Op het herfstige sportpark in Heemstede klonk het eindsignaal als een zucht van berusting. HBC had het geprobeerd, maar Purmersteijn had deze zondagmiddag de controle. De 0-2 zege was niet alleen verdiend, ze voelde ook logisch – alsof de wedstrijd zich vanaf de eerste minuut in één richting had ontvouwd.
Binnen een minuut stond het 0-1. Niet omdat Purmersteijn stormachtig begon, maar omdat het precies deed wat het plan voorschreef. Die jacht leverde onmiddellijk op: een onderschepping, een strakke voorzet vanaf rechts, en Dylan van Os die in één vloeiende beweging afrondde. Het soort doelpunt dat voortkomt uit voorbereiding, niet uit toeval.

Ruis
Daarna verzandde de wedstrijd in hotseknotsbegoniavoetbal. De bal stuiterde vaker ongecontroleerd dan dat hij doelbewust werd verplaatst. Alleen bij een serie corners van HBC, gericht op de kopkracht van Arno Dijkstra, ging er wat dreiging van uit. Maar Purmersteijn hield stand, geholpen door concentratie en een tikkeltje geluk: kort voor rust raakte Danyl Plasmeijer nog de paal aan de andere kant.

Slotakkoord
De tweede helft leverde meer momenten op voor de Purmersteijn-aanhang om bij te juichen dan voor de neutrale toeschouwer om van te genieten. Invaller-keeper Lucas Weening hield HBC met een paar reddingen nog overeind, tot hij zelf de genadeklap inleidde. Een ongelukkige uittrap door het midden werd onderschept, de bal ging razendsnel diep, en Mylan Polman schoof de 0-2 binnen. Het was het soort fout dat symbool stond voor het verschil tussen beide ploegen: Purmersteijn deed weinig verkeerd, HBC net genoeg om te verliezen. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de Vierde divisie A
Foto’s: José Mol
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht