Nadat Purmersteijn vorige week als enige van de topploegen een driepunter boekte, waren de verwachtingen voor de uitbeurt bij Ter Leede hooggespannen. Zou het lukken om nog dichter bij de koppositie te geraken? En zou het lukken om de leiding in de tweede periode steviger in handen te krijgen? Met een klassering net boven de degradatiestreep was tegenstander Ter Leede weliswaar in de competitie nog als laagvlieger te beschouwen, maar feit was ook dat de Sassenheimers met recente overwinningen op JOS Watergraafsmeer en Ajax van een blakende vorm getuigden. Niet voor niets stond het roodgele elftal van de ervaren coach Henk Wisman in de tweede periode op slechts één punt afstand van Purmersteijn.
Na een sterk gespeelde, maar uiteindelijk met dichtgeknepen billen over de streep getrokken 0-1-overwinning was het antwoord daar: prima zaken gedaan in competitie én in de tweede periode. Ruim een uur later werd ook de uitslag van de clash tussen de nummers één en twee bekend. Terwijl Purmersteijn-trainer Berry Smit nog dacht dat die topper op zondag stond gepland – zoals meestal bij Kampong – speelden Kampong en JOS Watergraafsmeer met 2-2 gelijk. Als gevolg hiervan vindt Purmersteijn zichzelf in ieder geval een week terug als lijstaanvoerder, gelijk in punten met JOS Watergraafsmeer maar met een beter doelsaldo. Kampong volgt op één punt achterstand.

IJzersterke eerste helft
Berry Smit beaamde na afloop maar al te graag dat zijn elftal een sublieme eerste helft had gespeeld. Het vooraf toch met enig ontzag tegemoet geziene Ter Leede legde het op alle fronten af tegen de fris spelende Purmerenders. Verdedigend werd niets weggegeven; doelman Dirk Bakker kwam geen enkele keer in actie. Op het middenveld werden vrijwel alle duels gewonnen door de felheid die Purmersteijn aan de dag legde.
Aanvallers Danyl Plasmeijer, Dennis Jansen en Mircle Elstak wisselden voortdurend van positie tussen middenveld en aanval en schroomden niet om met doordringende rushes de Ter Leede-defensie stuk te spelen. Topscorer Mylan Polman fungeerde daarbij als aanspeelpunt. Door de consequente dekking die hij kreeg, werd hij echter zelden bereikt. Toch was Polman indirect nadrukkelijk betrokken bij het – tot dan toe – uitgebleven openingsdoelpunt. Toen de Ter Leede-doelman ver uit zijn doel een voorzet op de spits wegwerkte, kwam de bal pardoes voor de voeten van Elstak terecht. De nummer tien legde de bal goed en aarzelde geen moment: van ver buiten de zestien lepelde hij de bal fraai in het lege doel.

Bijna kous op de kop
Na de hervatting was het eerste kwartier een voortzetting van het spelbeeld voor rust. Purmersteijn heerste soeverein en Ter Leede keek machteloos toe. Kansen werden echter niet benut, zoals een levensgrote mogelijkheid voor Mylan Polman, die rechtstreeks uit een hoekschop maar net naast schoot.
Na twintig minuten liet Ter Leede zich eindelijk aanvallend zien. Een afstandsschot van Steven Wajer oogde dreigend, maar Dirk Bakker zag de bal naast zijn doel verdwijnen. Aanvankelijk was het niet meer dan een speldenprikje, maar gaandeweg vocht Ter Leede zich fysiek beter in de wedstrijd. Al snel had Bakker een knappe redding nodig om de gelijkmaker te voorkomen.
Zoals wel vaker bij een voorsprong van slechts één doelpunt nam de spanning met de minuut toe. De bal hoefde maar één keer goed – of juist verkeerd – te vallen. Smit besloot defensief te wisselen en bracht Román Castelo da Silva voor middenvelder Oomens om de toenemende druk het hoofd te bieden. In de laatste reguliere speelminuut leek Ter Leede alsnog toe te slaan, maar de vrij aangespeelde Julian van der Kwaak had buiten de lengte van Bakker gerekend. Volledig gestrekt voorkwam de doelman voor de tweede keer de gelijkmaker.
Purmersteijn kwam uiteindelijk ook de lange, door blessurebehandelingen opgebouwde extra tijd ongeschonden door, al scheelde het op het oog weinig. “Na afloop onderbroek wisselen,” grapte Smit. Tegelijkertijd zag hij dat zijn ploeg in de slotfase bij twee uitbraken in overtal verzuimde om de wedstrijd definitief te beslissen.

Discipline én plezier
“Ik ben eigenlijk niet zo met de periode bezig,” stelde Berry Smit. “Mij gaat het erom mijn elftal zo sterk mogelijk naar het einde van het seizoen te brengen. En dan zien we wel waar dat toe leidt. Vanaf dag één zijn discipline én plezier de sleutelbegrippen. Met dat als basis is het fijn werken met deze groep. Ik zie spelers elkaar onderling corrigeren wanneer dat nodig is.” Bekijk hier alle uitslagen, de stand en het komende programma in de Vierde Divisie A.
Verslag: Jakob Kos
Foto’s: Guido Damsteeg
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht