“We hebben niet onze beste wedstrijd van het seizoen gespeeld”
Swift heeft zichzelf zaterdag tekortgedaan in het thuisduel met HBC. In een wedstrijd waarin de Amsterdammers zeker aanspraak mochten maken op minimaal een punt, trok HBC met 1-2 aan het langste eind. Het duel stond symbool voor het seizoen van Swift: niet altijd groots, maar wel met voldoende mogelijkheden – alleen zonder de beloning die daarbij hoort.
De teleurstelling was na afloop voelbaar bij Wilfred den Breejen. Niet zozeer omdat Swift werd weggespeeld, maar juist omdat dat niet het geval was. “We hebben niet onze beste wedstrijd van het seizoen gespeeld,” klonk het eerlijk bij Den Breejen, “maar we hebben wel genoeg kansen gecreëerd om hier een resultaat te halen. Bij 0-0, bij 0-1 achter en zelfs bij 1-2 achter hadden we momenten waarop we de wedstrijd naar ons toe konden trekken.”

Moeizaam
Toch begon Swift moeizaam. In de eerste helft had de ploeg zichtbaar moeite met de manier waarop HBC druk zette. Aan de bal oogde Swift onrustig en soms slordig, waardoor het spel moeilijk op gang kwam. “We waren aan de bal matig tot slecht,” werd door Den Breejen vastgesteld. “En dat maakte het lastig om echt controle te krijgen over de wedstrijd.”

Kansen
Ondanks die problemen kreeg Swift wel degelijk kansen. Rijk Siemerink, Jelle Spanninga en ook Raj van Pareren kwamen in scoringspositie. Het waren momenten waarop het sportpark al even opveerde, maar telkens ontbrak de beslissende afronding. Dat HBC bij rust met een voorsprong door een doelpunt van Nick de Graaf de kleedkamer opzocht, voelde vanuit Swift-perspectief dan ook wrang, zeker gezien de mogelijkheden die er waren geweest om zelf op voorsprong te komen.

Beter
Na de pauze veranderde het spelbeeld. Swift was aan de bal een stuk beter, vond vaker de vrije man en speelde met meer overtuiging. Het geloof groeide zichtbaar langs de kant. De gelijkmaker hing in de lucht en viel uiteindelijk ook: Raj van Pareren werkte de bal binnen en bracht Swift verdiend langszij. Opmerkelijk genoeg ging het doelpunt vooraf door een buitenspelsituatie, maar de treffer bleef staan. “Misschien kregen we daar een klein cadeautje,” werd er met een wrange glimlach vanaf de hoge tribunes opgemerkt. “Maar die 1-1 was op dat moment zeker verdiend”, vond Den Breejen.
Het momentum was echter van korte duur. Nog geen drie minuten later sloeg HBC opnieuw toe via Daan Tervoort en stond Swift weer met lege handen. “Dat was misschien wel het meest frustrerende moment van de middag,” klonk het na afloop bij Den Breejen. “Je komt terug in de wedstrijd, je hebt het gevoel dat je hem kunt kantelen, en dan krijg je meteen weer een tik.”

Niet afgemaakt
Toch gaf Swift zich niet gewonnen. Spanninga kreeg nog een goede mogelijkheid en ook Jan Willem Tesselaar leek door te breken, maar werd teruggefloten na een beslissing die aan Swift-zijde als zwaar onterecht werd bestempeld. Het typeerde een middag waarin het net steeds niet de goede kant op wilde vallen. “Het gaat niet om wie die kansen kreeg,” werd door Den Breejen benadrukt. “Het gaat erom dat we ze kregen – en dat we ze niet afmaken.”
De nederlaag kon niet worden verklaard door personele problemen. Blessures en afwezigen waren er, maar die golden net zo goed voor de tegenstander. “We waren vandaag net zo compleet als HBC,” luidde het oordeel van de vertrekkende oefenmeester. “Daar moeten we ons niet achter verschuilen.”

Punten
Met nog twaalf wedstrijden te gaan is de opdracht voor Swift helder. De ploeg staat in een competitie die ongekend dicht op elkaar zit. “We hebben zelf het gevoel dat we zes van de twaalf wedstrijden moeten winnen,” werd het rekensommetje hardop gemaakt. “Dan kom je op 38 punten. Vorig jaar was 37 niet genoeg om te handhaven in de vierde divisie en 39 wel. Dat zegt alles over hoe gek deze competitie is.”
Boven water blijven
De ranglijst onderstreept die chaos. Verschillen van één of twee punten scheiden meerdere ploegen, terwijl uitslagen elkaar wekelijks lijken tegen te spreken. “Iedereen wint en verliest van elkaar, maar de opdracht is duidelijk: zes keer winnen. Dat is wat deze selectie moet doen om zich boven water te houden.”

Den Breejen houdt het ná dit seizoen voor gezien in de voetballerij en keert (voorlopig) niet terug als trainer-coach, door nieuwe kansen buiten het voetbal. Een groot maatschappelijk project dat veel tijd en verantwoordelijkheid vraagt, krijgt prioriteit. “Dat is een mega-uitdaging. Het hoofdtrainerschap past daar simpelweg niet meer bij.” Toch ligt de focus voorlopig volledig op Swift. “Mijn main focus is om Swift naar een goed einde te brengen,” wordt nog eens benadrukt. “Daar ga ik alles voor geven. En daarna geef ik iedereen een hand.” Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de Vierde divisie
Foto’s: MKfotodesign/M. Klompalberts
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht