Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Van een vroege busreis tot spannende slotminuten, van winnen tot verliezen – en alles wat daar tussendoor gebeurt. Max, Julio, Sarah en Florian laten zien hoe het is om een jonge voetballer te zijn, te dromen en alles te geven voor het voetbalspel.
Bij Het Amsterdamsche voetbal volgen we dit seizoen vier jonge spelers: Max (15), Julio (14), Sarah (13) en Florian (12). Ze spelen allemaal in een ander team voor een andere vereniging, zijn van verschillende leeftijden en hebben ieder hun eigen karakter. Maar één ding hebben ze duidelijk gemeen: hun liefde voor voetbal.
Sterk
Deze week keken we over de schouder mee met Sarah, die ondanks een beetje pech toch een mooie voetbalzaterdag beleefde met FC Abcoude MO15-1. Sarah is namelijk ziek, zoals velen. Ze heeft koorts gehad en voelt zich nog steeds niet helemaal fit. Toch stond ze afgelopen zaterdag gewoon op het veld.
De wedstrijd werd al vroeg gespeeld: om kwart over tien, en ook nog eens thuis. Sarah: “Dat is fijn, want dan hoef je niet extra vroeg op te staan én speel je op je eigen vertrouwde veld.” De tegenstander was Buitenveldert, een club die bekendstaat om sterke meidenteams. Maar dat was aan het spel niet direct te merken.
Het team van Sarah begon sterk en was vooral technisch beter. Ze speelden veel op de helft van de tegenstander en dat betaalde zich uit in doelpunten. Lange tijd stond het 3-1 en leek de overwinning binnen. Toch werd het nog spannend, want in de allerlaatste minuut scoorde Buitenveldert nog een doelpunt. Even stress dus, maar het team hield stand en speelde de wedstrijd ‘volwassen’ uit.
De doelpunten kwamen van Amalia, Fennah en Femke. Fenna scoorde uit een spelsituatie, Amalia passeerde knap haar tegenstanders en Femke ging één-op-één met de keeper en rondde koel af. Mooie doelpunten die lieten zien hoe sterk het team als geheel was.
Hoewel Sarah na de wedstrijd nog steeds niet helemaal lekker was en nu vooral bedrust moet houden, kan ze terugkijken op een positieve wedstrijd. Hopelijk knapt ze snel op, want volgende week staat er weer een nieuwe uitdaging op het programma, uit bij RODA ’23 in Bovenkerk. En met dit soort spel smaakt dat zeker naar meer.
Enkel
Julio, speler van de O15-1, én afgelopen weekend ook O16-1 van RKAVIC. Julio is gelukkig niet ziek – iets wat bij veel teamgenoten dit weekend wél het geval was – maar helemaal fit is hij ook niet.
Tijdens de wedstrijd met de JO16-1 klapte zijn enkel dubbel nadat hij in een hard duel kwam met twee tegenstanders. Er zit nu vocht in, waardoor hij langs de fysio moet. Of hij volledig kan trainen, is nog even de vraag. Misschien wordt het aangepast trainen, misschien rust. Toch klinkt Julio optimistisch: de ergste pijn is weg, alleen het vocht moet nog verdwijnen.
En dat optimisme kan hij wel gebruiken, want het voetbalweekend was pittig. Met de O15 kreeg RKAVIC een flinke nederlaag te verwerken: 7-0. Die uitslag vertelt niet het hele verhaal. Door ziekte speelde het team grotendeels met O14-spelers en moest Julio zelfs achterin en op het middenveld spelen, terwijl hij normaal in de aanval staat, vaak rechter- of linkerspits. In het begin ging het nog goed, maar het team kon het niet goed volhouden en kwamen de doelpunten snel achter elkaar.
Alsof dat nog niet genoeg was, speelde Julio ook mee met de O16. Daar begon hij op de bank en ook die wedstrijd liep niet zoals gehoopt met een flinke nederlaag tot gevolg. Twee teams, twee nederlagen: geen weekend om vrolijk van te worden op het veld. Toch was er één duidelijk hoogtepunt. Julio ging naar het New Wave-concert in de Ziggo Dome en daar genoot hij volop van. Even geen voetbal, maar muziek, sfeer en plezier. Dat zorgde toch voor een glimlach. Nu is het vizier alweer gericht op zaterdag waar op eigen veld gespeeld gaat worden tegen HBC O15-1. Julio voelt dat de dip weg is en hoopt dat zijn enkel snel genoeg herstelt om weer te kunnen spelen. Want ook na een zwaar weekend blijft één ding overeind: opgeven hoort er nooit bij.
Peperdure gelijkmaker
Ook Max had geen makkelijke dagen. Terwijl veel spelers deze week ziek thuis zaten, stond Max zaterdag nog gewoon op het veld. Pas daarna sloeg de koorts toe. Inmiddels ligt hij al drie dagen vooral in bed en voelt hij zich flink beroerd.
Toch begon zijn weekend juist veelbelovend. Max keepte een wedstrijd waarin zijn team sterk voor de dag kwam. Al in de eerste helft kwam zijn team voor tegen DSS uit Haarlem. Na een dribbel langs de keeper werd de aanvaller onderuit gehaald: strafschop! Max keepte ook een heel sterke wedstrijd, met meerdere goede reddingen. De beelden spreken voor zich (zie ook onze Instagram post)
Lange tijd leek de 1-0 genoeg voor de overwinning. Maar in de allerlaatste minuut ging het alsnog mis. Na een rommelige vrije trap, met meerdere keren affluiten, gele kaarten (en rood!) en een bal die maar niet weg wilde, belandde de bal uiteindelijk toch in het doel. Een ongelukkige samenloop van omstandigheden zorgde voor een 1-1 gelijkspel. De teleurstelling was groot. Geen muziek in de kleedkamer na afloop, ondanks het goede spel. Het voelde extra zuur: “We verdienden eigenlijk meer.”
Alsof dat nog niet genoeg was, werd Max kort daarna ziek. Zondag probeerde hij nog mee te doen bij de keeperstraining, maar merkte al snel dat het niet ging. Extra jammer, want deze week zou hij eigenlijk weer meetrainen met het eerste elftal van FC Aalsmeer, dat uitkomt in de Vierde Divisie, iets wat Max nu om de twee weken mag doen en waar hij enorm naar uitkijkt. Voor nu zit er maar één ding op: uitzieken. “Ik baal dat ik deze kans moet laten lopen, maar weet ook dat herstel voorop staat. Met een beetje geluk ben ik zaterdag weer fit tegen Nieuw West United O17-1.” En dan kan Max hopelijk laten zien wat hij dit weekend al liet zien: hij staat zijn mannetje, zelfs op de lastigste momenten.
Terwijl veel jeugdspelers deze week ziek thuiszitten, is Florian juist één van de weinigen die wél fit is. En dat kwam goed uit, want zijn team speelde een bijzondere uitwedstrijd: tegen de profjeugd van Sparta Rotterdam. Het ging om een KNVB Bekerduel, WV-HEDW O13-1 was nog één van de weinige amateurteams die zich had geplaatst voor de 1/8 finales.
De dag begon vroeg. Al om zeven uur ’s ochtends stond de grote bus klaar richting Rotterdam. Dat was misschien vroeg, maar de bekerwedstrijd was iets waar het gehele team enorm naar uitkeek. Muziek aan, grapjes maken en samen kletsen: de busreis maakte het meteen een echte teamdag met spelers, staf en ouders. Eenmaal aangekomen was er nog tijd om het sportcomplex te verkennen en andere wedstrijden te bekijken, voordat de focus op de eigen wedstrijd ging.
De trainer had vooraf duidelijk gemaakt dat dit een speciale wedstrijd was. Iedereen moest spelen, zodat iedereen deze ervaring kon meemaken. Florian begon niet in de basis, maar kreeg later zijn minuten. En hoe: de wedstrijd begon spectaculair. Binnen korte tijd stond WV-HEDW O13-1 met 2-0 voor en leek Sparta even overdonderd.
Maar dat duurde niet lang. Binnen vijf minuten was het alweer 2-2 en daarna nam Sparta steeds meer het initiatief. Bij rust stond het 6-3 en voelde het goede begin ineens ver weg. Toch gaf het team niet op. In de tweede helft werd er nog volop aangevallen en gescoord, tot 8-5 aan toe. Florian zelf was dichtbij met een harde kopbal op de paal, maar verder kwam de inhaalrace niet. Voor WV-HEDW scoorden Jaël (3), Ryan (1) en Amir (1).
Ondanks de nederlaag keek Florian met een goed gevoel terug. Niet alleen vanwege de wedstrijd, maar vooral door de hele ervaring: spelen tegen een topclub, samen reizen, samen de gezelligheid opzoeken op de terugweg en merken hoe hoog het niveau lag. “Dat is ook voetbal,” zou je kunnen zeggen.
Naast het veld was er nóg goed nieuws. Florian had deze week zijn zogeheten stoplichtgesprek bij de club en kreeg groen licht. Dat betekent dat de trainers vertrouwen hebben en graag met hem verder willen werken. Over een paar maanden volgt nog een laatste gesprek, maar voor nu is dat een mooie bevestiging. Met een oefenwedstrijd tegen AZ woensdagavond en een competitieduel in het weekend tegen ‘buurman’ Zeeburgia op het programma, kijkt Florian alweer vooruit. Want ook na een doelpuntrijke nederlaag blijft één ding duidelijk: dit soort momenten vergeet je niet snel.
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam. Klik hier. Samen vormen de vier jeugdspelers een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien — op én naast het veld.
