“De bal is rond.” Een veelgehoorde uitspraak in het voetbal.
Worden jullie dit seizoen kampioen? “De bal is rond.”
Jullie staan laatste en spelen tegen de koploper. Hebben jullie een serieuze kans? “De bal is rond.”
De bal is rond. Een uitspraak waarmee men aangeeft dat er van alles kan gebeuren in het voetbal.
Dat er van alles kan gebeuren in het voetbal, bleek dit weekend maar weer bij de goal van Alphense Boys tegen Legmeervogels. Althans, “de goal van Alphense Boys”… de eigen goal van Legmeervogels.
Verdediger Ruben van Dam speelt de bal terug op keeper Darrin da Meza. Waar je zou denken dat hij de bal aanneemt en de opbouw verzorgt, stuitert de bal heel knullig over zijn voet heen, zo het doel van Legmeervogels in. Een dure tegengoal in een fase waarin Legmeervogels vecht voor handhaving in de eerste klasse.
In eerste instantie – en misschien ook wel in tweede en derde instantie – zou je zeggen: een enorme blunder van Darrin da Meza. Maar wie de eerste circa zeven minuten van het duel tussen Legmeervogels en Alphense Boys goed heeft opgelet, zag dat de uitspraak “De bal is rond” niet opging in Uithoorn.
Bij elke pass hobbelde de bal over het kunstgrasveld aan de Randhoornweg. Was dit te wijten aan de techniek van zowel de spelers van de thuisclub als die van de gasten uit Alphen? Nee.
Was het te wijten aan het hoofdveld aan de Randhoornweg? Zaten er polletjes in het kunstgras van Legmeervogels? Nee.
Er werd gespeeld met een niet-ronde bal. Een ei.
Na zeven minuten, bij een 0-1-stand, gaat de bal uit aan de linkerzijde van het veld. Linksback Nicolai Hooiveld van Legmeervogels – die overigens een fantastische wedstrijd speelde – zou de bal kunnen oppakken en via een ingooi weer in het spel kunnen brengen. Hij wordt echter gecoacht door enkele medespelers om de bal te laten liggen. Vanuit de dug-out van Legmeervogels volgt een nieuwe bal.
Reservespeler Jordi Holt – good old Jordi Holt – loopt om het veld heen om de achtergebleven bal op te halen. Aangekomen bij de bal rolt hij die, onder toeziend oog van het publiek, langs de zijlijn. De bal begint te hobbelen en te hobbelen. De bevestiging dat er zeven minuten lang met een ei is gevoetbald.
Week in, week uit doet trainer Jack Honsbeek er alles aan om zijn ploeg zo optimaal mogelijk voor te bereiden op de wedstrijd van dat weekend. Analyses van de tegenstander, beelden van de eigen ploeg, beelden van de tegenstander, tactische trainingen, et cetera. Honsbeek wil niets aan het toeval overlaten en probeert alles waar hij invloed op heeft te controleren.
Eén “klein detail” dat de technische staf, de materiaalman en de scheidsrechter afgelopen zaterdag even over het hoofd zagen: spelen met een ronde bal…
Misschien iets voor de technische staf van Legmeervogels om eens een ei over te leggen?
Lars Boere
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht