Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Kwakkelkraker prooi voor Michael Crombeen
Het was een middag waarop Sporting Martinus eindelijk weer eens het gevoel van opluchting mocht omarmen. In eigen huis werd HBOK met klinkende cijfers verslagen: 3-0. Waar Martinus met deze overwinning weer heel voorzichtig omhoog mag kijken op de ranglijst, na een zeer bedroevende start van 2026, nemen de zorgen bij HBOK steeds meer toe. De ploeg uit Zunderdorp blijft steken in de onderste regionen en heeft na deze nederlaag alleen Vitesse ’22 nog onder zich.
De wedstrijd begon ingetogen met een minuut stilte, waarna al snel bleek dat beide teams vooral op zoek waren naar houvast. In de openingsfase was het HBOK dat als eerste dreigde. Uit een hoekschop in de zesde minuut werd de bal hard door Jip Jesse over het doel van Martinus-doelman Dean Palmer geschoten Het was een eerste waarschuwing, al raakte Palmer niet direct verontrust van deze speldenprik.
De beginfase kenmerkte zich door slordigheden. In fases was het niveau van de passing matig, ballen werden eenvoudig ingeleverd en het spel golfde heen en weer zonder echte controle van een van beide teams. Langs de zijlijn klonken voortdurend bemoedigende woorden in een poging de ploeg het vertrouwen te geven wat zo ontbeerde de laatste weken: beide teams voelden dat punten in deze fase van het seizoen heel erg broodnodig zijn.
Toch was het Sporting Martinus dat langzaam de overhand kreeg. De dreiging kwam vooral via Sem van Bruggen. De aanvaller dook meerdere keren gevaarlijk op, maar HBOK-doelman Kay Hilverink hoefde zich aanvankelijk niet bovenmatig in te spannen. Na twintig minuten kreeg Martinus de beste kans van de wedstrijd: Bjorn van Breenen zette Van Bruggen geheel vrij voor Hilverink, maar diens inzet was te slap om echt gevaarlijk te worden.
Nauwelijks echte dreiging
Van Bruggen bleef echter opduiken. Even later schoot hij een bal voorlangs bij de tweede paal en ook zijn volgende poging bracht onrust in de HBOK-defensie. Opvallend was dat HBOK het juist vaak van grotere afstand probeerde. Schoten van buiten het strafschopgebied vlogen richting Palmer, maar leverden nauwelijks echt grote kansen op.
Na een half uur begon Martinus comfortabeler aan de bal te worden. Pogingen van zestien meter volgden elkaar op: Chivu Gathier en Van Breenen testten Hilverink tweemaal, die beide keren adequaat redding bracht. Vanaf de tribune keek de vader van Martinus trainer Michael Crombeen, als aandachtig toeschouwer, toe hoe de ploeg van zijn zoon steeds meer druk zette.
Bij HBOK was het vooral Sijmen de Waart die opviel. Met de kousen laag, het shirt uit de broek en onvermoeibaar buffelend probeerde hij zijn ploeg op sleeptouw te nemen. Maar de kansen bleven voor Martinus. De vijfde mogelijkheid voor Van Bruggen was misschien wel de grootste: met een leep balletje raakte hij de lat, HBOK kwam steeds verder onder verdedigende druk te staan.
De wedstrijd kende ook discutabele momenten. Palmer leek een overtreding te maken op Max Sajet door zijn voet uit te steken. Arbiter Gerben Dorresteijn wuifde het weg, tot opluchting van Martinus. Niet veel later vergreep De Waart zich opzichtig aan Van Bruggen in een actie die rood had kunnen opleveren, maar opnieuw bleef de arbitrage onbewogen. Ditmaal mocht HBOK van geluk spreken.
Geen killers
Vlak voor rust kreeg HBOK nog een klein kansje via Schipper, maar er ontbrak rust aan de bal. Aan de andere kant omspeelde Dino Jansen zelfs Hilverink, maar hij haalde niet uit. De bal werd uiteindelijk van de lijn gered. Martinus had op dat moment veel meer killer instinct moeten tonen.
Strafschop?
Na rust kwam HBOK met wat meer flair uit de kleedkamer. De ploeg claimde opnieuw een strafschop, maar ook dit ‘verzoek’ werd niet gehonoreerd. HBOK zette meer druk richting het doel van Palmer, maar het bleef bij dreiging zonder echte beet te pakken: de bekende uitdrukking “blaffen maar niet bijten” was tot dan toe vooral op HBOK van toepassing want Martinus pakte wel zijn momentum.
Rood Sajet
Zoals wel vaker in voetbal viel het doelpunt in die fase aan de andere kant. Na een uur sloeg Martinus toe bij de eerste echte kans ná rust. Dino Jansen kreeg alle ruimte, mocht ongehinderd aanleggen en krulde de bal prachtig in de verre hoek: 1-0. HBOK moest komen, maar werd juist verder gestraft. Invaller Bento van Wayenburg bracht jeugdigheid en vuur in het spel. Met een geweldige actie over links, een solo tot aan de achterlijn en een beheerste afronding achter Hilverink, verdubbelde hij de voorsprong: 2-0.
De frustratie bij HBOK liep op. Tien minuten voor tijd ging Sajet veel te onbesuisd door en kreeg direct rood van arbiter Dorresteijn. Het was een actie die vooral een stukje wanhoop en machteloosheid verraadde.
Het slotakkoord was voor Martinus. De 3-0 viel via invaller Maxim Wong Swie San en het was uiteindelijk Chevaz Levant die van binnen de zestien raak schoot. Martinus klimt door deze overwinning naar plek vijf, vier punten achter koploper WV-HEDW. Voor HBOK daarentegen wordt de situatie steeds penibeler: de ploeg zakt naar de een-na-laatste plaats en moet vrezen voor een resterend zwaar seizoen. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de eerste klasse A
