De vereniging in beeld | A.V.V. Sloterdijk koestert zijn Amsterdamse karakter, maar kijkt nadrukkelijk vooruit. “We moeten aantrekkelijker worden.”

Een dijk van een club wil weer groeien

Al meer dan een eeuw brengt A.V.V. Sloterdijk Amsterdammers samen op en rond het voetbalveld. De historische vereniging staat voor openheid, gezelligheid en voetbal voor iedereen. Tegelijkertijd wacht voorzitter Arie Ouwerkerk en zijn bestuur een stevige opdracht: nieuwe leden en vrijwilligers aantrekken, de jeugdafdeling versterken en de verouderde kantine opknappen.

Wie de kantine van Sloterdijk binnenloopt, hoeft niet lang te zoeken naar de identiteit van de club. Aan de bar staat een klassieke (Amsterdamse) spreuk: ‘Werkman en bankier, iedereen is welkom hier.’ De woorden verwijzen naar een tijd waarin de huiskroeg een ontmoetingsplaats was voor arm en rijk, maar passen minstens zo goed bij deze voetbalvereniging in Amsterdam-West.

“Die openheid willen we blijven uitstralen”, zegt voorzitter Arie Ouwerkerk. “We hebben leden van allerlei nationaliteiten en achtergronden. Iedereen is welkom. We zijn een laagdrempelige en gezellige club.”

Dat karakter is in meer dan honderd jaar zorgvuldig gegroeid. A.V.V. Sloterdijk werd opgericht op 22 november 1917, in het oude dorp Sloterdijk. De naam van de vereniging herinnert nog altijd aan die oorsprong. Toen de club daar vanwege stedelijke ontwikkelingen moest vertrekken, vond zij uiteindelijk een nieuw thuis in Bos en Lommer. Sinds 1973 speelt Sloterdijk op Sportpark Multatuliweg aan de Roos van Dekamaweg.

Van speler tot voorzitter

Ouwerkerk kent de vereniging van binnenuit. Sinds 1985 loopt hij rond bij Sloterdijk. Eerst als speler in de lagere seniorenelftallen, later als leider van het jeugdteam waarin zijn toen achtjarige zoon voetbalde. Hij groeide met dat team mee en werd vervolgens leider van zowel het eerste zondag elftal als het eerste zaterdagelftal.

Sinds januari van dit jaar is hij voorzitter. Een bestuursfunctie had hij niet eerder bekleed, maar de club was hem allerminst vreemd. “Het is leuk, maar ook behoorlijk uitdagend”, vertelt hij op een regenachtige dinsdag na een hete zomer. “Zo’n vereniging heeft het niet makkelijk om alles goed op de rails te houden en zich verder te ontwikkelen. We hebben te maken met een tekort aan vrijwilligers en een teruglopend ledenaantal.”

Sloterdijk telt momenteel bijna driehonderd leden. Op de twee kunstgrasvelden wordt door jeugd, senioren en veteranen gevoetbald. Sinds het seizoen 2008/2009 kan er het hele jaar worden gespeeld. De club beschikt over zaterdag- en zondag teams, maar de traditionele standaardelftallen – de vlaggenschepen van de vereniging – zijn sinds 2025 verdwenen. Ook vrouwen- en meisjesvoetbal ontbreekt momenteel.

Ouwerkerk steekt die zorgen niet onder stoelen of banken. Tegelijkertijd ziet hij voldoende mooie kansen in een deel van Amsterdam dat snel verandert.

Verbinding met de (nieuwe) wijk

Rond het sportpark en langs de Haarlemmerweg zijn de afgelopen jaren veel woningen gebouwd. Nieuwe bewoners hebben hun weg naar Sloterdijk echter nog onvoldoende gevonden. Ouders kiezen voor hun kinderen geregeld voor grotere verenigingen in de omgeving, waarvan sommige inmiddels met wachtlijsten werken.

“Daar ligt voor ons een belangrijke opgave”, zegt Ouwerkerk. “We moeten aantrekkelijker worden voor meerdere groepen in Amsterdam-West: voor meisjes, voor jonge kinderen en voor jeugd uit de nieuwe wijken.”

Samenwerking met naburige clubs kan daarbij helpen. Als kinderen elders niet direct terechtkunnen, heeft Sloterdijk ruimte om hen te laten voetballen. De voorzitter wil daarom de banden met andere Amsterdamse verenigingen en met de gemeente verder versterken. “We moeten elkaar helpen. Komend seizoen willen we daar meer vorm aan geven. Maar daarvoor moeten we ook aan bestuurskracht winnen. We zoeken mensen die samenwerking kunnen oppakken, verstand hebben van fondsenwerving of zich op een andere manier voor de vereniging willen inzetten.”

Meer dan (negentig minuten) voetbal

Nieuwe leden zijn welkom, maar Sloterdijk zoekt nadrukkelijk mensen die ook onderdeel willen worden van de vereniging. Een voetbalclub is volgens Ouwerkerk geen verzameling losse teams die alleen voor trainingen en wedstrijden langskomen. “Kom na de wedstrijd op het terras of in de kantine zitten. Of je nu bier drinkt of niet, dat maakt helemaal niets uit. Meng je onder elkaar en leer elkaar kennen. Dan blijkt al snel dat er heel veel aardige mensen op de wereld zijn.”

Juist die ontmoeting maakt Sloterdijk bijzonder. De club wil voorkomen dat teams kleine eilandjes binnen de vereniging vormen. Voetballers en ouders worden daarom aangemoedigd om vrijwilligerswerk te doen en actief deel te nemen aan het verenigingsleven. Ook buiten de reguliere competitie vervult het sportpark een belangrijke buurtfunctie. Jaarlijks vinden er meerdere evenementen plaats voor bijzondere doelgroepen, waaronder mensen met een beperking en jongeren die extra ondersteuning kunnen gebruiken. Als de velden niet door de club worden gebruikt, komen buurtbewoners er regelmatig voetballen.

“Soms zit je in de kantine en lopen er dertig of veertig niet-leden op het veld”, vertelt Ouwerkerk. “Dat is mooi om te zien. Het laat zien dat deze plek echt van betekenis is voor de buurt.” Maar waarom worden ze dan geen lid? “Dat is een goede vraag. We zullen actiever moeten worden in leden- én fondsenwerving.”

Clubgebouw

De twee nieuwe kunstgrasvelden liggen er goed bij, maar het clubgebouw vraagt dringend om onderhoud. Uit een bouwkundige inspectie kwamen verschillende gebreken naar voren. Vooral de verrotte kozijnen moeten op korte termijn worden vervangen. “De kantine is van ons en dat is iets moois”, zegt Ouwerkerk. “Maar er moeten wel dingen gebeuren. We zijn financieel gezond, alleen is een investering van deze omvang niet eenvoudig op te brengen. We zullen zelf moeten bijdragen en daarnaast sponsors, fondsen en ondersteuning van de gemeente nodig hebben.”

De kantine is meer dan een gebouw. Het is de plek waar de geschiedenis van de vereniging voelbaar blijft, waar verhalen worden gedeeld en waar de spreuk boven de bar iedere bezoeker eraan herinnert wat Sloterdijk wil zijn. De komende jaren worden belangrijk. Sloterdijk moet vernieuwen zonder zijn karakter te verliezen. De club wil groeien, de deuren verder openen en opnieuw aansluiting vinden bij een veranderend Amsterdam-West. De basis daarvoor ligt er al: twee velden, bijna driehonderd leden en een verenigingscultuur waarin afkomst, leeftijd of beroep niet bepalen of iemand erbij hoort. “We willen er voor iedereen zijn”, zegt Ouwerkerk. “Dat is waar Sloterdijk voor staat.”

Na ruim een eeuw blijft de boodschap daarmee even eenvoudig als krachtig: Sloterdijk is niet alleen een oude voetbalclub, maar een ontmoetingsplek met een warm hart – een dijk van een club.

Tekst: Harold van Ineveld