Dat de AFC-trainer na afloop sprak over een bizarre competitie, was dan ook volkomen terecht.
“Nee, na de wedstrijd van vorige week schrok ik niet van de ranglijst, want er staan zoveel ploegen op heel korte afstand van elkaar. De laatste wedstrijden speelden wij goed; het was nu zaak om ook stabiel te worden en te blijven. Als dat ook in de komende wedstrijden lukt, dan gaan wij nog mooie stappen zetten. Ons spel is goed genoeg en onze verdediging is sowieso van grote klasse. Aandachtspunt blijft dat we moeilijk doelpunten maken; dáár moeten wij onze focus op richten.”

Bizarre competitie
Feitelijk vatte Seedorf daarmee exact het beeld en verloop van de wedstrijd tegen Spakenburg samen. Verdedigend gaf de defensie onder leiding van Gevero Markiet en Sven Ederveen vrijwel niets weg. Pas in de allerlaatste minuten van de extra tijd dwongen de wanhopig ploeterende gasten een paar hachelijke situaties voor het doel van Daniël Nolet af. Zo kopte Spakenburger Sam van Huffel via de lat over. Zo’n bal kan altijd wél goed vallen, maar in feite was de strijd toen allang beslist.
Om precies te zijn: de beslissing viel in de eenentachtigste minuut, toen Spakenburg-verdediger Mitch Apau zijn tweede gele (en dus rode) kaart incasseerde. Inmiddels met 2-0 achterstand vochten de Blauwen vanaf dat moment voor een verloren zaak.

Lef en durf beslissend na rust
Het venijn en het vermaak zaten in de tweede helft. Voor rust hielden de ploegen elkaar keurig in evenwicht, met de kanttekening dat de aanvalsopzetten van AFC net iets dreigender oogden. Bovendien won de ploeg van Chedric Seedorf opvallend vaak de tweede bal.
Doelrijpe situaties deden zich voor beide doelen nauwelijks voor. Delano Gouda en Radjenio Fonseca hadden geen geluk met hun schoten, terwijl aan de andere kant doelman Nolet een keer precies op de goede plek stond toen Des Kunst na een korte draai uithaalde.
Na de hervatting kwamen de vlotte aanvalscombinaties — vaak beginnend bij Indy Lee op rechts en Dani Brussee en Yanic Wildschut op links — nog beter uit de verf. Daarmee kwam echter opnieuw het geringe scorend vermogen van de ploeg aan het licht. Te vaak kwamen de op zich fraaie voorzetten net niet aan.
Gelukkig schoot rond de zeventigste minuut scheidsrechter Pieter van Veelen te hulp, uit hoofde van zijn functie. Een cadeautje was het zeker niet, de strafschop die hij toekende wegens het hardhandig onderuit schoffelen van Wildschut binnen de zestien. Het is het vermelden waard dat Wildschut in kansrijke positie kwam dankzij een krachtige balverovering door middenvelder Noa Benninga — een duidelijk voorbeeld van de lef en durf waarvoor Seedorf na afloop zijn elftal roemde. Gouda voltrok vervolgens vanaf de stip het vonnis koelbloedig.

Droomdebuut voor Okunbor
Doordat Spakenburg daarna wel moest komen, kreeg AFC voorin een zee van ruimte. Gouda schoot een keer rakelings naast, waarna diezelfde Gouda in de eerste minuut van de extra tijd invaller Osa Okunbor er nog beter voor zag staan.
Tot grote vreugde van iedereen die AFC een warm hart toedraagt, faalde de jeugdspeler niet: 2-0. Okunbor’s debuut in het eerste had niet beter kunnen verlopen, vond ook zijn coach: “Osa trainde de hele week met ons mee, nadat ik de jeugdtrainer had gevraagd wie van zijn spelers ons iets zou kunnen bieden. Vandaag heeft Osa het laten zien.” Over de vraag of het droomdebuut een vervolg krijgt, liet Seedorf zich niet concreet uit: “Dat gaan we de komende weken bekijken. We hebben nu eerst een weekje rust.” Bekijk hier alle uitslagen, de stand en het komende programma in de Tweede Divisie
Verslag: Jakob Kos
Foto’s: Tom Poederbach
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht