Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Afgaande op de onderlinge resultaten in het voorgaande seizoen (twee keer de volle winst) hoefde AFC het bezoek aan het gerenommeerde Spakenburg niet op voorhand als een kansloze missie te zien. Bovendien stonden de Blauwen voorafgaand aan het treffen op De Westmaat slechts één punt boven de ploeg van Chedrick Seedorf. Het ene seizoen is echter het andere niet, want de in extremis opgelopen 2-1-nederlaag vormde feitelijk een exacte weergave van de wisselvalligheid die het huidige AFC zo kenmerkt.
“Het is het verhaal van dit seizoen,” stelde Seedorf in zijn nabeschouwing dan ook nuchter vast. “Wij scoren absoluut te weinig. Achterin geven we dan misschien wel niet heel veel weg, maar toch zijn er in elke wedstrijd wel één of twee momenten waarop we worden geklopt. Op beide punten moeten wij nog stappen maken.”
Sterke opening
Zoals verwacht mocht worden, nam de thuisploeg direct vanaf de aftrap het initiatief. AFC bewaarde de kalmte en loerde op de eigen kansen. Bij de eerste de beste mogelijkheid, in de negende minuut, was het direct raak. Splinter de Mooij kopte een verre vrije trap vanaf de achterlijn terug in de doelmond, waar jongeling Ties Hovenkamp er als de kippen bij was om de bal in de touwen te jagen.
Geruggesteund door de vroege voorsprong legden de Amsterdammers, met ook de andere jongeling Noach Shenkman in de gelederen, de gehele eerste helft de aanvalsdrift van Spakenburg aan banden. Doelman Gijs van Zetten stond bovendien als vanouds zijn mannetje. Hij kreeg één keer hulp van de lat bij een schot van afstand en had kort voor rust geluk toen Spakenburger Olaf Kok in vrije positie de bal slechts schampte in plaats van vol te raken.
AFC dwong zelf ondertussen maar weinig af, al kwam Guus van Weerdenburg een keer dichtbij met een vlammend schot. Doelman Menno Heus stond echter op de juiste plek.
Druk neemt toe
Dat bij de thuisploeg in de rust was afgesproken om de druk op AFC te verhogen, was al snel na de hervatting zichtbaar. Het tempo van de Blauwen ging omhoog, geholpen door het feit dat AFC er steeds minder in slaagde de bal in de ploeg te houden. Het was wachten op de onvermijdelijke gelijkmaker, die uiteindelijk met nog een halfuur te spelen viel. Spakenburg-middenvelder Sam van Huffel profiteerde bij een hoekschop optimaal van niet-adequaat wegwerken door de Amsterdamse defensie.
Punt uit handen laten glippen
Opgezweept door het plotseling enthousiast geraakte thuispubliek leek AFC nog een heet halfuurtje tegemoet te gaan. Toch deden zich juist nu in de omschakeling enkele fraaie mogelijkheden voor, maar in deze fase hadden de Amsterdammers het geluk en de finesse niet aan hun zijde. Ook de inmiddels ingebrachte Wessel Been en Radjenio Fonseca konden het verschil niet maken.
Ricardo van Rhijn mikte een vrije trap net over de kruising en Splinter de Mooij vond in kansrijke positie de doelman op zijn weg. Een punt leek dan ook het maximaal haalbare, maar in de eerste minuut van de extra tijd sloeg aanvaller Ahmed El Azzouti voor Spakenburg alsnog genadeloos toe — opnieuw nadat de AFC-defensie verzuimde kordaat weg te werken.
Chedric Seedorf wilde na afloop niet spreken van een onterechte nederlaag. “Hoe zuur zo’n late tegengoal ook is: degene die het meest scoort, is de winnaar — anders dan dat is het niet. Tegen zo’n topploeg wreekt zich dat mijn verjongde elftal nog niet in staat is om negentig minuten lang het vereiste niveau te halen. Na het vertrek van een aantal spelers moesten wij voor dit seizoen diverse jonge talenten inpassen. Hoewel zij keihard werken en zich zeker ontwikkelen, zie je toch dat zij op momenten nog kwaliteit tekortkomen. We zijn duidelijk nog niet helemaal waar we willen zijn.” Bekijk hier alle uitslagen, de stand en het komende programma in de Tweede Divisie.
Tekst: Jakob Kos
