Voetbaldier Charles Loots kan niet stilzitten: ‘Waar je je hoed ophangt, moet je je thuis voelen’

Het vuur brandt nog altijd bij voetbaltrainer Loots

Na zijn toch wel plotselinge vertrek bij eerste klasser HBOK is Charles Loots nauwelijks losgekomen van het voetbal. Stilzitten past niet bij hem. Wie met Loots ergens langs de lijn op een willekeurig voetbalveld in gesprek gaat, treft geen trainer die blijft hangen in wat is geweest, maar iemand die vooruitkijkt. Naar het veld. Naar de spanning. Naar de zaterdagmiddag.

Loots typeert zichzelf zonder aarzeling als een “voetbaldier”. Iemand die zich het meest thuis voelt tussen de lijnen, met (kunst)gras onder de schoenen en adrenaline in het lijf. “Waar je je hoed ophangt, moet je je thuis voelen,” zegt de gelouterde voetbaltrainer. Dat gevoel van thuiskomen is precies wat hij zoekt voor de komende seizoenen: een club die bij hem past, qua cultuur, mensen en ambitie.

Het nabije verleden laat hij liever rusten. “Dat deel is bekend en hoeft niet breed uitgemeten te worden,” klinkt het nuchter. De blik is gericht op de toekomst. Daarbij is Loots duidelijk over zijn aanpak: hij past zich aan aan de club, niet andersom. “Geen vereniging hoeft zich aan mij aan te passen. Ik geloof dat het negen van de tien keer goed gaat als je als trainer meebeweegt met de mensen en de omgeving.”

Ego

Over zijn ambities is Loots eerlijk. Hij werkte bij De Meteoor, CTO ’70, FC Weesp, Marken, IVV, FC Volendam-jeugd, Geinoord en FC Almere. “Iedere trainer wil zo hoog mogelijk werken. Niet voor het ego, maar voor de beleving.” Hij mist de ‘volle hekken’, de spanning langs de lijn, het gevoel dat er echt iets op het spel staat. “In de eerste klasse is dat gewoon anders dan wanneer er twee man en een kwispelende hond langs de kant staan in de laagste klassen.”

Tegelijkertijd is hij realistisch. Loots zoekt geen avontuur om het avontuur. Belangrijker is dat een club structuur en visie heeft. “Een gezonde vereniging, met een goede jeugdopleiding en duidelijke doorstroming. Dat vind ik heel belangrijk. Die clubs ligt niet voor het oprapen, dat besef ik ook.”

Hart bij de senioren

Momenteel is Amsterdammer Loots voor enkele maanden actief in de jeugdopleiding van Purmersteijn, waar hij met plezier werkt aan ontwikkeling bij de O19 jeugd. “Ik werd benaderd omdat daar onverwacht een vacature ontstond, ik woon niet al te ver weg en wilde de club wel helpen.” Toch ligt zijn hart bij de senioren. “Jeugd opleiden geeft veel voldoening, absoluut. Maar de echte adrenaline zit voor mij bij het eerste elftal. Toewerken naar de wedstrijd, analyses maken, beslissingen nemen onder druk – dat mis ik.”

Element

Loots, in bezit van het UEFA-A diploma (tegenwoordig VC-4, red.), ziet de voetbalwereld veranderen. Clubs kiezen steeds vaker voor de jongere trainers, merkt hij. Toch blijft hij positief. Gesprekken zijn er geweest, de bal rolt wat dat betreft ook figuurlijk nog. “Zolang ik op het veld sta, ben ik in mijn element,” zegt hij onomwonden. “Bezig zijn met een club, met spelers, met voetbal – dat geeft uiteindelijk heel veel voldoening.”

Voorlopig wacht hij (geduldig) af. Zonder onrust, maar met honger. Want één ding is zeker: Charles Loots is nog niet klaar. En wie goed naar hem luistert, hoort het in elke zin terug. Loots kan nog lang niet zonder het spelletje.