Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Bij Het Amsterdamsche Voetbal volgen we dit seizoen vier jonge spelers: Max (15), Julio (14), Sarah (13) en Florian (12). Ze spelen ieder bij een andere club, in een ander team en met een eigen karakter. Wat hen bindt is hun liefde voor het spel. Max, Julio, Sarah en Florian laten zien hoe het is om een jonge voetballer te zijn, te dromen en alles te geven voor hun sport.
Florian, middenvelder/ aanvaller van WV-HEDW O13-1, praat voluit over een drukke periode met oefenduels, een verloren bekerwedstrijd en een verdiende competitiewinst tegen Zeeburgia.
Afgelopen zaterdag won WV-HEDW O13-1 de competitiewedstrijd tegen Zeeburgia O13. Een duel met altijd wat extra lading, al relativeert Florian dat meteen. “Ik heb niks speciaals tegen Zeeburgia. Ik hoop net zo goed dat we van hen winnen als van elke andere ploeg.”
Toch voelde het als meer dan een gewone wedstrijd. De ploegen kennen elkaar, de verenigingen liggen heel dicht bij elkaar in de stad en langs de lijn leeft het vaak net iets sterker. Op het veld begon het in ieder geval voortvarend voor WV-HEDW. “Na dertig seconden stond het al 1-0,” vertelt Florian. “Maddox scoorde.”
Een bliksemstart dus. Maar wie dacht dat het een makkelijke middag zou worden, kwam een klein beetje bedrogen uit. “Het was zeker geen makkie,” zegt Florian. “Maar je voelde wel dat we de wedstrijd controleerden.” WV-HEDW kreeg meer kansen tegenstander Zeeburgia, combineerde makkelijker en had het meeste balbezit. Toch bleef het spannend.
Na de vroege voorsprong viel in de tweede helft de gelijkmaker. “Dat was eigenlijk niet eens een echte kans,” analyseert Florian als een ware professional uit. “Wij maakten een opbouwfout. Het ging even anders dan afgesproken en ineens lag hij één-op-één met de keeper.” Wat opvalt is het zelfvertrouwen. Geen paniek, ook niet bij 1-1. “We waren de betere ploeg,” zegt Florian. “Je voelde dat die tweede wel zou vallen.” En die viel ook. WV-HEDW trok de wedstrijd naar zich toe en won uiteindelijk, verdiend. “Ik vond het zelf dik verdiend,” benadrukt Florian nog eens. “We hadden echt veel meer kansen. We hadden misschien wel met 5-1 kunnen winnen.”
Het creëren van kansen gaat de laatste weken steeds beter, ziet hij zelf ook. “We scoren wel iets makkelijker dan eerder. Maar het kan nog beter.” Die zelfkritiek typeert de 12-jarige middenvelder, die vaker op meerdere posities speelt. Soms als nummer 8, soms als 10. “In de eerste helft stond ik 10, in de tweede helft 8,” vertelt hij. Ook teamgenoten wisselen regelmatig van rol. “Misschien is het ook makkelijker schieten als je naar binnen komt met je rechterbeen,” overweegt Florian als het over positiewisselingen gaat en zijn rol als linkermiddenvelder. Hij is al bewust met het spel bezig. De weken ervoor waren intensief. In de beker verloor WV-HEDW van Sparta Rotterdam, een teleurstelling. “Dat was jammer,” zegt Florian kort. Tegen Ajax werd geoefend in een 11-tegen-11 wedstrijd. “We verloren ruim,” herinnert hij zich. “We speelden niet heel slecht, maar ook niet heel goed.” Tegen AZ, vorige week woensdag ging het beter: een 9-5 overwinning in een oefenduel waarin weer 9 tegen 9 werd gevoetbald, gespeeld op het trainingscomplex van de Alkmaarders. “Dat was wel mooi,” zegt hij daarover.
Die variatie – winnen van AZ, verliezen van Ajax, een bekeruitschakeling en daarna weer een competitiewinst – maakt deel uit van de persoonlijke- en teamontwikkeling. WV-HEDW O13-1 speelt dit seizoen in sterke competities, waarin niveauverschillen vrij klein zijn.
De komende weken worden rommeliger. Door de aankomende voorjaarsvakantie, die door het land verspreid zijn, zijn er ook speelvrije weekenden en wordt er misschien wat geschoven met wedstrijden. Het competitieduel tegen SDZ valt precies in de voorjaarsvakantie, wat voor afwezige spelers zorgt. “Dat is wel jammer,” zegt Florian. “Dan moet het team worden aangevuld met jongens uit andere teams.” Toch is er genoeg om naar uit te kijken. Er staat zaterdagmiddag een oefenwedstrijd tegen een Engelse ploeg uit Liverpool op het programma en daarnaast een gezamenlijke lunch plus een clubactiviteit rond sportief gedrag, met een heuse quiz en gezamenlijke teamuitje bij Ajax – Fortuna Sittard in de Arena. “We moeten met die quiz luisteren en actief meedoen,” zegt Florian. “Dan krijgen we misschien een certificaat als we deze goed afronden.” De winst op Zeeburgia geeft vertrouwen, zeker omdat het spel volgens Florian steeds beter wordt. Meer kansen, meer controle, meer overtuiging. En zaterdag met z’n allen op de fiets naar de Arena voor de competitiewedstrijd tegen Ajax.
Julio, RKAVIC
Julio is gelukkig net terug van een pittige enkelblessure. Zijn dagen bestaan uit school, voetbal en ontspannen met muziek. Een duidelijk ritme, waar hij zich prettig bij voelt. Belangrijker nog: zijn blessure is voorbij. “Ja, beter. Het is al wel weg,” zegt hij. De afgelopen week stond in het teken van herstel, maar inmiddels maakt hij weer minuten. Afgelopen zaterdag speelde hij mee met RKAVIC Onder 16. “Het was zwaar,” geeft hij eerlijk toe. “Maar ik vond het natuurlijk wel heel leuk. Gewoon weer laten zien wat ik kan.”
Dat lukte. Julio speelde vijfendertig minuten en leverde een assist af in de uitwedstrijd tegen Buitenboys O16-1 uit Almere. RKAVIC won, met 0-6. “Gelukkig ruim gewonnen,” zegt hij met lichte opluchting in zijn stem. Na een blessure is het altijd zoeken naar ritme, maar met een assist en een mooie overwinning op zak lijkt die stap gezet.
Dat Julio direct weer minuten kon maken, stemt hem tevreden. “Na de blessure is dat best goed toch?” Buiten het voetbal om blijft zijn leven overzichtelijk. “Ik doe meestal gewoon slapen, school, voetbal, gym, slapen, school.” Met de vakantie in aantocht kijkt hij uit naar wat rust. “Ik denk dat dat me goed doet,” zegt hij. Even opladen. Want hoewel hij het nuchter brengt, vraagt een seizoen op niveau inzet en discipline. Komende zaterdag sluit hij mogelijk opnieuw aan bij Onder 16. “Ik hoop dat ik ook daar mee mag doen. Maar mijn eigen team heeft ook een competitiewedstrijd. Dat is achter elkaar.”
Max, FC Aalsmeer
Na een korte periode van griep is Max weer volledig hersteld. “Lekker kunnen trainen,” vertelt hij hoorbaar opgelucht. Afgelopen zaterdag stond hij direct weer in de basis. “Ja, ik kon gewoon spelen.” Zoals vaker klinkt hij nuchter en zijn optreden tegen Nieuw West United – een fysiek sterke ploeg – mocht er zijn.
“Voor mij ging het heel goed, eigenlijk,” zegt Max. “Ik heb veel goede reddingen kunnen verrichten. De coaching ging ook goed.” Als doelman kijkt hij niet alleen naar zijn eigen prestaties, maar ook naar het team. “Eigenlijk hebben we als team best wel een goede wedstrijd gespeeld. Alleen de kansen werden niet afgemaakt.” Einduitslag: 2-2.
Toch bleef de beloning uit. FC Aalsmeer liet het liggen na twee tegentreffers uit tegenstoten. “We hebben eigenlijk twee puntjes laten liggen daar,” analyseert Max. Het eerste tegendoelpunt kwam uit een strafschop. “Ik ging de verkeerde hoek in.” Bij de tweede stond hij één-op-één. “Ik dacht dat hij een voorzet ging geven, maar hij schoot in de korte hoek, tussen mijn benen door.” Max kijkt er realistisch op terug. Ondanks de twee tegendoelpunten overheerst bij hem het gevoel dat hij persoonlijk een sterke wedstrijd keepte.
Opvallend is de aandacht die zijn wedstrijdbeelden van de vorige week kregen. De video werd duizenden keren bekeken. De familie keek mee, vrienden reageerden. “Opa en oma vonden het ook leuk om te zien.”
De competitie ligt weer tijdelijk stil tot eind februari. De komende weken zijn er trainingen en een oefenwedstrijd. Daarna wordt de competitie hervat, met een thuiswedstrijd op het programma tegen Fortuna Wormerveer.
Sarah, FC Abcoude
Ook Sarah, speelster van FC Abcoude MO15, is weer net hersteld van de griep. “Ja, ik ben weer goed beter,” vertelt Sarah opgewekt als ze aanschuift voor het wekelijkse gesprek. Ze kan weer naar school en – belangrijker nog – weer voetballen. Na een paar dagen ziek thuis was het fijn om het veld weer op te stappen, al liep het sportief gezien niet zoals gehoopt. FC Abcoude verloor met 3-0 van RODA ’23. “Helaas,” zegt Sarah. “Ik vond dat het bij ons niet heel goed ging.” De wedstrijd begon moeizaam. “In de eerste helft stonden we eigenlijk heel snel 2-0 achter.” Daarmee liep FC Abcoude direct achter de feiten aan.
In de tweede helft herpakte het team zich enigszins. Er werd beter gespeeld. “Ik vond dat we de tweede helft sowieso wel beter waren,” aldus Sarah. Toch was het niet genoeg om de wedstrijd te kantelen. “Het spel kwam niet echt van de grond.”
Volgens haar speelden meerdere factoren een rol. Het veld was nat en glad, wat het combineren lastig maakte. “Het was gewoon minder,” zegt ze. Daarnaast vond ze dat het team niet sterk genoeg speelde om echt weerstand te bieden. “We creëerden ook niet echt veel kansen.” De teleurstelling was voelbaar binnen de ploeg. Niet alleen vanwege de nederlaag, maar vooral omdat het gevoel ontbrak dat ze goed hadden gevoetbald. “Het voetbal zelf was gewoon niet zo leuk,” probeert Sarah onder woorden te brengen. “Het liep niet echt. Het was niet de hele tijd goed opgebouwd.” Toch overheerst bij haar geen negativiteit. Ze kijkt vooruit. “Ik denk dat we volgende keer wel van ze kunnen winnen.” Die veerkracht typeert haar: kritisch op het eigen spel, maar met vertrouwen in verbetering.
Naast het veld verandert er ook het een en ander. Op dinsdagen verloopt de training goed, vertelt ze, maar op donderdag krijgt het team weer een andere trainer. De vorige trainer is gestopt bij haar team. “Ik weet niet precies wat er allemaal gebeurd was,” zegt Sarah. Voorlopig is het even afwachten wie de nieuwe trainer wordt en hoe dat uitpakt. Komend weekend staat er weer een wedstrijd op het programma tegen Swift MO15-1, voordat mogelijk de vakantie begint. Zelf gaat ze niet weg met de vakantie. De 3-0 nederlaag tegen RODA ’23 was een tegenvaller, maar in de woorden van Sarah zelf: “Volgende wedstrijd weer beter.”
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam. Klik hier. Samen vormen de vier jeugdspelers een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien — op én naast het veld.
Foto’s Florian: Joost Rietdijk
