Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
“Fitheid, fluiten, scoren en juichen: ook de jeugd viert gedeeltelijk de week van de scheidsrechter”
Een jaar lang (volledig voetbalseizoen) volgen wij vier jonge Amsterdamse voetbalbeloften: Max, Julio, Sarah en Florian zijn fanatiek bezig in het voetbalseizoen 2025-2026.
“Scheids, bedankt!” De competitie is in volle gang bij de vier jongelingen, die voor respectievelijk FC Aalsmeer, RKAVIC, FC Abcoude en WV-HEDW uitkomen. In het zesde deel kijken Max, Julio en Florian terug op de het competitieweekend. Stonden de teams en clubs van ‘onze’ jeugdspelers ook stil bij De week van de scheidsrechter?
Max pakt met FC Aalsmeer O17 de eerste overwinning tegen Quick O17
In een boeiende wedstrijd vol strijd, reddingen en regenbuien heeft FC Aalsmeer O17 zaterdag de eerste overwinning van het seizoen in divisie 4C geboekt. Op het eigen sportpark werd Quick O17 uit ´s Gravenhage met 3-2 verslagen, na een duel dat tot de laatste minuten enorm spannend bleef. Al vroeg zette Cas de ploeg van doelman Max op 1-0, maar Quick wist de stand gelijk te trekken. Vlak voor rust zorgde Wessel met een knappe treffer voor een 2-1 voorsprong. Na de pauze breidde Ilias de marge uit met het derde Aalsmeerse doelpunt, maar Quick gaf niet op en kwam terug tot 3-2.
Max keepte een sterke wedstrijd, al baalde hij van twee tegentreffers waar hij volgens eigen zeggen “net iets meer” aan had kunnen doen: ,,De eerste kwam uit een hoekschop. Ik zette te snel twee stappen naar voren, maar moest terug. De bal werd in de lange hoek gekopt – frustrerend, want ik was er dichtbij,” vertelt hij na afloop. Ondanks die momenten liet de keeper zich niet uit het veld slaan. Max had meerdere belangrijke reddingen, al kampte hij ook met pech onderweg: ,,Mijn handschoen ging kapot, ik gleed als het ware over het kunstgras. Ik blokte een bal, maar ik schoot door. Mijn vinger, de oude blessure van enkele weken terug, had het te verduren en daarna was de grip op dat deel van de handschoen ook weg.”
In de tweede helft leek Aalsmeer de wedstrijd onder controle te hebben, een regenbui maakte het veld glad en de handschoenen te nat. Max: ,,Er kwam een schot over mij heen; ik wilde ‘m over de lat tikken, ik raakte de bal verkeerd met mijn hand en bleef daardoor net in het veld. Twee jongens van Quick stonden klaar en tikte de bal uiteindelijk in.” De laatste zeven minuten waren zenuwslopend, maar Aalsmeer hield stand. De vreugde na het laatste fluitsignaal was groot.
Max: “Iedereen was blij. Het voelde als opluchting én trots tegelijk. We hebben nu vier punten in plaats van één of twee, dat geeft vertrouwen.” De spelers van Aalsmeer O17 zijn ook spelleider/ scheidsrechter op halve- en kwart velden: “Wij moeten om de andere week fluiten bij de jongere teams. Daar is een speciaal rooster voor. De jongens die dat zaterdag deden, kregen taart van de vereniging Aalsmeer en deelden die met het team. Alle scheidsrechters liepen afgelopen zaterdag met taart weg, zag ik,” lacht de keeper. ,,Respect hoor.” Dinsdagavond speelde FC Aalsmeer O17 een oefenwedstrijd tegen HVV Hollandia, op eigen veld om 19.30 uur. “Dan keep ik niet,” wist Max, “maar ik ben er natuurlijk wel bij.” Zaterdag 11 oktober kan Max uit bij Foreholte zijn borst natmaken, een directe concurrent in de competitie.
RKAVIC overklast SV RAP met 8-0: Julio blinkt uit met drie assists
RKAVIC heeft overtuigend afgerekend met SV RAP. De ploeg uit Amstelveen won met liefst 8-0 en liet overduidelijk zien wie de baas was op het veld. Rechtsbuiten Julio speelde een sterke wedstrijd met drie assists en één doelpunt. “Het ging eigenlijk best wel lekker,” blikt Julio tevreden terug. “We speelden goed samen, al had het net zo goed veel meer kunnen zijn. Ik had wel iets dominanter mogen zijn op het veld. Soms was ik te veel in mijn hoofd bezig en keek ik meer naar wat fout ging dan naar wat goed ging.” De harde wind speelde volgens Julio ook een rol. “Qua spel was het soms lastig, de wind hield tegen. Maar, dat mag nooit een excuus zijn. Uiteindelijk hebben we ook gewoon goed gevoetbald.” Over een presentje voor de scheidsrechters in de voor hun bijzondere week met extra aandacht moest Julio het antwoord schuldig blijven: ,,Nee, ik weet niet of er iets geregeld was, ik heb daar zelf niets van meegekregen.”
Julio werkt buiten de wedstrijden en voetbaltraining hard aan zijn fitheid. “Ik let op mijn voeding, eet niet te veel en drink veel water. Ik ga regelmatig naar de sportschool met mijn moeder of zus – meestal met mijn zus – om mijn conditie op peil te houden. En ik train vaak voor mijn balcontrole bij mijn oma voor de deur,” vertelt hij serieus. De aanvaller traint vier keer per week bij zijn club: op dinsdag, woensdag, vrijdag en zondag. Voor komend weekend staat er geen competitie of oefenduel gepland. “Even rust, maar ik blijf wel fit,” wist Julio.
Strijd in Oost: WV-HEDW O13-1 laat de kansen liggen tegen ruw Zeeburgia
Het duel tussen Zeeburgia en WV-HEDW had alle ingrediënten voor een mooie ochtendwedstrijd: fel spel, veel kansen en een flinke dosis strijdlust. Toch vertrok WV-HEDW uiteindelijk met lege handen na een vervelende 2-1-nederlaag. Aanvaller Florian blikt terug op een wedstrijd die volgens hem ‘eigenlijk al in de eerste helft beslist had moeten zijn’. “We begonnen echt goed,” vond Florian. “We hadden veel kansen en speelden ons spel op de helft van de tegenpartij. Het ging best lekker. Alleen ja, we scoorden te weinig. Eigenlijk hadden we met 0-3 de rust in moeten gaan.” De eerste helft leverde slechts één treffer op; een doelpunt van Filip, waardoor WV-HEDW met een 0-1 voorsprong ging rusten. Maar na de warme thee draaide het beeld om. Uit een onschuldig ogende voorzet kwam Zeeburgia langszij, en niet veel later viel ook de 2-1.
“Bij die voorzet stonden we niet goed op te letten,” wist Florian vrij zeker. “Toen het 1-1 werd, ging het snel en viel ook 2-1. Ik merkte dat iedereen er even doorheen zat. We kregen daarna nog wat kansen, maar Zeeburgia speelde heel ruw – met trekken, duwen en slidings. Soms kwamen we er gewoon niet meer doorheen.” Ondanks de nederlaag was er voor Florian persoonlijk ook goed nieuws. Na eerdere knieproblemen lijkt zijn herstel de goede kant op te gaan. “Met de knie was heel goed gegaan zaterdag,” vertelt hij.
Florian kreeg tijdens de tweede wedstrijd van het seizoen tegen Koninklijke HFC in Haarlem last van zijn rechterknie. Na overleg met de coach en de fysiotherapeut kreeg hij een week rust. De sportfysio gaf aan dat de klachten waarschijnlijk door een groeispurt kwamen en gaf oefeningen om de beenspieren te versterken en te rekken. Na een week speelde Florian weer (met een kniebandje) en had sindsdien weinig tot geen last meer. Het bandje droeg hij later nog één keer uit voorzorg, maar gebruikt het nu niet meer. Florian traint en speelt weer volledig mee zonder beperkingen en doet trouw zijn (spier)oefeningen. De verwachting is dat de pijn niet terugkeert.
Florian: ,,Ik train de spieren rondom mijn knie – kuit, bovenbeen, scheen en hamstring. Drie dagen in de week doe ik bepaalde setjes oefeningen. Dat is alleen op de dagen dat ik niet train of speel bij WV-HEDW. Het lijkt erop dat de pijntjes wegblijven, dus dat is positief. Ik voer zelf de oefeningen allemaal heel gedisciplineerd uit.” Tot slot richt hij zijn blik alweer vooruit: ,,Ik wil me volledig op voetbal focussen. Ik doe geen andere sporten en gewoon zorgen dat ik fit blijf, gezond eet en nog beter word in het voetballen.” Zaterdagochtend 11 oktober ontvangt WV-HEDW O13 de profs van FC Volendam O13. Aanvang: 10.00 uur op Sportpark Middenmeer.
Collectief sterk FC Abcoude MO15 naar kampioenschap
De meiden van FC Abcoude MO15 hebben het geflikt: ze hebben met ruime voorsprong de titel gepakt. Middenvelder Sarah straalt nog na van trots. “Het is echt supergoed gegaan,” zegt ze lachend. “We zijn kampioen geworden! Nu hebben we een paar weken vrij, wel jammer eigenlijk. We blijven uiteraard gewoon trainen.”
Verdedigende middenvelder
De kampioenswedstrijd begon wat stroef. “In de eerste helft stonden we volgens mij 2-0 voor,” vertelt Sarah. “Wij begonnen niet heel sterk, maar daarna ging het snel veel beter. We hadden daarna veel aanvallen, iedereen deed het goed. Wij hadden twee wisselspelers, normaal maar één, dus konden we lekker door-wisselen. Er werd niet echt iets besproken in de rustpauze, we speelden gewoon goed samen en dat overspelen moesten we blijven doen.”
Na de rust werd er wel van keeper gewisseld, ‘omdat we nog steeds geen vaste keeper hebben’. Sarah: “In de tweede helft scoorden we nog twee keer. Ik speelde zelf beter dan in de eerste helft. Het veld was erg glad, het had net geregend.” Sarah speelt als verdedigende middenvelder en kwam niet tot scoren. “Dan moet je wel een beetje achter blijven, dus ik heb minder kansen dan een spits. Maar ik vind het een fijne positie.” Naast voetbal doet ze ook aan turnen. Met het kampioenschap op zak en de trainingen die sowieso doorgaan, kijkt Sarah alvast vooruit naar de volgende fase. “We blijven gewoon lekker doorgaan.”
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam. Klik hier
Vriend worden van Het Amsterdamsche Voetbal? Verhalen delen of een tip voor de reactie? Mail naar: info@hetamsterdamschevoetbal.nl
Foto’s Sarah: Minke Wiggerink
Foto’s Julio: Koopmans & Koopmans
Foto’s Florian: Copyright HAV
Foto’s Max: Ton van Eenennaam
