Mounj schiet gehavend DVVA aan flarden, Toofeek spaart niemand: ‘We lieten ons slachten’

DVVA heeft zaterdagmiddag een pijnlijke nederlaag geleden op bezoek bij koploper SJC. De Amsterdamse vierdedivisionist ging in Noordwijk met liefst 7-2 onderuit. Mounir Mounj was met drie doelpunten één van de grote uitblinkers bij de thuisploeg. Een zwaar gehavende selectie, een griepvirus en een opeenstapeling van persoonlijke fouten maakten het SJC wel erg gemakkelijk. DVVA-trainer Bnar Toofeek zocht na afloop geen excuses, al waren de omstandigheden verre van ideaal. „Het was gewoon een oorwassing. We hebben zes doelpunten zelf voor SJC gecreëerd. We lieten ons slachten.”

Dat DVVA voor een bijzonder lastige opgave stond, was vooraf duidelijk. SJC beschikt over een aanvallend sterke ploeg, voert de ranglijst aan en heeft dit seizoen al een indrukwekkend aantal doelpunten geproduceerd. Voor DVVA kwam het bezoek aan Noordwijk bovendien op een bijzonder ongelukkig moment.

De Amsterdamse ploeg kampt al langer met personele problemen, maar zag de afgelopen dagen ook nog eens een griepvirus door de selectie trekken. Verschillende spelers moesten zich afmelden, terwijl anderen noodgedwongen niet volledig fit aan de aftrap verschenen. Toofeek somde na afloop de problemen op. “We wisten wel toen we hierheen kwamen dat we een griepvirus in de selectie hadden. Dus we misten gewoon heel veel jongens vandaag. Kijk, we missen al heel veel ten opzichte van vorig jaar. We missen Guido de Graaf, we missen aanvoerder Jouke Spanninga en we missen natuurlijk al langer Wiecher van Helbergen. Kiet Scholten is drie maanden naar Azië.”

“Sem Barendse speelde wel in de basis, maar met buikgriep. keeper Lode van Hattum stond in de basis met buikgriep. Dave Severins liep met een blessure. Sander Filet is voor zijn werk naar Dubai. Giandro Kapel komt volgende week terug van een reis in Azië. Micah Post is twee weken naar Amerika. Hoe lang kan ik doorgaan met het opnoemen van afwezigen, blessures, werk en vakanties? Dit was echt de meest uitgedunde selectie die ik in mijn tijd bij DVVA heb gehad.”

Mounj slaat tweemaal toe, DVVA helpt SJC in het zadel

De wedstrijd was nauwelijks begonnen of DVVA keek al tegen een achterstand aan. Na zes minuten verdween een schot van Muhamed Erol onhoudbaar in de kruising. Een bijzonder fraaie openingstreffer, waar de bezoekers weinig tegenover konden stellen. Daarna ging het vooral mis bij de Amsterdamse ploeg zelf. In de opbouw werden verkeerde keuzes gemaakt, passes door het centrum onderschept en balverlies onmiddellijk afgestraft. Mounir Mounj profiteerde optimaal van de geboden ruimte en bracht met twee treffers de stand op 3-0. SJC had de kwaliteiten om de fouten van DVVA zonder pardon af te straffen.

“We moesten gewoon lang in de wedstrijd blijven. Maar na zes minuten schieten ze een bal in de kruising. Daar zeg je u tegen, wat een doelpunt. Maar daarna hebben we alle zes de doelpunten zelf voor SJC gecreëerd. Je gelooft het niet. We hebben alles cadeau gegeven. De manier waarop wij de bal verspelen en zij het vervolgens afstraffen, dat was ongewoon. Dat zou op elk ander niveau ook afgestraft worden. Dat wordt dat natuurlijk extra afgestraft, omdat het een ploeg is met individuele kwaliteiten en doelgerichtheid.”

Toch bood DVVA nog enige tegenstand. Bij een 3-0 achterstand profiteerde spits Orlando van Wort van een fout in de Noordwijkse opbouw en maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt van het seizoen. De 3-1 gaf de Amsterdammers kortstondig nieuwe hoop. Die verdween echter vlak voor rust. DVVA leed opnieuw onnodig balverlies en Chris Hoogervorst profiteerde namens SJC: 4-1. Een bijzonder pijnlijke treffer, juist omdat de bezoekers even daarvoor meer grip op de wedstrijd leken te krijgen.

“Op een gegeven moment was het 3-1. We maakten die goal door een fout van hen in de opbouw. Toen was er even een fase dat we grip kregen op het speelbeeld. Alleen wordt er een corner van ons weggewerkt naar achteren toe. Wij tikken hem twee keer achteruit, spelen hem weer centraal in en leveren hem zo weer in. Het is dan al de extra tijd van de eerste helft. Dan moet je met je hebben en houden denken: kom op jongens, we gaan met die 3-1 de rust in.”

“Dan heb je ook een andere bespreking. Dan kun je misschien nog wat aanwijzingen geven en hopen op een kansje in de tweede helft. Misschien maak je nog de aansluitingstreffer. Maar we geven hem gewoon zelf weg. Dan fluit de arbiter na die goal gelijk af en ga je de kleedkamer in. Dan sta je daar en weet je eigenlijk niet waar je moet beginnen.”

Mounj completeert hattrick, Kambel redt Amsterdamse eer

Ook na rust bleef SJC de bovenliggende partij. De Noordwijkers liepen uit naar 5-1 en onderstreepten hun aanvallende kwaliteiten. DVVA kon daar weinig tegenover stellen. Mounj maakte vervolgens zijn derde doelpunt van de middag en bracht daarmee de stand op 6-1. Het was de bekroning van een productieve middag voor de aanvaller, die optimaal profiteerde van de ruimte en het balverlies bij de bezoekers. SJC liep vervolgens nog verder uit naar 7-1. Invaller Jaymee Kambel zorgde met een fraaie treffer in de verre hoek voor het laatste Amsterdamse doelpunt: 7-2. Aan de verhoudingen veranderde dat niets.

Toofeek was vooral teleurgesteld over de manier waarop zijn ploeg zich had gepresenteerd. De personele problemen waren groot, maar ontsloegen zijn spelers volgens hem niet van de verplichting om alles te geven. “Het was een pijnlijke zaterdag. Het werd al pijnlijk vanaf donderdagavond en vrijdagavond, toen spelers aangaven dat ze ziek waren. En het werd zaterdagochtend nog pijnlijker. We worden op dit moment geveld door griep. Als je dan tegen de koploper moet, is dat gewoon een uiterst vervelend moment. Dan weet je dat je kunt verliezen, maar de manier waarop had niet gehoeven.”

“We hadden iets meer als compact blok op onze eigen helft moeten voetballen en realistischer moeten zijn aan de bal. Voor de tweede bal moeten gaan. Wij wilden eigenlijk te veel breien en maakten bizar slechte keuzes, waardoor we de tegenstander zo in de kaart speelden. We speelden ook weer met een compleet nieuwe formatie. We hebben nog nooit met hetzelfde elftal gespeeld. Tegen een ploeg die wel op elkaar is ingespeeld, wordt het dan heel moeilijk.”

‘Ik voelde me machteloos’

De trainer stak zijn eigen gevoelens niet onder stoelen of banken. Hij zag een ploeg die onvoldoende weerstand bood en op cruciale momenten de verkeerde keuzes maakte. “In alle eerlijkheid: heel pijnlijk, heel frustrerend. Machteloos ook. Zo voel ik mij dan. Maar ik ga er toch heen met een bepaald karakter en de energie die bij mij past. Je hebt geen invloed op de omstandigheden. Waar je wel invloed op hebt, is dat je met elkaar knetterhard moet werken. En dat gebeurde niet genoeg.”

“Er zit een stukje machteloosheid in, een stukje pech dat spelers ziek zijn. Dan zit je even in de hoek waar de klappen vallen als trainer. Maar uiteindelijk ben ik verantwoordelijk voor alles. Ik schuif het nooit naar mijn spelers toe. Ik moet het beter doen en mijn spelers moeten het beter doen.”

Zevenentwintig spelers in twaalf wedstrijden

De problemen bij DVVA beperken zich niet tot deze ene zaterdagmiddag. De voortdurend wisselende samenstelling maakt het lastig om automatismen te ontwikkelen en als collectief stappen te zetten. Tegen SJC verscheen alweer de zevenentwintigste speler van het seizoen binnen de lijnen, terwijl er pas twaalf competitiewedstrijden zijn gespeeld.

Voor Toofeek is dat een veelzeggend gegeven. Toch wil hij niet uitsluitend naar de omstandigheden wijzen. “We hadden de middelen om lang in de wedstrijd te blijven, om te knokken, te vechten en te strijden. Maar we hebben die middelen niet gepakt. Iedereen vindt van zichzelf dat hij in de basis moet staan. Ook dat heb ik niet teruggezien. Soms zijn we te lief. Op divisieniveau moet je meer brengen. Gaat het niet op manier A, dan moet het op manier B. Gaat het niet op manier B, dan op manier C. Maar goed, we lieten ons slachten. Ik ben blij dat het achter de rug is en kan niet wachten tot we ons kunnen herpakken.”

‘Ik geloof nog altijd in het karakter van dit team’

De zeven tegendoelpunten vormen een harde confrontatie met de realiteit van de vierde divisie. Waar SJC als koploper zijn ambities kracht bijzette, zal DVVA vooral moeten werken aan stabiliteit, weerbaarheid en een betere organisatie.

Toofeek wil de komende week duidelijke signalen afgeven. Niet om de nederlaag groter te maken dan noodzakelijk, maar om te voorkomen dat de ploeg opnieuw op dezelfde manier onderuitgaat. “Er mogen wel duidelijke signalen worden afgegeven de komende week. Om de boel wakker te schudden. Om de urgentie te benadrukken dat wij hier wel spelen in de vierde divisie en niet in de tweede klasse. Het gaat niet vanzelf goed komen. We moeten er knijterhard voor werken.”

Ondanks de forse nederlaag weigert de trainer zijn vertrouwen te verliezen. “Ik heb hoop. Ik geloof in het proces. Ik geloof in het karakter van de club en van dit team. Al moet er meer uit de kast worden getrokken door spelers en door mij. Dan geloof ik er echt in dat wij het tij gaan keren. Hoe we dat gaan doen, zien we wel. Maar in ieder geval zijn wij weer eventjes goed wakker geschud.” Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de vierde divisie A

Blijf op de hoogte en volg ons via Facebook, Instagram en Twitter!
Bezoek ook de clubpagina(s)