Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
De voetbalprofessor van Amsterdam is niet meer
Met verdriet, maar vooral met grote dankbaarheid voor alles wat hij heeft betekend voor duizenden voetballers, trainers en liefhebbers van de sport, is op 29 mei 2026 in Amsterdam overleden: Mihailo “Mickey” Samardzic. Hij werd 87 jaar.
Wie Mickey kende, wist dat voetbal voor hem geen spel was, maar een manier van leven. Zijn naam was decennialang verbonden aan de Amsterdamse voetbalvelden. Generaties spelers groeiden op met zijn trainingen, zijn onuitputtelijke energie, zijn kleurrijke uitspraken en zijn grenzeloze liefde voor de bal.
Geboren op 24 januari 1939 in Belgrado, kwam Samardzic als jonge voetballer naar Amsterdam. Daar bouwde hij een indrukwekkende carrière op als speler, trainer, mentor en inspirator. Van professionele clubs tot amateurverenigingen: overal waar Mickey verscheen, liet hij zijn stempel achter.
Hij werd bekend als de “Voetbalprofessor van Amsterdam”. Niet vanwege diploma’s aan de muur, maar vanwege zijn unieke vermogen om spelers beter te maken. Op de velden rond de Sloterplas was hij tot op hoge leeftijd dagelijks actief. Zelfs ver in de tachtig stond hij nog tussen jonge talenten, altijd op zoek naar dat beetje extra snelheid, techniek of mentaliteit.
Zijn betekenis voor de stad bleef niet onopgemerkt. In 2021 ontving hij de prestigieuze Amsterdamspeld, als erkenning voor zijn uitzonderlijke inzet voor de Amsterdamse voetbalsport. Eerder werd hij al onderscheiden voor zijn maatschappelijke bijdrage aan de stad en haar sportcultuur.
Mickey was veel meer dan een trainer. Hij was een verhalenverteller, een motivator, een vriend van velen. Bekende namen uit de Nederlandse voetbalwereld, onder wie Ajax-legende Sjaak Swart, behoorden tot zijn grote vriendenkring. Maar voor Mickey maakte afkomst, niveau of status nooit verschil. Of je nu een profvoetballer was of een jongen die voor het eerst tegen een bal trapte: iedereen kreeg dezelfde aandacht, dezelfde passie en dezelfde lessen mee.
Zijn legendarische uitspraken zijn inmiddels onderdeel geworden van de Amsterdamse voetbalfolklore. Met zijn karakteristieke stem en unieke humor wist hij mensen niet alleen aan het lachen te maken, maar ook te inspireren. Achter de kleurrijke woorden schuilde een man met een groot hart, een enorme vakkennis en een oprechte liefde voor mensen.
Voor zijn familie was Mickey boven alles een liefdevolle echtgenoot, vader, opa en overgrootvader. Een man die altijd klaarstond voor de mensen die hem dierbaar waren. Amsterdam verliest met zijn overlijden een markante persoonlijkheid. De voetbalwereld verliest een unieke leermeester. Maar de herinneringen aan Mickey Samardzic zullen voortleven op de velden waar hij duizenden uren doorbracht, in de verhalen die worden doorverteld en in de harten van iedereen die ooit door hem werd geraakt.
De rouwkaart vind u in zijn geheel hier onder.
