd definitief te beslissen. Tot drie keer toe kregen de Amsterdammers de gelegenheid om de 3-1 te maken. Eén van die mogelijkheden bracht een JOS-speler zelfs oog in oog met de doelman. Het beslissende doelpunt bleef echter uit.

Lamme kon na afloop nauwelijks bevatten dat zijn ploeg zoveel kansen onbenut had gelaten. „Zij hadden op het laatst meer de bal. Ze drongen goed aan. Maar als je naar de kansen kijkt, krijgen wij ook weer drie kansen of zo. Eén op één met de keeper. Dan moet er toch wel minimaal eentje van in. Als er daar eentje van ingaat, dan is de wedstrijd ook al gespeeld.” Het was precies het verschil tussen de kansenverhouding en het uiteindelijke resultaat. Waar JOS voor rust de wedstrijd al naar zich toe had kunnen trekken, bleef de deur voor Huizen ook in de tweede helft openstaan.

Zondagschot verandert alles

In de negentigste minuut gebeurde vervolgens wat niemand bij JOS Watergraafsmeer nog had verwacht. Moi Thuk Shung kreeg buiten het strafschopgebied de ruimte om uit te halen. Zijn afstandsschot vloog met grote snelheid via de onderkant van de lat achter de doellijn en stuiterde terug het veld in. JOS-doelman Jaime Hensen reageerde nadrukkelijk, maar scheidsrechter John Kraak had de treffer al toegekend. Dat de bal vervolgens voor de zekerheid nogmaals tegen het net werd gewerkt, veranderde niets aan de beslissing: 2-2.

Een schitterend doelpunt, maar vanuit Amsterdams perspectief vooral een enorme dreun. Lamme kende de kwaliteiten van de doelpuntenmaker uit zijn jaren bij Huizen, maar zelfs hij had dit niet zien aankomen. „Hoe verzin je dat Jaylon die bal er op het eind zo in schiet? Dat heeft hij in mijn tijd vorig jaar nog nooit gedaan. Ook niet op de training. Maar ja, dan moet dat zo gebeuren. Echt balen.” De verbazing bij Lamme sprak boekdelen. JOS had de wedstrijd lange tijd onder controle gehad, maar stond uiteindelijk met lege handen wat betreft de gehoopte overwinning.

Twee verloren punten

Het gelijkspel liet bij JOS een bittere nasmaak achter. Niet alleen vanwege de late gelijkmaker, maar vooral omdat de ploeg zoveel mogelijkheden had gehad om de wedstrijd eerder te beslissen. Voor Lamme was het bovendien een gemiste kans om zijn oude club met een overwinning uit te zwaaien. Hij had zich maandenlang verheugd op de ontmoeting en wilde zich juist tegen Huizen laten gelden. Op de vraag of hij het resultaat vooral beschouwde als twee verloren punten, hoefde hij niet lang na te denken. „Zo kan je het wel zien, ja.” Hoe zijn voormalige ploeggenoten en de mensen bij Huizen naar zijn optreden keken, wist Lamme niet. Hij was daar ook niet nadrukkelijk mee bezig. „Dat zou ik niet weten. Geen idee, dat moet je aan hen vragen.”

‘Het bevalt me zeker bij JOS’

Ondanks de teleurstelling over het resultaat voelt Lamme zich inmiddels uitstekend thuis bij JOS Watergraafsmeer. De middenvelder ziet voldoende kwaliteit in de selectie en kijkt met vertrouwen naar de komende weken, waarin de Amsterdammers een druk programma wacht. Naast de competitie is JOS nog actief in het bekertoernooi. Vooral het vooruitzicht om tegen NAC Breda te spelen, spreekt Lamme bijzonder aan. „Drukke tijden. Dat doen we onszelf ook aan, met de beker natuurlijk. Maar wel leuke tijden. Dus ik kijk ook al heel erg uit naar NAC Breda. Heb er heel veel zin in.”

Ook de districtsbeker vraagt de komende periode aandacht. Lamme vindt het geen enkel probleem dat de wedstrijden elkaar in hoog tempo opvolgen. „Dus een druk programma inderdaad. Maar het bevalt me zeker hier. Het is een leuk team. Kwaliteit in het elftal. Leuke club ook.” De overgang van Huizen naar JOS Watergraafsmeer vroeg volgens hem nauwelijks aanpassing. Niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten voelt hij zich op zijn plaats. „Nee, ik ben gewoon mezelf. En zo halen ze ook wel de mensen, de spelers binnen. Je moet wel bij de club passen. Je moet na de training, op donderdag, of na de wedstrijd op zaterdag ook wel even de kantine in om je gezichtje te laten zien. En dat vind ik ook leuk. Dat heb ik jarenlang bij Huizen gedaan. Dus dat is voor mij niet nieuw. Ik ben gewoon mezelf en dat is ook gewoon zo gebleven.”

Het typeert de middenvelder, die zich in Amsterdam inmiddels thuis voelt en sportief nog genoeg ambities heeft. Maar eerst zal bij JOS Watergraafsmeer de teleurstelling van zaterdag moeten worden verwerkt. De ploeg van Richard Plug liet tegen Huizen zien voldoende kwaliteit en aanvallend vermogen te bezitten om wedstrijden naar zich toe te trekken. Tegelijkertijd werd opnieuw duidelijk hoe duur het kan zijn wanneer kansen onbenut blijven. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de vierde divisie A

Foto’s: Peter Woud