Een jaar lang (volledig voetbalseizoen) volgt Het Amsterdamsche Voetbal vier jonge Amsterdamse voetbalbeloften: Max, Julio, Sarah en Florian zijn fanatiek bezig in het voetbalseizoen 2025-2026. In de wereld van het jeugdvoetbal gaat het niet alleen om winnen of verliezen, maar om groei, teamgevoel en plezier. Vier spelers — Max (15), Julio (14), Sarah (13) en Florian (12) — vertellen hoe zij hun laatste week beleefden, vol wedstrijden, een blessure, trainingen en…..een bijzondere ontmoeting.

Winst en een teamfeestje
Bij de wedstrijd Concordia – FC Aalsmeer (1-5) stond Max uiteraard onder de lat. Zijn ploeg begon uiterst fel: “We kwamen snel op 0-1 en bleven maar doorgaan,” vertelt hij. “Continu aanvallen, tik-tik-tik, elkaar wegsteken.” De tegenstander kreeg nauwelijks grip op Aalsmeer’s aanvalsspel en Max hoefde in de eerste helft amper in actie te komen. Pas in de tweede helft kwam er wat spanning: “Ze raakten ook gefrustreerd, iemand trapte bewust op mijn kuit toen ik uitkwam om de bal te onderscheppen. Ze hadden al geroepen dat ze vol op mij door zouden lopen als ik weer uit zou komen. Die aanvaller sprong nog wel op en landde op mij kuit. Niet zo lekker, de scheidsrechter had wel wat meer mogen doen om mij te beschermen, maar ik kon gelukkig doorspelen.”
De overwinning, met doelpunten van Jun(2), Cas (2) en Dean, voelde als een beloning voor een sterke trainingsweek waarin veel goed ging en iedereen richting de wedstrijd een lekker gevoel kreeg. Max: “De vorige wedstrijd verloren we een beetje ongelukkig, dit maakte weer veel goed. Iedereen was blij. Goede vibes hoor.” Max had nog meer te doen na de wedstrijd. “Er kwamen wat studievrienden van mijn vader op bezoek, dat was al heel gezellig. En later op de zaterdagavond had ik een verjaardag van teamgenoten. Vrijwel iedereen van het team was daar aanwezig en natuurlijk familie en vrienden van de jarige. Het werd best wel heel laat, en gezellig. Ik heb gewoon een super leuk team.” Op zondagochtend moest er weer getraind worden om 11.00 uur. “Keeperstrainer Marijn (Van Wandelen, red.) was er deze keer niet, hij had iets anders. Maar hij had wel vervanging geregeld.” Aanstaande zaterdag wacht op eigen veld (14.30 uur) Westlandia, een directe concurrent: “Superleuk, ik heb er weer zin in.”

Julio: rustige kracht aan de zijlijn
Julio kampt met een blessure aan zijn groeischijf in de bekken. “Ik doe nu alleen yoga en bezoek de fysio,” zegt hij nuchter. Hoewel hij zaterdag tegen SCPB’22 niet mee kon spelen, was hij er wél bij om zijn team te steunen. “We speelden heel aanvallend, veel overspelen naar elkaar. We gingen de tegenstander eerst heel moe maken.” Het leverde een knappe 0-1 winst op voor de gepromoveerde ploeg. Julio’s eigen herstel gaat gestaag: “Ik mag nog twee weken niet spelen en niet meedoen met de voetbaltraining. Daarna ga ik het weer rustig aan opbouwen.” Zijn betrokkenheid laat zien dat meedoen meer is dan speelminuten maken. Zaterdag 8 november is Julio om 09.00 uur weer aanwezig in Amstelveen om zijn team tegen RODA’23 aan te moedigen.

Sarah: klein van stuk, groot van karakter
Sarah trainde fanatiek door, in de speelvrije weken alleen op de donderdag. “We doen op dit moment veel schietoefeningen en partijtjes, dat is leuk én handig.” Haar team promoveerde onlangs, maar de nieuwe competitie is pittig. “We waren kampioen, maar nu zijn de tegenstanders toch wel een stuk fysieker. We verloren zaterdag van CSW met 5-1, ik vond dat we het op het eind een beetje opgaven.” Toch blijft ze positief: “Ik gaf nog een voorzet waaruit een doelpunt viel. Ik heb vertrouwen dat het goed komt.” De overgang naar een hogere klasse is een sprong, maar Sarah heeft de juiste instelling: nuchter, leergierig. “We hebben soms wel tekort in het team, dan lenen we speelsters van de MO13-1. Maar die zijn nog wel een beetje klein.” Zaterdag speelt Sarah tegen ’t Gooi in Hilversum. “Ik denk dat we een goede wedstrijd gaan spelen.”
Florian: een heel bijzondere ontmoeting
Bij de oefenwedstrijd eerder in de week tegen AFC speelde Florian met zijn team een sterke eerste helft. “Onze eerste helft was heel goed, Tom maakte een hattrick. Ik gaf een assist. Alles liep wel goed. De tweede helft was eigenlijk nog veel beter. Het werd 0-4, toen AFC pas iets terugdeed. Daarna scoorden we nog drie keer. Ik vond dat we die avond super goed speelden. In de eerste helft speelde ik rechts in de aanval, in de tweede helft links.” Na de ruime 1-7 oefenzege op AFC O13-1 wachtte de competitiewedstrijd tegen AFC’34 en was Florian twee keer trefzeker: “We wonnen met 6-2. We speelden fel, energiek en in de tweede helft iets meer gecontroleerd. Maddox en Jaël maakte er ook twee.” De focus ligt op constante verbetering: “Bij een voorsprong moesten we iets meer controle houden, dat hebben we geleerd uit de vorige wedstrijden.”
Tussen de nieuwe toets-week en trainingen door vindt Florian een ritme, vrijdag om 18.00 uur wordt in Edam afgetrapt voor een volgend competitieduel. Een logistieke uitdaging voor de ouders, én meer: “Ik ben wel vroeg uit school vrijdag door de toets-week.” Mijn voorbereiding op de wedstrijd? “Gewoon goed eten, misschien wat noedels of iets wat niet te zwaar in je maag aanvoelt.” Vrijdagavond speelt Florian tegen FC Volendam O13, een team dat ongeveer 25 uur per week op en buiten het veld tijd met elkaar doorbrengt. Bijna full prof waardig. “We hebben gisteren op de training al afgesproken dat we volle bak gaan, en als we dan op voorsprong komen iets meer met controle spelen en niet allemaal naar voren rennen. Ik heb er reuze zin in, we gaan met veel energie spelen.”

Florian was bij de afsluitende viering van 750 jaar Amsterdam. Vorige week werd Florian (met zijn vader als begeleider) uitgenodigd voor een bijzonder evenement ter gelegenheid van het 750-jarig bestaan van Amsterdam. Als één van de winnaars van de Street League, een initiatief waarbij jongeren hun eigen voetbalteam samenstellen, mocht Florian aanwezig zijn als vertegenwoordiger van zijn winnende team. Het was een grote eer: hij werd persoonlijk gebeld door een medewerker van de gemeente Amsterdam. Tijdens het evenement werden zij ontvangen door onder andere burgemeester Femke Halsema en Dick Schoof, Minister-President van Nederland. Er waren verschillende staan-tafels waar bijzondere Amsterdammers werden samengebracht — mensen die op hun eigen manier iets bijzonders hebben betekend of meegemaakt voor of in de stad. Zelfs Koning Willem-Alexander, Koningin Maxima en Prinses Amalia waren aanwezig én Florian kreeg een hand van de Koning. Florian: “Hij maakte veel grapjes.” Florian had zijn Street League team zelf opgericht. Hij bracht zijn vrienden samen, regelde alles en zorgde dat ze als team konden oefenen. De uitnodiging was dan ook mede een erkenning voor zijn inzet, initiatief en betrokkenheid.

Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam. Klik hier Samen vormen de vier jeugdspelers een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien — op én naast het veld.
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht