Bij aanvang van DSOV – FC Abcoude was het niet het geluid van klapschaatsen op de omliggende wateren, op de vriesgrond of het geroezemoes van supporters dat over het sportpark rolde, maar vooral stilte. Een stilte die dwars door alles heen sneed. FC Abcoude stond voor het eerst sinds het plotselinge overlijden van trainer Tonnie Bras, die op 5 november op 49-jarige leeftijd overleed aan een hartstilstand, weer als team aan de aftrap. Met rouwbanden om de armen en hier en daar nog vochtige ogen, maar met vastberadenheid in het hart. Na de indrukwekkende minuut stilte keek geen enkele speler meer naar beneden. Abcoude keek juist vooruit: naar de bal, naar elkaar, naar wat nog moest komen.

Furieus begin
Het duel was nog nauwelijks begonnen of Abcoude voelde als één blok. Met strijd, druk vooruit en opvallende scherpte werd DSOV overrompeld. Binnen drie minuten stond er 0-2 op het scorebord: eerst Mick Veldman, daarna Regillio Kranenburg, die beide trefzeker waren in een openingsfase waarin DSOV zichtbaar verrast was door de intensiteit van de bezoekers. Alsof elke sprint, elk duel en iedere balactie een boodschap meedroeg: dit is voor Tonnie. DSOV herpakte zich enigszins, maar iedere opleving werd professioneel geneutraliseerd. En juist op het moment dat de rust in zicht kwam, de temperatuur daalde en de wedstrijd leek te kalmeren, sloeg Abcoude opnieuw toe. Een schitterende vrije trap van Magdy Ibrahim betekende de 0-3, waarna Lars Beukeboom vlak voor het fluitsignaal ook nog de 0-4 binnen frommelde. Aan de zijlijn knikjes, vuisten tegen schouders, applaus.

Volwassen
Na rust veranderde er weinig meer aan het spelbeeld. DSOV zocht naar een ommekeer, maar Abcoude hield beheerst en volwassen controle. De bezoekers speelden niet voor spektakel, maar voor waardigheid. Geen risico’s, geen grote mond, geen poespas. Elke pass was functioneel, elke ingreep onverbiddelijk. De 0-4 bleef staan en voelde voor Abcoude als meer dan een uitslag. Er werd gejuicht maar niet uitbundig gevierd na de wedstrijd. Het applaus van het meegereisde publiek was intens. Een groep spelers die elkaar vasthield, stafleden die even stil waren en continuïteit vonden in elkaars aanwezigheid. Deze overwinning was niet zomaar een driepunter. Het was een toonbeeld van karakter, van teamgeest en van het sportieve eerbetoon dat FC Abcoude zijn trainer wilde geven. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in zondag 2B
Foto’s: Robert de Rooij
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht