Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Bij Het Amsterdamsche Voetbal volgen we dit seizoen vier jonge spelers: Max (15), Julio (14), Sarah (13) en Florian (12). Ze spelen ieder bij een andere club, in een ander team en met een eigen karakter. Wat hen bindt is hun liefde voor het spel. Max, Julio, Sarah en Florian laten zien hoe het is om een jonge voetballer te zijn, te dromen en alles te geven voor hun sport.
Grote overwinning na lastige week
Julio kijkt terug op een opvallend weekend met zijn team. RKAVIC O15 won zaterdagmiddag met maar liefst 11-1 van Alliance ’22. Een groot contrast met een week eerder, toen het team met 7-0 verloor van RODA ’23.
Volgens Julio had die eerdere nederlaag een duidelijke oorzaak, zoals vorige week al uitgelegd: “We speelden toen met heel veel O14-jongens, omdat we veel zieken hadden in de O15. Daardoor verloren we zo ruim.” Tegen Alliance ’22 was de situatie anders en pakte het team overtuigend de winst. Julio zelf leverde een belangrijke bijdrage met drie doelpunten en drie assists.
De wedstrijd begon niet ideaal voor RKAVIC. Julio, spelend met nummer 18, vertelt dat zijn ploeg in de eerste helft nog niet helemaal wakker was en zelfs op achterstand kwam. Toch kwam de ommekeer snel. Na een balverlies herpakte Julio zich met een assist op de gelijkmaker: 1-1. Daarna nam RKAVIC het initiatief over. “We bleven aanvallen en speelden de bal goed rond, van kant naar kant,” zegt hij. Bij rust stond het 3-1.
Onrust
Na de pauze ontstond er een opmerkelijke situatie. Alliance ’22 wilde tijdens de wedstrijd de spelerspassen controleren. Volgens Julio leidde dat tot veel discussie. “De tegenstander vond het verdacht dat wij zo ruim voorstonden, zeker omdat Alliance eerder 2-2 gelijk had gespeeld tegen RODA ’23.” Uiteindelijk werd besloten de controle opnieuw uit te voeren om te voorkomen dat de wedstrijd zou worden gestaakt. Daarna kon het duel worden hervat, alles was gewoon volgens de regels, en liep RKAVIC verder uit.
Julio benadrukt dat het team in de rust veel met elkaar sprak over samenwerking en het benutten van elkaars sterke punten. “De één heeft een goede pass, de ander snelheid, weer een ander een goed schot. Daar moeten we op bouwen,” legt hij uit. Volgens Julio was het belangrijk dat zijn team dit keer kansen wél afmaakte en de wedstrijd goed uitspeelde.
POP
Naast het voetbalveld maakte Julio ook iets nieuws mee: een voortgangsgesprek bij RKAVIC, met de trainer-coach. Dat vond hij spannend, omdat hij niet wist wat hij kon verwachten. “De trainers waren positief en noemden mij een goede aanwinst voor het team. Tegelijk kreeg ik ook verbeterpunten mee, zoals meer communiceren en het team beter mee op sleeptouw nemen wanneer het minder gaat.” “Koppie niet laten hangen,” noemt Julio als belangrijk aandachtspunt. “Ik word ook technisch uitgedaagd, om dingen uit te proberen.”
Hij ziet het gesprek vooral als motivatie: “Dan weet ik waar ik aan moet werken. Het helpt om naar de toekomst te kijken.” De komende periode is er een korte onderbreking. RKAVIC speelt komend weekend geen wedstrijd en door de vakantie staat het volgende duel pas gepland op 7 maart.
Julio kijkt ondertussen ook graag naar sport op televisie. “Ik volg soms de Olympische Winterspelen, met name snowboarden voor de trucjes én schaatsen, maar een EK of WK voetbal blijft voor mij het leukst om te volgen.”
Toetsweek
Voor Max stond er een drukke periode op school voor de deur. Zijn school staat in de laatste week voor een vakantie traditioneel de toetsweek centraal. “Bij ons is het altijd toetsweek in de laatste week voordat we vrij hebben,” vertelt hij.
Ook op voetbalgebied is het een rustige week geweest. FC Aalsmeer O17 had geen competitiewedstrijd, waardoor Max even een weekend vrij was. Komend weekend speelt zijn team een oefenduel tegen Telstar o17. Daarnaast stond er dinsdagavond een wedstrijd gepland tegen Alphense Boys O17.
Max kijkt ook vooruit naar een ander moment binnen zijn club: Binnenkort weer meetrainen met het eerste elftal. Dat is een weekje verschoven, maar staat nog steeds op de planning.
De afgelopen dagen was Max niet helemaal fit. Hij kampte met een keelontsteking en voelde zich behoorlijk ziek. Toch viel de schade mee. “Gelukkig heb ik niet veel gemist,” zegt hij. Alleen de keeperstraining op zondag moest ik overslaan.”
Winterspelen
Naast voetbal volgt Max ook andere sporten, al is dat vooral in de winterperiode. Hij kijkt regelmatig naar de Olympische Winterspelen, met name naar het schaatsen. Dat doet hij meestal samen met zijn vader.
“Het gaat lekker snel en er zit veel spanning in,” legt hij uit. Ook speelt mee dat veel Nederlandse sporters meedoen, wat het extra interessant maakt. Toch volgt hij het niet zo intensief als een EK of WK voetbal. “Dat volg ik fanatieker,” geeft Max aan. De wedstrijden kijkt hij de laatste dagen vooral via televisie of op een iPad. Hoewel hij zelf niet vaak schaatst, vindt hij het wel leuk om te doen. “Ik ga niet echt naar de schaatsbaan, maar ik kan het en vind het leuk.”
Sport speelt een grote rol binnen het gezin van Max. Zijn zusje deed mee aan een WK dansen en zijn andere zus kwam uit op NK- en EK-niveau. Ook zijn moeder heeft sportervaring op hoog niveau: zij deed aan synchroonzwemmen. Zijn vader voetbalde een tijd, maar was vooral actief als wielrenner. Over zijn opa weet Max dat hij tennis speelde. Of hij zijn ‘voetbalgenen’ van iemand in de familie heeft geërfd, durft Max niet met zekerheid te zeggen. “Geen idee van wie ik die heb geërfd,” zegt hij lachend.
Laatste schooldagen voor Sarah
Ook voor Sarah staat de vakantie voor de deur. Op school zijn het de laatste dagen: nog twee dagen les en daarna begint de vrije week. “Vrijdag ben ik al vrij en dan een week vakantie,” vertelt ze.
Wintersportplannen heeft ze zelf niet. Ook de Olympische Winterspelen volgt ze niet echt. “Soms staat het aan op tv, maar eerlijk gezegd boeit het me niet zo,” zegt Sarah.
Sterke wedstrijd
Sportief gezien kijkt Sarah terug op een opvallend duel tegen Swift, de nummer één van de competitie. FC Abcoude MO15-1 staat zelf in de onderste regionen, maar liet tegen de koploper zien dat het team zich goed kan meten met sterke tegenstanders. “Het ging echt heel goed,” vertelt Sarah. Vooral in de eerste helft creëerde Abcoude meerdere kansen, maar de keepster van Swift hield haar ploeg op de been. Bij rust was het nog 0-0. In de tweede helft kwam Abcoude op voorsprong: 1-0. Lang leek de overwinning binnen bereik, maar vlak voor tijd maakte Swift alsnog de gelijkmaker: 1-1. “We hadden eigenlijk moeten winnen, we waren beter,” zegt Sarah.
Ondanks het late tegendoelpunt was er tevredenheid over het spel. FC Abcoude speelde als team en liet goed combinatiespel en aanvallende acties zien. Het spel speelde zich grotendeels af op de helft van Swift. Door drie afmeldingen moest Abcoude twee invalsters uit een lager team meenemen. Zij deden het volgens Sarah en de begeleidende staf uitstekend. Eén van hen, Isora, scoorde de enige treffer. Sarah zelf speelde een sterke wedstrijd, met veel balbezit en goed het spel verdelend. Ze combineerde regelmatig met teamgenoten Femke en Rosa en wist met individuele acties langs tegenstanders te komen.
Hoewel FC Abcoude tegen de koploper een goede prestatie leverde, bleef een uitbundig feestje in de kleedkamer uit. “Jammer van die 1-1 op het einde,” zegt Sarah. Wel overheerst het gevoel dat het team een stap vooruit heeft gezet. De komende weken ligt de competitie stil. Abcoude speelt pas weer op 7 maart, als WV-HEDW MO15 de tegenstander is.
Oefenwedstrijd AFC
Dinsdagavond speelde WV-HEDW O13-1 een oefenwedstrijd tegen AFC O13-1. Die wedstrijd verliep volgens Florian moeizaam. “Het ging niet zo heel goed. We hebben best wel dik verloren,” vertelt hij met een bedeesde stem. Het team kwam er niet echt aan te pas. “We wonnen in het najaar best wel ruim van ze, dat lieten ze deze keer niet gebeuren.”
Internationale tegenstander
Een paar dagen eerder stond er een bijzondere wedstrijd op het programma. Zaterdag speelde WV-HEDW tegen Wirral UK. Die wedstrijd verliep beter, al ging ook die verloren met 4-1.
Florian merkte duidelijk het verschil: “Je zag wel dat zij bij een profclub speelden. Sommige spelers waren net wat beter en vooral fysieker. Ze waren groter en slimmer in de duels.”
Volgens Florian speelde WV-HEDW in grote fases van de wedstrijd goed voetbal. In zowel de eerste als de tweede helft had zijn ploeg in fases veel balbezit en kwamen de Engelsen er nauwelijks aan te pas. Pas toen de tegenstander fysieker ging spelen, kantelde het duel. “Ze wonnen eigenlijk alle persoonlijke duels,” zegt hij. “Het was geen harde wedstrijd, gewoon heel sportief, maar ook wel leerzaam.”
Bijzonder
Florian speelde zelf op verschillende posities: eerst als aanvallende middenvelder (op ‘10’) en later als rechterspits, zijn vertrouwde plek. Een opvallend moment was de benutte strafschop van Jaël Wassenaar, die na dit seizoen de overstap maakt naar AZ-jeugd O14.
Na afloop van de wedstrijd bleef het niet bij voetbal alleen. Het team ging samen eten en fietste daarna door naar de Johan Cruijff ArenA voor een thuiswedstrijd van Ajax tegen Fortuna Sittard. “Dat was een leuke afsluiting,” aldus Florian.
Ontspanning
De Olympische Winterspelen volgt Florian nauwelijks. “Zondag zag ik een stukje schaatsen op tv, dat gaat er wel hard aan toe,” zegt hij. In de kleedkamer op de club is het geen onderwerp van gesprek. “We hebben vooral lol met elkaar, praten over school of andere dingen.” Florian gaat zelf skiën en mist daardoor een competitiewedstrijd tegen stadsgenoot SDZ. WV-HEDW wordt voor die wedstrijd aangevuld met spelers uit de O13-2. Met precies elf spelers blijft de selectie net compleet. Na een periode met meerdere toetsen op school komt de vakantie voor Florian op een goed moment. “Vorige week had ik drie toetsen en deze week twee. Het gaat heel goed op school, maar een weekje pauze is wel lekker. Even het hoofd leegmaken.”
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam. Klik hier. Samen vormen de vier jeugdspelers een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien — op én naast het veld.
