Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
De derde ronde van de districtsbeker bracht Sporting Martinus naar de velden van het Utrechtse Elinkwijk, ooit een topclub met een rijke historie. Het opgaan in de fusieclub FC Utrecht betekende in 1970 dan wel het einde van het betaald voetbal voor Elinkwijk, maar daarmee kwam er nog geen einde aan de successen. Want terug bij de amateurs werd al snel het landskampioenschap bij de zondagamateurs behaald.
In de laatste jaren viel de club ver terug in de voetbalpyramide, tot aan het huidige derde klasse-niveau. Op papier hadden de Utrechters dan ook niets minder dan een stunt nodig om het twee klassen hoger spelende elftal van trainer Michael Crombeen uit de beker te knikkeren. Dat zou dan overigens niet voor het eerst zijn, want in de vorige bekerronde werd een andere eersteklasser, Roda ’46 uit Leusden, ook al met een nederlaag naar huis gestuurd. Een gewaarschuwd elftal telt voor twee, zou je zeggen, maar die wetmatigheid was aan Sporting Martinus niet besteed. Op de 3-1 zege van Elinkwijk viel namelijk helemaal niets af te dingen, want op alle fronten waren de Amstelveners de mindere. Hooguit was bij vlagen zichtbaar dat de roodgelen technisch iets beter konden voetballen. Op punten als strijdlust, duelkracht en onverzettelijkheid kwamen zij echter schromelijk tekort.
Vakantie
Bij het opsommen van wie hij allemaal miste, kwam Michael Crombeen zowat in de dubbele cijfers terecht. “Wegens vakantie afwezig, waardoor ik flink wat ‘A-junioren’ moest inzetten. Zo begon ik met vier en eindigden we met vijf A-junioren op het veld. Uiteindelijk kwamen we daardoor ook fysiek tekort, maar toch mag dit niet als excuus geleden. Met wat ik wél op het veld kon brengen, hoorden we vandaag gewoon te winnen, punt uit.” Kort na afloop kwam de stoom nog bijna uit de oren bij de naar Swift vertrekkende trainer: “We deden onszelf meteen al de das om door binnen twintig minuten twee goals zo gemakkelijk weg te geven. Zie je dan maar weer eens in de wedstrijd te knokken. Vandaag lukte dat voor geen meter, omdat er voortdurend verkeerde keuzes werden gemaakt, omdat de buitenspelers meer voor zichzelf leken te spelen en omdat we ons over het hele veld lieten aftroeven.”
Crombeen wilde overigens geen verwijt uitspreken voor wat betreft de keuzes om tijdens de bekerronde op vakantie te gaan. “Het is wat het is, en nogmaals, de ploeg die ik nu in het veld bracht had ook gewoon moeten winnen hier.”
Kansloze missie
Elinkwijk opende de score nog voor de tiende minuut. Eerst stond de lat boven doelman Koen Reuver een vroege 1-0 in de weg, maar even later kreeg Elinkwijk-spits Eser Ozkilit een zee van ruimte om in te schieten. Wat hij dan ook prompt deed. Tien minuten later werd het nog erger toen een niet al te zware overtreding op diezelfde Ozkilit werd bestraft met een strafschop. Goudhaantje Ozkilit voltrok zelf het vonnis: 2-0. Sporting Martinus bleek niet bij machte om er iets noemenswaardigs tegenover te zetten. Combinatie verzandden en tot eindpasses kwam het nooit. Een enkele keer kwam Max Musch op rechts door, maar ook dat leverde niks op.
De tweede helft bracht vooral meer van hetzelfde. Ook met Chevaz Levant in de ploeg voor Musch bleef het rendement vanaf de zijkant zeer beperkt. Toch vielen er nu wel een paar goede mogelijkheden te noteren, onder andere een naar de grond gerichte kopbal van verdediger Lars van der Vlugt waar de doelman nog net bij kon. Even later kwam Dino Janssen met een halve omhaal dichtbij. Crombeen probeerde vervolgens met het inbrengen van Viggo Bremer en Max van der Heijden meer energie in de ploeg te brengen. Dit leek direct al een kentering teweeg te brengen, zeker toen Nour Zafzafi een zondagsschot waagde. De doelman van Elinkwijk had daar zichtbaar niet op gerekend, hij stond erbij als aan de grond genageld. Op papier was alles weer mogelijk, maar nauwelijks zeven minuten later liet Sporting Martinus zich weer foppen. Eenvoudig balverlies leidde een uitbraak van de thuisploeg in, waarbij twee man vrij op Reuver aanstormden. Elinkwijker Achraf el Jerari toonde zich niet zelfzuchtig door Eser Ozkilit zijn hattrick te laten voltooien. Hoewel er nog zo’n twintig minuten plus veel extra tijd te spelen waren, was en bleef het opnieuw verzetten van de bakens voor de ploeg van Crombeen een kansloze missie. Het vernuft daartoe ontbrak, evenals de mentale en fysieke kracht. Bekijk hier alle uitslagen in de derde ronde van de districtsbeker West 1
Verslag: Jakob Kos
