Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
SC Buitenveldert blijft uitstekend presteren in de derde klasse D. De Amsterdamse ploeg staat op de tweede plaats en begon zaterdag aan een bijzonder zware novembermaand, waarin vier tegenstanders uit de top zeven wachten. De eerste horde, Zwanenburg, werd met 3-1 genomen. Toch was trainer Valentijn Puttileihalat na afloop niet uitsluitend tevreden over het resultaat. De oefenmeester ziet vooral een ploeg die nog volop in ontwikkeling is. „Ik denk zelfs dat we na de winterstop nog beter gaan voetballen.”
Het gaat SC Buitenveldert voorlopig voor de wind. De ploeg heeft zich in de bovenste regionen van de derde klasse D genesteld en behoort bovendien tot de meest productieve ploegen van de competitie. Onder leiding van de dit seizoen aangetreden Valentijn Puttileihalat wordt nadrukkelijk gekozen voor aanvallend voetbal. Een speelwijze die niet alleen punten oplevert, maar ook voor het nodige vermaak zorgt.
De trainer, vorig seizoen nog actief bij OFC, heeft het uitstekend naar zijn zin bij zijn nieuwe vereniging. „Ik moet zeggen dat het me heel erg goed bevalt. Ik heb een geweldige spelersgroep, al is die wel heel groot. Dat is meteen het minst leuke van trainer zijn. Je moet iedere week spelers teleurstellen omdat ze niet bij de selectie zitten of als invaller moeten beginnen. Dat is niet altijd leuk. Het voordeel is natuurlijk dat we, wanneer er spelers ontbreken, niet meteen heel kwetsbaar zijn.”
Zwanenburg maakt het Buitenveldert erg lastig
Dat laatste bleek zaterdag tegen Zwanenburg. Buitenveldert moest het stellen zonder verschillende aanvallers. Onder anderen Noah Bayonne en Schadrac Leijgraaff, beiden al goed voor vijf competitiedoelpunten, ontbraken vanwege hamstringklachten. Ook Wesley Artmanni en Wilner Leijgraaf waren niet beschikbaar. Puttileihalat moest daardoor voor het eerst dit seizoen met een behoorlijk gewijzigde formatie beginnen.
Zwanenburg bleek bovendien een lastige tegenstander. De bezoekers uit de gelijknamige plaats speelden compact, leverden veel energie en maakten het de thuisploeg vooral voor rust behoorlijk moeilijk. „Ik vind oprecht dat Zwanenburg een heel goede ploeg heeft. Ze leveren gigantisch veel energie en strijden echt voor elkaar. Het is een team. Onze boodschap vooraf was daarom ook: dan maar een keer lelijk winnen, als we maar winnen. Zeker in de eerste helft denk ik dat Zwanenburg meer kansen heeft gehad dan wij. Een gelijkspel was ook zeker niet verkeerd geweest.”
Toch trok Buitenveldert aan het langste eind. Kursat Cil opende de score met zijn handelsmerk, een vrije trap, waarna Younes Oukhljidja met een knappe individuele actie voor de tweede Amsterdamse treffer zorgde. Abdelmalek El Hasnaoui bepaalde na een goed uitgespeelde aanval de eindstand op 3-1.
Vooral over Oukhljidja was de trainer bijzonder te spreken. „Younes was voor mij de man van de wedstrijd. Wat een energie heeft die jongen geleverd! Hij heeft de ploeg echt geholpen om die drie punten binnen te slepen. Hij maakte bovendien een geweldig doelpunt vanuit een hoek waaruit je eigenlijk helemaal niet kunt scoren. Ik was echt supertrots op hem.” De overwinning was volgens Puttileihalat vooral te danken aan de individuele kwaliteiten binnen zijn selectie. „Wij hebben spelers die kansen en zelfs halve kansen kunnen afstraffen. Dat maakt op dit niveau een groot verschil. We scoren uit een vrije trap, uit een geweldige individuele actie en de derde goal komt voort uit een goed uitgespeelde aanval. Dan zie je ook dat na de laatste goal de tegenstander mentaal een beetje breekt.”
Ervaring en volwassenheid maken het verschil
Waar Buitenveldert de afgelopen seizoenen vooral na de winterstop regelmatig terrein verloor, verwacht Puttileihalat dit seizoen juist een tegenovergestelde ontwikkeling. Dat heeft volgens hem alles te maken met de samenstelling van zijn selectie. „We hebben oprecht een betere ploeg dan vorig seizoen. Vooral omdat er meer ervaring in zit. We hebben een aantal spelers die heel constant presteren. Die mixen we met jongere spelers die de ene week een acht spelen en de andere week misschien een drie. Dat hoort bij hun ontwikkeling. Maar die ervaren jongens zorgen voor stabiliteit. Dat is een enorm voordeel.”
De trainer-coach kreeg bij zijn komst de beschikking over een flink vernieuwde spelersgroep. Met ongeveer elf nieuwe spelers en een nieuwe technische staf kost het tijd voordat alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. „Wij werken heel nadrukkelijk vanuit spelprincipes. Dat heb ik ook meegenomen uit mijn tijd bij Purmersteijn. Maar voordat iedereen precies begrijpt wat je wilt en dat ook op het veld kan uitvoeren, ben je echt wel een tijdje verder. Je moet eerst een groep vormen, vervolgens duidelijk maken wat je als staf wilt en daarna zorgen dat het een automatisme wordt. Daarom verwacht ik juist dat we na de winterstop nog beter gaan voetballen.”
Aanvallen om te winnen
De aanvallende speelstijl van Buitenveldert is een bewuste keuze. Puttileihalat wil dat zijn ploeg het initiatief neemt, kansen creëert en tegenstanders onder druk zet. Dat brengt risico’s met zich mee, maar die accepteert hij. „Als je naar onze uitslagen kijkt, lijkt het misschien alsof alles gemakkelijk gaat. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Wij willen graag aanvallend voetbal spelen. Het voordeel daarvan is dat je veel doelpunten maakt. Het nadeel is dat je ook ruimte weggeeft en doelpunten tegen kunt krijgen. Gelukkig valt dat laatste tot nu toe mee.”
Ook op de trainingen wordt voortdurend gehamerd op het zoeken naar kansen. „Je kunt beter tien keer op doel schieten en er negen missen, dan helemaal niet schieten. Het gaat uiteindelijk om die ene keer dat je hem wel goed raakt. Dat proberen we onze spelers mee te geven. Het mooie is dat we ervaren jongens hebben die dat ook weer overbrengen op de rest van de groep.” Daarbij ziet de oefenmeester steeds vaker terug wat hij met zijn staf voor ogen heeft. „Alles waar we op trainen en wat we graag willen zien, begint langzamerhand terug te komen in wedstrijden. Dat is voor mij misschien nog wel belangrijker dan de uitslagen. We zijn ons aan het ontwikkelen en daar zit nog ontzettend veel rek in.”
November wordt de echte graadmeter
Met de overwinning op nummer vijf Zwanenburg is de eerste stap gezet in een maand die veel duidelijk kan maken over de werkelijke krachtsverhoudingen in de derde klasse D. Buitenveldert krijgt in november ook te maken met koploper DSS, Swift en Amstelveen Heemraad. Vier ploegen, buiten zichzelf, uit de top zeven in één maand: een programma dat de ambities van de Amsterdammers stevig op de proef stelt.
Puttileihalat kijkt er vooral naar uit. „Dit zijn natuurlijk de wedstrijden waarin je kunt zien hoe ver je bent. Maar ik wil niet meteen heel stoer gaan roepen dat we voor het kampioenschap spelen. Je bent ook afhankelijk van tegenstanders, van een bal die op de paal belandt of juist binnenvalt. Wij moeten vooral naar onszelf kijken.” Voor de trainer staat de ontwikkeling van zijn ploeg bovenaan. „Doel één is ontwikkelen. Begrijpen wat we willen doen en ook een beetje entertainment bieden. We willen mensen vermaken met ons voetbal. Als dat lukt, is het gevolg vaak dat je beter bent dan de tegenstander en wedstrijden wint. Maar het begint bij de manier waarop we willen voetballen.”
Discipline en betrokkenheid
Een belangrijk onderdeel van die ontwikkeling is de discipline binnen de spelersgroep. Ondanks de omvang van de selectie merkt Puttileihalat dat zijn spelers bereid zijn zich ondergeschikt te maken aan het gezamenlijke belang. „We hebben met elkaar een commitment uitgesproken. Ik verwacht van spelers dat ze er zijn en zich volledig inzetten. Andersom mogen zij dat ook van mij verwachten. Ze zouden het ook niet leuk vinden als ik vijf minuten van tevoren afbel omdat ik naar de verjaardag van mijn schoonzus moet. Dus dat verwacht ik van hen ook niet. Ook al spelen we ‘maar’ in de derde klasse, we willen er met elkaar serieus mee omgaan.”
De trainer benadrukt daarnaast de rol van de vereniging. Buitenveldert doet volgens hem veel om de selectie zo goed mogelijk te faciliteren. „De club heeft er werkelijk alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat wij goed kunnen trainen. We krijgen mooie spullen en iedereen probeert het ons zo veel mogelijk naar de zin te maken. Dan vind ik dat je als spelersgroep ook iets verplicht bent aan de vereniging. Je moet daar iets voor teruggeven.”
Ambitie om hogerop te komen
Hoewel Puttileihalat voorzichtig blijft met het uitspreken van kampioensaspiraties, steekt hij niet onder stoelen of banken dat hij graag met Buitenveldert een stap omhoog wil maken. „Natuurlijk wil je als trainer altijd voor het hoogst haalbare gaan. Als dat het kampioenschap is, moet je daarvoor gaan. Maar als het hoogst haalbare een plek bij de eerste vijf is, moet je daar ook alles voor doen. Wij zullen in ieder geval altijd spelen om wedstrijden te winnen en niet om wedstrijden níét te verliezen.”
Een eventuele stap naar een hoger niveau vraagt volgens de trainer ook om verdere ontwikkeling van de vereniging zelf. Daarbij doelt hij vooral op de accommodatie. „Als je als club echt stappen wilt maken, zullen er ook nog wat dingen moeten veranderen. Denk aan de kleedkamers en ruimtes waar je wedstrijdbesprekingen kunt houden. De kantine is wat verouderd en de kleedkamers zijn behoorlijk klein, zeker wanneer je met een selectie van 22 spelers werkt. Maar verder is iedereen ontzettend betrokken. Dat vind ik sowieso mooi om te zien.”
Voorlopig richt Puttileihalat zich vooral op de komende wedstrijden en het verder ontwikkelen van zijn ploeg. De tweede plaats is een mooie tussenstand, maar geen eindstation. „Ik ben ontzettend blij en trots op deze groep. We hebben echt goede voetballers, zeker voor dit niveau. Maar we kunnen nog veel beter worden. Als straks alle spelers precies weten wat er op ieder moment van hen wordt verwacht, gaan we daar alleen maar sterker van worden. Dat is de uitdaging voor de komende maanden.” Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse D
Foto’s: Charlie Cariou
