Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Sarah speelde twee wedstrijden: MO15 en MO17, hoe dat afliep……?
Een jaar lang (volledig voetbalseizoen) volgt Het Amsterdamsche Voetbal vier jonge Amsterdamse voetbalbeloften: Max, Julio, Sarah en Florian zijn fanatiek bezig in het voetbalseizoen 2025-2026. In de wereld van het jeugdvoetbal gaat het niet alleen om winnen of verliezen, maar om groei, teamgevoel en plezier. De vier spelers — Max (15), Julio (14), Sarah (13) en Florian (12) — vertellen hoe zij de afgelopen week beleefden.
Max – FC Aalsmeer
Voor Max werd het een memorabele voetbalweek. Dinsdagavond stond hij onder de lat bij de JO19-1, waar hij mocht invallen vanwege een blessure bij de vaste keeper. Tegen VVC uit Nieuw-Vennep – de club waar Max zelf tot de O12 speelde – boekte de O19 ploeg een overtuigende 6-2 overwinning. Het weerzien met meerdere oude clubgenoten leverde sportieve plagerijtjes op, vooral met de spits van VVC met wie Max nog even na afloop sprak.
Max keepte ook weer sterk: “Ik pakte direct al een één-op-één situaties, maakte in de wedstrijd meerdere belangrijke reddingen en voetbalde veel en goed mee in de opbouw.” Op momenten liet Max bewust druk zetten om dan op het laatste moment de bal op te rapen, precies zoals een moderne keeper dat hoort te doen. “Ik was wel irritant ja, dat klopt wel. Beetje uitdagen.” Naast deze succesvolle invalbeurt speelde Max zaterdagochtend een competitiewedstrijd met zijn eigen team, de O17-1, uit tegen Voorschoten O17-1. De openingsfase verliep dramatisch, zo begon het verhaal: direct bij de aftrap vloog de eerste bal over hem heen, van net buiten de zestien. “Ik kon wel door de grond zakken,” vertelt Max openhartig. “Dat gaat mij nooit meer gebeuren, zoiets verwachte ik niet. Van zo’n afstand.” Voorschoten was dodelijk efficiënt en liep uit naar 3-0 bij rust, met drie kansen en drie doelpunten.
In de pauze hield de trainer van Aalsmeer O17-1 echter vertrouwen: het team speelde beter dan de stand deed vermoeden en een snelle aansluitingstreffer zou de wedstrijd kunnen kantelen. Precies dat gebeurde. Binnen tien minuten stond het 3-1 en daarna volgden ook de 3-2 en 3-3. Toch kwam Voorschoten opnieuw op voorsprong. In de laatste vijf minuten knokte Aalsmeer zich nog naar een verdiende 4-4. “Ik had ook wel verwacht dat we deze wedstrijd konden winnen, maar een punt erbij na een grote achterstand is prima.”
Naast het voetbal kende Max’ week nog een kleine meevaller: een verkort lesrooster, waardoor hij vroeg uit is deze week. En deze week staat ook in het teken van het bezoeken van Hoge Scholen. ,,De plannen zijn nog niet concreet, maar het is goed om rond te kijken en te oriënteren. Ik moet na dit schooljaar nog één jaar op mijn huidige school.” Zaterdag 22 november sportieve revanche tegen VELO op veld 1 in Aalsmeer. De aanvang is 14.30 uur.
Sarah – FC Abcoude
Voor Sarah, speelster van FC Abcoude O15-1, stond het afgelopen weekend bijna volledig in het teken van voetbal. Hoewel het resultaat niet meezat, beleefde ze een intensieve en vooral gezellige wedstrijddag.
Op zaterdag speelde Sarah eerst mee met de eigen MO15-1, die het opnam tegen BFC O15-1. De tegenstander bleek deze keer veel sterker en hield FC Abcoude grotendeels op eigen helft. Het ontbreken van een vaste keeper, gecombineerd met wat onervarenheid op het hogere niveau, leidde tot een forse nederlaag van 1-7. Ondanks de kou en de nederlaag bleef de sfeer goed. Een van de hoogtepunten was het doelpunt van teamgenoot Amalia. De reguliere training op dinsdag ging helaas niet door. ‘We hadden maar een groepje van vijf speelsters. We hadden wat zieken en er waren afmeldingen door schoolwerk.”
Later op zaterdag stond voor Sarah ook een wedstrijd met MO17-2 op het programma. Ook deze ploeg kende een zware middag: het werd liefst O-10 tegen SDZ O17-2. Amalia viel ook in. Hoewel het spel moeilijk op gang kwam en het team lager speelt dan haar eigen team, bleef de motivatie hoog. Ondanks dat het niveauverschil duidelijk was, benadrukt Sarah dat verlies soms erbij hoort. “Het plezier staat voorop, winnen is natuurlijk leuker, maar voetbal blijft een sport die energie en gezelligheid brengt.” Met volledige opkomst komende training en extra speeltijd kijkt Sarah positief vooruit: “We gaan nog wel een keer winnen met de MO15 in de hogere poule. Natuurlijk vind ik winnen leuker en scoren, maar het gaat mij ook echt om het spel en de sport. En extra voetballen is altijd goed, maar dat hoeft ook niet elke week.” Zaterdag 22 november speelt Sarah bij DESTO in Utrecht om 08.30 uur.
Julio – RKAVIC
Julio voetbalde verrassend genoeg de volledige wedstrijd tegen Legmeervogels in Uithoorn. “Omdat ik voorzichtig moet opbouwen met mijn blessure, speelde ik wel iets beheerster, maar ik vond mijn optreden best wel sterk en we speelden vooral aanvallend gericht. We kwamen door wat foutjes achterin van 2-0 achter gelukkig op 2-2, we herstelden wel knap.” Julio leverde een belangrijke assist en droeg zo bij. Uiteindelijk werd het toch nog 3-2. Zelf schieten op doel mocht hij deze keer niet: enigszins de rust bewaren stond voorop. Na afloop lag de focus weer op herstel. “Ik trainde zondag niet en bezocht weer de fysiotherapeut om te kijken hoe mijn heup verder moet herstellen en genezen. Woensdag mag ik weer trainen.”
Voor Julio werd het verder een bijzonder week: “Dinsdagavond waren we bij Nederland O19, die speelden een interland tegen Ierland O19 in het verre Oldebroek. Nederland won met 4-2.” Voor Julio werd het een wedstrijd waarin inspirerende sportieve prestaties en een stukje familiegeschiedenis samenkwamen. “Mijn neef Shane Kluivert speelde mee. Ja, dat maakte het extra speciaal. Het was wel een mooie wedstrijd”, vond Julio die snel daarna een kort slaapje ging doen in de auto, het was nog een uur rijden om thuis te komen.
En snel slapen was noodzakelijk. Want, na een kort eerste rust moment stond midden in de nacht een nieuw belangrijk evenement. ‘Ik bleef wakker om Suriname te zien spelen, als die zouden winnen gaan we ook naar het WK.” Opvallend is Julio’s bewondering voor Etienne Vaessen, de keeper van Suriname waarvan hij vindt dat die nergens bang voor is. Suriname verloor uiteindelijk na een bloedstollende nacht met 3-1 op jacht naar het WK ticket. Suriname heeft in elk geval de play-off gehaald dankzij een heel late treffer die ontzettend belangrijk bleek. Een geluk dus bij een ongeluk dat zich zo wel nipt bij de twee beste nummers twee heeft gevoegd, waardoor de WK-droom nog niet definitief over is. De ploeg van oud ajax-keeper Stanley Menzo heeft daardoor de uitweg van de intercontinentale play-off om via die weg alsnog een ticket te bemachtigen.
Het sportieve bloed in Julio’s familie gaat van generatie op generatie: zijn grootvader Kenneth “Bossa Nova” Kluivert was in de jaren zestig een gevreesde Surinaamse aanvaller. Hij scoorde in interlands tegen onder meer Panama en Trinidad & Tobago en werd met Robinhood landskampioen. In 1970 verhuisde hij naar Nederland, waar later zijn zoon Patrick geboren zou worden en spits bij onder andere Ajax, Barcelona en het Nederlands Elftal. Zelf heeft opa Kluivert ook nog binding met het Amsterdamse Real Sranang waar hij nog voor uitkwam. Voor Julio is het een motivatiebron: voetballen in de toekomst met Oranje (O19), terwijl de voetbalhistorie van zijn grote familie op de achtergrond meespeelt. Een voetbalweek vol voetbal, herstel en trots. “En woensdag weer naar school hoor”, riep zijn moeder nog na. “Dat gaat ook gewoon door.” Zaterdag speelt Julio op eigen veld tegen AFC. Aanvang is 10.45 uur.
Florian – WV-HEDW
Voor WV-HEDW O13 werd de thuiswedstrijd tegen Zeeburgia een zaterdag vol opluchting én feest. Florian won met 2-1, verzekerde zich van handhaving in de landelijke Tweede Divisie en bovendien schreef Florian zijn naam op het scorebord. Daarmee werd het voor hem zelfs een driedubbel succes.
WV-HEDW begon sterk en creëerde meteen kansen. Florian: “Rond de twintigste minuut viel de verdiende openingstreffer voor ons: uit een hoekschop van Maddox kwam de bal via een korte combinatie terug bij mij en ik kopte raak.” WV-HEDW hield controle, Florian gaf de bal op Maddox die Maxim in staat stelde de 2-0 te maken, maar vlak voor rust kreeg Zeeburgia een penalty na hands in de zestien. De bezoekers benutten die en maakten er 2-1 van. Florian: “Precies één minuut voor het fluitsignaal. Ik vond het eigenlijk geen strafschop, maar onze trainer zei dat de scheidsrechter ‘m wel kon geven.”
In de rust was de boodschap helder: zo doorgaan en niet verslappen. Dat lukte. WV-HEDW bleef georganiseerd spelen, hield de rust in het positiespel en gaf nauwelijks kansen weg. Toch bleef het spannend: één foutje en de stand had zomaar weer gelijk kunnen zijn. Het team van Florian hield het hoofd koel, speelde met overzicht en bleef – ondanks de druk van mogelijk puntenverlies en nog een zware wedstrijd tegen FC Utrecht – zelfverzekerd.
Volgens Florian zat het vooral in het samenspel: elkaar vinden, met durf, moed en lef spelen, de focus houden. ,,Het geloof om samen nog een doelpunt te maken, was wel voelbaar ja. Daar gingen we ook voor.” Buiten het veld droeg de box – die vrijwel elke week wordt meegenomen – bij aan de teamspirit: “Soms staat de muziek wel hard om de kleedkamer, maar het is sfeer verhogend en gezellig.” En dat werd het na afloop, want WV-HEDW wist de 2-1 te behouden.
Deze week staan er voor de spelers zogeheten POP-gesprekken gepland: “Dat is iets waarin ieder nadenkt over verbeterpunten”, legt Florian uit. In bijzijn van één ouder voert de trainer alle gesprekken met de 18 spelers. Het is de laatste ronde voor de winterstop, de “stoplichtgesprekken” staat voor februari in de planning. Met de burenstrijd gewonnen en handhaving veiliggesteld kan WV-HEDW O13 terugkijken op een zenuwslopende, maar succesvolle speelronde. Zaterdag speelt WV-HEDW tegen FC Utrecht om 10.15 uur.
Foto’s Florian: Joost Rietdijk
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam. Klik hier Samen vormen de vier jeugdspelers een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien — op én naast het veld.
