Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
De vakantie is inmiddels twee weken onderweg, de verenigingen liggen in ruste. Maar achter die rust ging een woelige periode vooraf. Want traditiegetrouw was het in de laatste fase, voor de zomerstop, onrustig bij diverse verenigingen. Zo leerde ons een rondje langs de velden. Waar vroeger na de teamindeling hooguit wat gemopper klonk aan de bar van de kantine, staan tegenwoordig bestuursleden schrap voor een stortvloed aan boze e-mails, telefoontjes en soms zelfs intimidatie. Steeds meer amateurverenigingen voeren daarom een verplichte afkoelperiode van 48 uur in na de bekendmaking van de nieuwe teams. Niet omdat de kinderen er niet mee om kunnen gaan, maar omdat de ouders eerst tot bedaren moeten komen.
Aanleiding om hier toch een publicatie aan te wijden was een discussie in Goedenavond Nederland op WNL, waar presentator Michiel van Renselaar met zijn gasten sprak over de groeiende druk rondom jeugdvoetbal. Columniste Angela de Jong herkende het beeld direct. Ook bij haar eigen voetbalvereniging in het Rotterdamse, West 2, geldt inmiddels een afkoelperiode.
“Mensen denken allemaal dat ze de nieuwe Messi in huis hebben,” zei De Jong. “En als hun kind in het tweede of derde team terechtkomt, zijn ze het daar niet mee eens. En we hebben het over hele jonge kinderen.”
Volgens De Jong krijgt haar broer, die actief is als bestuurder bij een amateurclub, regelmatig te maken met ouders die verhaal komen halen over de teamindeling.
Ook de Amsterdamse wethouder Lian Heinhuis ziet de prestatiedruk toenemen. Zij wijst op de explosieve groei van particuliere voetbalscholen, waar ouders forse bedragen betalen in de hoop dat hun zoon uitgroeit tot een nieuwe Johan Cruijff of Lionel Messi.
- Lees ook hier: Buit- en spel: de commerciële handel in voetbaldromen verder aan banden. Amsterdam vraagt profclubs om medewerking
- Lees ook hier: voetbalagenda, voetbalscholen
“Sport zou een plek moeten zijn waar mensen elkaar ontmoeten en plezier maken,” stelde Heinhuis. “Verenigingen zijn ontzettend belangrijk voor onze samenleving. Al die prestatiedruk helpt daar niet bij.”
De discussie raakt een gevoelige snaar binnen het amateurvoetbal. Vrijwilligers steken wekelijks vele uren in het maken van eerlijke teamindelingen. Daarbij wordt gekeken naar ontwikkeling, inzet, plezier en balans binnen de selectie. Toch lijkt voor sommige ouders slechts één uitkomst acceptabel: hun kind hoort in het hoogste team.
Ook Albert Verlinde pleitte voor meer realiteitszin. Volgens hem moeten kinderen leren dat ze niet altijd de beste zijn. “Je moet ook kunnen accepteren dat het een ander zijn dag is.”
Angela de Jong trok vervolgens de vergelijking met het schooladvies. Ook daar lopen emoties geregeld hoog op wanneer ouders teleurgesteld zijn over een lager advies dan gehoopt. Volgens haar draait het uiteindelijk niet om het hoogste niveau, maar om inzet en ontwikkeling.
De Vlaamse filosoof Maarten Boudry plaatste een kanttekening bij de discussie. Volgens hem is prestatiedruk niet per definitie verkeerd. Talent mag worden gestimuleerd, mits kinderen niet worden overladen met onrealistische verwachtingen.
“Je moet niet zeggen dat je sowieso de nieuwe Messi bent,” aldus Boudry. “Je moet zeggen: bewijs het maar en doe je best.”
Voor veel amateurverenigingen lijkt de afkoelperiode voorlopig geen overbodige luxe. Want uiteindelijk gaat jeugdvoetbal niet alleen over winnen of selecteren, maar vooral over samen sporten, plezier maken en stap voor stap beter worden. Soms blijken daarbij niet de kinderen, maar juist de ouders de meeste coaching nodig te hebben.
Bron: WNL / Michiel van Renselaar
