Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Van een graad of tien en twijfelen of je je jas aan of uit doet in Spanje, naar een dik pak sneeuw en glibberen en glijden in Nederland. Het overkwam Javier Vet en zijn teamgenoten bij Ajax. Na hun trainingskamp in Barcelona konden ze gelukkig relatief makkelijk weer naar Nederland terugkeren, waar de kou op hen stond te wachten. Vet is blij dat hij dit allemaal kan meemaken: “Ik ben weer onderdeel van het team, ik zit weer met teamgenoten in de kleedkamer en dat bevalt heel goed.”
Trainingskamp in Barcelona
Veel Eredivisieploegen waren niet blij met hun uitstapje naar Spanje: Feyenoord moest trainingen schrappen, SC Heerenveen dreigde even vast te komen zitten in Spanje en Go Ahead Eagles blijft uiteindelijk langer in verband met het weer in Nederland. Normaliter zou je denken: Spanje, dat komt wel goed, maar dat is dus niet altijd het geval. Dan kun je als Ajax zijnde maar beter in Barcelona zitten met de selectie, want daar was het goed toeven.
“Ik had bij Barcelona in mijn hoofd, lekker 20 graden en een zonnetje, maar dat was niet het geval. We hebben geen regen gehad, dus het was prima te doen. We hebben een heel leuk trainingskamp gehad: in totaal hebben wij drie keer getraind, ik heb de Sagrada Familia gezien met een aantal teamgenoten, we hebben door de stad gewandeld, we hebben Barcelona – Espanyol gekeken in een sportsbar, we zijn uiteten geweest en uiteraard zijn wij ook op stap geweest, zoals het er bij een trainingskamp aan toe gaat. Dat soort dingen zijn ook heel waardevol voor de teambuilding.”
“Het was zonde dat we geen kaarten konden regelen voor de wedstrijd van Barcelona, maar het was ook tof om de wedstrijd samen met Espanyol fans te kunnen kijken. Mooi hoe het daar leeft en dat die supporters gewoon gezamenlijk die wedstrijd kijken. Het was gewoon normaal, maar wel elkaar uitlachen als er gescoord wordt natuurlijk.”
Periode zonder club
De laatste club waar Vet officiële wedstrijden voor speelde was NAC. Vlak voor de winterstop in het seizoen 2023/2024 raakte hij geblesseerd aan zijn knie en uiteindelijk was het een vervelende diagnose: een blessure aan de voorste kruisband. Dat betekent minimaal negen maanden herstellen. Geen fijn vooruitzicht met een aflopend contract. Vet liep inderdaad uit zijn contract bij de club uit Breda en zocht een plek om weer fit te worden na zijn knieblessure en hopelijk weer ergens bij een BVO te kunnen aansluiten. Die plek werd uiteindelijk zijn oude club AFC. De club waar hij een groot deel van de jeugdopleiding doorliep om vervolgens zijn debuut te maken in het eerste elftal en daarna door te stoten naar FC Dordrecht.
“Toen ik geen club had, was het soms best wel lastig. Ik moest eerst herstellen van mijn blessure, dat is natuurlijk nooit prettig. Daarna liep ik in het midden van die revalidatie uit mijn contract bij NAC. Uiteindelijk ben ik niet in een zwart gat terecht gekomen, want mijn vriendin raakte zwanger en ik ben negen maanden geleden vader geworden van een prachtige dochter. Daardoor was het wel een mooie ‘overgang’, want daardoor had ik een ander doel in het leven, naast het voetballen.”
“Het krijgen van een kind zonder club, brengt natuurlijk ook wat onzekerheid met zich mee. Van tevoren had ik het anders voor mij gezien: je hebt alles op een rijtje, je hebt een club, een inkomen en zekerheid. Dat was soms wel even lastig, maar gelukkig goede steun van mijn vriendin en hebben wij ons erdoorheen geslagen. Ik ben wel blij dat ik zoveel tijd met haar heb kunnen doorbrengen, want normaal moet je als profvoetballer veel trainen en ben je veel van huis.”
“In de winterstop van het seizoen 2024/2025 sloot ik aan bij AFC, zodat ik weer in teamverband kon trainen na mijn blessure. Benno Nihom is vroeger mijn trainer geweest bij AFC en toen hij hoorde dat ik weer fit probeerde te worden, gaf hij aan dat hij mij daar altijd in zou willen ondersteunen. Ik was heel blij dat ik daar met een team mee kon trainen, daar heeft Benno mij echt top voor mij geregeld. Ik speelde daar ook oefenwedstrijden en ik bleef op zoek naar een BVO.” “Na mijn blessure zijn er verschillende transferwindows geweest, waarbij er eigenlijk te weinig gebeurde rond mijn persoon en toen heb ik afgelopen zomer de knoop doorgehakt om de zoektocht te staken en uiteindelijk bij de selectie van Ajax aan te sluiten.”
Terugkeer bij Ajax
Hij speelde er al even in de jeugd, maar Vet is sinds dit seizoen terug op de Toekomst. Het complex dat aardig in de steigers staat, met de komst van het nieuwe gebouw voor het eerste elftal van de mannen en vrouwen van de BVO. De spelers van de zaterdag 1 mogen zich nog melden bij het oude gedeelte van de Toekomst, waar Vet zich vroeger ook mocht omkleden en mocht klaarmaken voor de wedstrijden.
“Aan het begin van dit seizoen had ik nog wel de hoop dat er iets zou komen voor mij, maar dat gebeurde uiteindelijk niet. Mijn huidige teamgenoot Jarchinio Antonia stuurde mij een bericht, dat hij had opgemerkt dat ik nog geen club had en of ik geen zin had om bij Ajax te komen voetballen. Dat was precies de periode van het verhaal van Vitesse, dat ze op zoek waren naar spelers, dus daar hoopte ik nog even op, maar ik was er al snel over uit dat het Ajax zou worden.”
“Toen ik eenmaal speelgerechtigd was, hadden we een hele moeilijke periode. Bij mijn debuut speelden wij gelijk tegen AFC ’34 en daarna verloren wij van DEM en Purmersteijn. Dat was puur toeval hoor, dat kwam niet door mij. We kwamen gewoon niet lekker in een flow, terwijl het team de competitie wel goed was gestart zonder mij, met drie overwinningen. Er is niet specifiek iets veranderd na die nederlagen, maar we hebben de draad weer goed opgepakt na de nederlaag tegen JOS Watergraafsmeer begin november en sindsdien zijn wij ongeslagen.”
Grootste verschil tussen vroeger en nu
Met zijn 32 jaar is Javier Vet een van de oudere spelers binnen de selectie. Met Calvin Mac-Intosh, Jarchinio Antonia, Fabian Sporkslede en Vurnon Anita heeft de ploeg van trainer Ole Tobiasen heel wat ervaring in huis. Naast de ervaren spelers, zijn er binnen de selectie ook altijd heel wat jonge talenten, zo ook bij Ajax. Op die manier is Javier zelf ook doorgebroken bij de club uit Amsterdam-Zuid, AFC.
“Ik kwam als een van de weinige jonge jongens in een team met oudere jongens, dat is iets wat er veranderd is, ten opzichte van mijn tijd in het eerste van AFC. Tegenwoordig krijgt de jeugd veel sneller en veel vaker de kans en dat is alleen maar goed. Toen ik jong was, was ik heel fit en kon ik op topklasse niveau daar mijn winst in behalen, alleen tegenwoordig merk je dat iedereen heel fit is. Fitheid is meer een basis geworden, dat is ook de ontwikkeling van het voetbal. Je fitheid is een voorwaarde geworden, in plaats van een pré.”
Ambitie na zijn carrière
Elf seizoenen betaald voetbal bij clubs als FC Dordrecht, Almere City, De Graafschap, N.E.C. en NAC Breda en dat ook op verschillende niveaus: Keuken Kampioen Divisie en Eredivisie. Oud-teamgenoten die inmiddels gestopt zijn als actief speler en hun heil zoeken in het trainersvak: het trainersgilde barst van de jonge trainers in de regio Amsterdam en omstreken.
“Ik heb nu nog geen ambities voor na mijn carrière, om iets binnen het voetbal te gaan doen. Het is best wel een harde wereld, de voetbalwereld. Ik heb dat van twee kanten mogen meemaken: als actief voetballer, maar ook toen ik geen club had en moest revalideren van mijn blessure. Dan merk je dat je te lang niets gepresteerd hebt om ergens binnen te komen. Het kan zijn dat het ooit nog eens gaat kriebelen, maar ik zie mezelf nu geen trainer of zaakwaarnemer worden. Ik heb hele mooie dingen meegemaakt in het voetbal, maar soms ook de iets minder menselijke kant mogen ervaren. Het is een keiharde wereld en daar heb ik mij lang in kunnen navigeren, maar die kant is er zeker wel.”
“Ik ben heel trots op wat ik de afgelopen jaren gedaan heb. Ik heb heel erg genoten. Vlak voordat ik naar Ajax kwam, merkte ik hoe graag ik eigenlijk nog naar een BVO zou willen, omdat je dan gaat merken wat je mist. Ik heb de overgang van betaald voetbal naar amateurvoetbal gelukkig goed ervaren, door de komst van mijn dochter en het feit dat ik nu werk. Ik kan mij wel voorstellen dat als je dat niet hebt, dat het heel moeilijk is om je voor te stellen dat je nooit meer in een groot stadion gaat spelen en dat alles wat je heel belangrijk vond, ineens weg is. Mede door mijn dochter ben ik de waarde van andere dingen, naast het voetbal gaan inzien en dat voelt voor mij heel fijn.”
Doelen voor de tweede seizoenshelft met Ajax
Ajax is de winterstop ingegaan als nummer vier op de ranglijst in de vierde divisie A, met zeven punten achter op Kampong. Als degradant uit de derde divisie en als Ajax zijnde, wordt er altijd met een scherpe blik naar de prestaties gekeken.
“Wij willen wel echt voor promotie gaan. Daar hebben wij ook op ingezet, maar dat gaat niet altijd in een rechte lijn. Ik ben er ook wel echt van overtuigd dat wij met deze groep mee kunnen en moeten doen, in de strijd om promotie. Ik heb even moeten wennen deze periode, waarbij er zoveel nieuwe dingen in mijn leven zijn. Dat voetbal niet meer op de eerste plaats stond, heeft niet altijd een positief effect gehad op mijn spel, maar ik merk dat ik de oude Javier terug zie. Maar promoveren met Ajax is het voornaamste doel.”
Foto Ajax – AFC ’34: Rob van Vliet
Foto’s Ajax jeugd: Jos Spitteler
Tekst: Richard Lynch
