Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Door: Peter Brink
Gelukkig heeft Femke Halsema de kroeg nog niet verboden. Spontaan dansen tussen de tafels moet mogelijk blijven.
Dat is goed nieuws voor het Amsterdamse amateurvoetbal.
Want bij Swift stonden ze zaterdagmiddag al in de kroeg. Tijdens de wedstrijd.
Ik verzin het niet.
Aanvoerder Teun van Zweeden zei na afloop dat het leek alsof ze in de kroeg stonden. Ze waren niet scherp genoeg.
Alsof ze in de kroeg stonden.
Bier in de bus
Dat zette mij aan het denken.
Als Ajax speelt, trek ik tegenwoordig mijn trainingsbroek aan, zet wat nootjes klaar en ga ik in mijn achteroverleunstoel zitten. Vooral als trainer Míchel spreekt.
Elke keer weer dezelfde vraag: spreekt hij Spaans? Engels? Of wisselt hij af? Zit er een tolk bij die niet weet wat kantelen en knijpen is?
Meestal versta ik hem niet.
Daarom verheug ik me erop.
Na afloop klonk uit zijn mond het woord bier.
Hij wilde bier.
Niks geen eiwitshake, recoveryshake of isotone sportdrank. Alleen wist hij niet of er bier in de bus zat.
Dat is geen voorbereiding.
Dat is een logistiek probleem.
George Best had dat beter voor elkaar.
George dronk overigens niet alleen bier. Tijdens een lange busreis door de Verenigde Staten wilde hij witte wijn. De glazen gingen hem te langzaam.
Zijn oplossing:
“Fuck the glasses, bring the bottles!”
Kijk.
Dát is voorbereiding.
Bij George Best was drinken geen toeval.
Dat was planning.
Organisatie.
Waarschijnlijk wist George al vóór vertrek waar de drank stond.
Dat is het verschil tussen amateurisme en topsport.
Misschien moet Míchel daarom gewoon nog een Spaanse assistent meenemen. Eentje die alleen verantwoordelijk is voor de bus.
Geen tactiek.
Geen data.
Geen videoanalyses.
Gewoon cerveza.
San Miguel?
Estrella Damm?
Of toch een Nederlands biertje voor de integratie?
Dat lijkt mij een belangrijk onderdeel van de staf.
WK Horeca
En dan Swift.
Die hadden zaterdag geen assistent nodig.
Die waren zelf al in de kroeg.
Tijdens de wedstrijd.
Na 43 seconden was het 1-0. Een minuut later 2-0.
Twee momenten van balverlies. Twee keer lag het helemaal open.
Niet scherp genoeg.
Alsof ze in de kroeg stonden.
Maar ze zijn niet de eersten.
Glenn Helder was zijn tijd al ver vooruit. Toen hij nog speler van Vitesse was, kwam hij gewoon meedoen met café Cheers uit IJmuiden.
Aan het WK Horeca.
Met trainer Jelle Anker.
Iedereen heeft zijn verzetje nodig.
Bij AFC viel vorige week tijdens een wedstrijd al eens een hete kroket uit de lucht. Michiel Kramer at bij Feyenoord tijdens de rust een broodje kroket.
En bij Telstar kwam tijdens een trainingskamp in Oost-Duitsland ooit een speler na zijn wissel terug op de bank met een liter bier.
Trainer Cor van der Hart, zelf ook een liefhebber, zag het gebeuren.
Wilfred gaf Cor onbedoeld een tactische aanwijzing: de grens tussen wisselbank en bar was maar één biertje breed.
Ruud bij Tante Pietje
Ruud stond ook in de kroeg.
Hij is een Brabander.
Hij stond niet op het veld in de VS. Toch was hij assistent-bondscoach van het Nederlands elftal.
Maar toen Oranje naar Amerika vertrok voor het WK, bleef Ruud nog even in Nederland.
Voor zijn vijftigste verjaardag.
Bij Tante Pietje.
Koetje vond het goed.
Ruud had het maanden eerder gevraagd. Koeman had toestemming gegeven. De spelers waren al vertrokken. Ruud kwam later.
Dat is profvoetbal.
De KNVB sprak eerst over familieomstandigheden.
Dat klinkt ernstig.
Dan denk je al snel aan eerstelijnsfamilie.
Maar dat zeiden ze er niet bij.
Misschien hebben Ruud en Ronald wel een lans gebroken voor wat meer ontspanning.
Laissez-faire.
Even geen voetbal.
Swift stond figuurlijk in de kroeg.
Ruud stond er letterlijk.
Míchel zit misschien ook op die lijn.
Een beetje ontspanning.
Een biertje.
Geen ingewikkelde hersteltraining.
Geen data.
Gewoon cerveza.
Het is een Umwertung aller Werte.
Wat vroeger amateurisme heette, noemen we nu ontspanning.
Zelfs in het profvoetbal is de kroeg nooit ver weg.
Horeca-afdeling
Het wordt steeds leuker op de Amsterdamse velden.
Terwijl het publiek achterblijft.
Voetbal en horeca zijn al jaren goede buren.
Straks komt er nog een dj.
Nederlandstalig.
Bitterballen erbij.
Happy hour in de rust.
Donald Trump zou het waarschijnlijk prima vinden.
Die weet inmiddels ook dat een show langer mag duren dan een voetbalwedstrijd.
Voetbal was hoofdzaak.
De wedstrijd wordt bijzaak.
Of andersom.
Voetbal hoeft niet ingewikkeld te zijn.
Het wachten is op de volgende stap.
Een trainer die na afloop vraagt:
‘Hoe hebben we gespeeld?’
En een speler die antwoordt:
‘Geen idee.
Maar het bier was goed.’
Disclaimer: Deze column is met een knipoog geschreven en berust deels op satire. Gebeurtenissen, uitspraken en anekdotes worden in een humoristische context geplaatst en kunnen voor het satirische effect zijn uitvergroot.
