Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Wil FC Aalsmeer bijblijven in de ongekend spannende titelrace in de Eerste Klasse B, dan kan het zich week in week uit geen enkel puntenverlies permitteren. De kopgroep bestaat immers uit liefst vijf ploegen die binnen vijf punten van elkaar geklasseerd staan. De thuisnederlaag vorige week tegen Zuidvogels had tot gevolg dat de Aalsmeerders van de eerste naar de vierde plaats duikelden. Met zulke kleine verschillen is er echter nog geen man overboord, winst in de uitwedstrijd bij laagvlieger De Meern zou de kansen van FC Aalsmeer onverminderd in leven houden. Die puur noodzakelijke winst kwam er ook, met duidelijke cijfers: 1-4. Coach Ted Verdonkschot zag zijn ploeg daardoor weer klimmen naar de derde plaats.
Halverwege de strijd in De Meern zag het er op zijn zachtst gezegd niet goed uit voor FC Aalsmeer. De 1-1 ruststand gaf weliswaar nog voldoende perspectief voor een uiteindelijke overwinning, zorgelijker was dat het basiselftal qua felheid en zichtbare wil om te winnen opzichtig tekortkwam tegenover de tegen degradatie vechtende tegenstanders. Het spel was traag, stroperig én slordig. Gelukkig voor FC Aalsmeer verkeerde doelman Marijn van Wandelen weer eens in een puike vorm, want het was puur aan zijn spectaculaire reddingen te danken dat zijn ploeg overeind bleef. “We verloren de meeste duels, en we misten voetbalgogme en meedogenloosheid,” stelde de zich ergerende Verdonkschot al na ruim een half uur vast. Op dat moment had de thuisploeg dankzij weinig robuust verdedigen net de stand gelijk getrokken. Het was gezien het spelbeeld een zeer verdiende gelijkmaker. Weg was de voorsprong die Luke Vahle met alert reageren uit een verre voorzet al vroeg op het scorebord had gebracht, een treffer die als het ware uit het niets kwam want het was De Meern dat de wedstrijd vanaf het beginsignaal naar zijn hand zette.
Naar verwachting zou Ted Verdonkschot de rust gebruiken om zijn manschappen stevig bij de les te trekken. Ingrijpen zou waarschijnlijk ook niet uitblijven, want in het laatste kwartier van de eerste helft had hij Dylan Nieuwendijk al van de bank gestuurd om warm te lopen. En inderdaad, Nieuwendijk maakte na de hervatting zijn entree, ten koste van Axel Wendt die in de eerste helft voorop was gegaan in de algehele malaise. De wissel was ook ingegeven door Verdonkschot’s wens dat de ruimte achter de verdediging van De Meern gezocht moet worden. Nieuwendijk posteerde zich dan ook veelal op de rechterflank. “Ach, boos ben ik niet echt geweest in de rust, dat viel mee,” lichte Verdonkschot na afloop toe. “Wat ik gedaan heb is erop hameren dat De Meern ruimte weggaf achter hun linie. Wij moesten daar gebruik van maken.”
Nog geen minuut op weg in het tweede bedrijf, bleken de woorden van de coach niet tegen dovemansoren gezegd. In vrije positie aangespeeld aarzelde Luke Vahle geen moment om met een strak schot zijn tweede treffer van de dag aan te tekenen. En FC Aalsmeer ging daarna door. Niet dat het spel opeens wel vloeiend en oogstrelend werd, maar wel werd er veel meer in de diepte gespeeld. Vooral Dylan Nieuwendijk benutte regelmatig de vrije ruimte om medespelers in stelling te brengen. Uit één van die acties stelde hij Giliano Eijken in staat om de wedstrijd met 1-3 in het slot te gooien. De Meern probeerde het zeker nog wel, maar de kracht was er bij de thuisploeg nu duidelijk af. Van Wandelen toonde zich bovendien nog altijd alert bij de spaarzamer wordende vijandelijke doelpogingen. Goudhaantje Luke Vahle zette tenslotte met zijn derde doelpunt, dus hattrick, zelf de kers op de taart.
“Het blijft enorm spannend in onze competitie,” concludeerde Ted Verdonkschot met plezier. “Leuk is dat! Het kan nog alle kanten op. Wij merken nu wel dat tegenstanders zich op ons instellen, waardoor elke wedstrijd lastig is. Het is zaak dat wij onze wedstrijden weten te winnen, en dan zien we aan het eind wel waar we uitkomen.”
Bekijk hier alle uitslagen, de stand en het programma in de Eerste Klasse B
Tekst: Jakob Kos
