Swift-middenvelder Nigel Frimpong: ‘Wij gaan elke wedstrijd in om te winnen, ook tegen koploper JOS’
Aanstaande zaterdag staat in de Vierde Divisie dé Amsterdamse ontmoeting op het competitieprogramma tussen JOS Watergraafsmeer en Swift. De stadsderby wordt gespeeld op Sportpark Drieburg en geldt als een belangrijke krachtmeting in de strijd om de bovenste plaatsen voor JOS/Watergraafsmeer. Swift zit in de problemen en moest met enige spoed weg zien te raken van de onderste regionen. Kortom: er staat nogal wat op het spel. De heenwedstrijd in Amsterdam-Zuid eerder dit seizoen eindigde in een nipte 1-0 overwinning voor JOS. We spraken met Thijs Haarman, aanvaller van JOS/Watergraafsmeer en Nigel Frimpong, defensieve middenvelder van Swift. Hoe kijken zij tegen de stadsderby aan?
Thijs Haarman: “Als ik vertrouwen krijg, bloei ik op”
Thijs Haarman (26) is aanvaller, geboren in Hoofddorp, maakte in de jeugd zijn eerste meters bij SV Hoofddorp. “Daar wonen mijn ouders nog steeds,” vertelt Haarman als de eerste training van de nieuwe week bijna op het punt staat om te starten. “Ik heb daar altijd gevoetbald en ben er echt opgegroeid.” Al snel bleek dat zijn ambitie verder reikte dan de lokale velden en via de jeugdopleiding maakte hij de stap naar Koninklijke HFC. Bij HFC speelde Haarman vanaf de Onder 19 en werkte hij zich op naar het eerste elftal, dat destijds uitkwam in de Tweede Divisie. Onder trainer Gert-Jan Tamerus deed hij waardevolle ervaring op. “Dat was een hoog niveau, met veel verplichtingen. We speelden ook daar, net als bij JOS, in een systeem met wingbacks, 5-2-3. Daar heb ik veel geleerd.”

Toch koos Haarman daarna bewust voor een stap terug in niveau om meer minuten te maken. Ter Leede in de Derde Divisie werd zijn volgende bestemming. “Ik wilde gewoon spelen,” zegt hij. “Meer wedstrijden, meer ritme.” Daarna kwam er een periode waarin voetbal even niet de hoofdrol speelde. Haarman had inmiddels een drukke baan, dat hem vaak naar het buitenland bracht. “Het werd lastig te combineren met alles wat er bij een club komt kijken. Trainingen, wedstrijden, verplichtingen. Dat ging gewoon niet altijd meer.” Toch verdween sport nooit uit zijn leven. Integendeel. Haarman bleef fit via hardloopwedstrijden, triatlons en Hyrox. “Ik ben altijd blijven trainen. Dat competitieve bleef kriebelen.”
Die kriebel werd sterker toen hij anderhalf jaar geleden naar Amsterdam verhuisde. En toevallig – of misschien juist niet – ligt Sportpark Drieburg van JOS/Watergraafsmeer letterlijk om de hoek. “Twee tot vijf minuten fietsen,” weet hij inmiddels. “Dat is ideaal, zeker als je wat ouder wordt en minder zin hebt om langer in de auto te zitten.” Haarman besloot zelf de stap te zetten en sprak na een wedstrijd trainer Richard Plug aan. “Ik heb uitgelegd waar ik gespeeld heb en hoe ik mijn pad had bewandeld. Hij herkende mijn naam nog, dat hielp mee.”
De overschrijving lukte vorig seizoen niet meer, maar vanaf april 2025 trainde Haarman al mee. Dit seizoen is hij officieel onderdeel van de selectie. En dat bevalt uitstekend. “Het is een mooie club met echte Amsterdamse gezelligheid. Een leuke spelersgroep waar iedereen uit de buurt komt. En het niveau past bij wat ik gewend was.” Haarman werkt bij een bedrijf waar hij zich bezighoudt met voetbalsponsoring. “Wij sponsoren partnerclubs door heel Nederland. Ik ben dus eigenlijk de hele dag met voetbal bezig.” Die combinatie maakt dat het vuur weer volledig is aangewakkerd. “Door mijn werk zit ik midden in de sport. Dan ga je zelf ook weer denken: ik wil weer lekker spelen.” Bij JOS moest hij aanvankelijk zijn plek verdienen. De selectie bleef grotendeels intact na vorig seizoen, waarin promotie net werd misgelopen. “Ik kwam als nieuwe speler binnen en had een tijd niet gevoetbald. Dan moet je je bewijzen.”
Beter in mijn rol
Langzaam maar zeker groeit zijn rol. Haarman speelt zowel als wingback als linksbuiten. “In de jeugd was ik echt een buitenspeler, vaak rechtsbuiten. In de senioren ben ik meer op links terechtgekomen. Nu bij JOS kom ik vanaf de linkerkant: voorzetten geven, acties maken, voetballen tussen de linies maar ook naar binnen komen om met rechts uit te halen.” Hoewel zijn doelpuntentotaal nog bescheiden is, leverde hij al assists en scoorde hij tegen FC Aalsmeer en DEM. “Het mogen er meer worden, absoluut. Maar ik voel dat ik steeds beter in mijn rol kom.”
Met het oog op de komende stadsderby tegen Swift is Haarman duidelijk. JOS draait bovenin mee, maar verspeelde recent de koppositie en deelt deze met Purmersteijn dat een gelijk aantal punten heeft maar een beter doelsaldo. “Wij moeten deze derby gewoon winnen. Zeker thuis op eigen veld. We zitten in een prima flow en willen zo snel mogelijk weer alleen op één staan.” Haarman weet dat derby’s altijd anders zijn. “Er komt meer bij kijken dan een normale wedstrijd. Maar als wij van onze eigen kracht uitgaan, hard blijven werken en blijven gaan, dan moet het goed komen.” Wat hem het meest aanspreekt bij JOS is uiteindelijk niet alleen het niveau, maar vooral de sfeer. “De groep is heel divers, iedereen gaat goed met elkaar om. Hard werken en daarna samen een drankje. Dat plezier is de basis. Uiteindelijk speel je voetbal omdat je het leuk vindt.”

Van Almere naar Italië
Voor Swift, dat een wisselvallig seizoen kent, is het duel van groot belang. Middenvelder Nigel Frimpong kijkt met vertrouwen vooruit: ‘Het niveauverschil is niet groot. Het gaat om details: zij scoren wel, wij te weinig.’ De middenvelder is inmiddels uitgegroeid tot een vaste waarde en maakt (vrijwel) elke week zijn speelminuten.
Frimpong begon zijn voetbalcarrière in Almere, waar hij als mini zijn eerste stappen zette bij FC Almere. Daarna volgde een route langs verschillende amateurclubs: “Zeeburgia, DVC Buikslotermeer in Amsterdam-Noord enzovoort. Opvallend is een uitstap naar het buitenland. „Ik ben via via naar Italië gegaan. Daar heb ik één seizoen gespeeld.” Na terugkomst speelde Frimpong eventjes niet meer en sloot zich aan bij Swift, eerst in de Onder-23 dat uitkwam in de eerste divisie. Dit seizoen maakte hij definitief de stap naar het eerste elftal. „Ik heb de voorbereiding meegedaan en ben daarna volledig aangesloten. Sindsdien heb ik eigenlijk alles gespeeld.”

In de vierde divisie voelt Frimpong zich inmiddels thuis. Hij begon ijzersterk tegen FC Aalsmeer (0-3) en heeft zijn plek gevonden als controleur op het middenveld. De jonge middenvelder kreeg de voorbije maanden al veel lof en complimenten voor zijn volwassen spel. „Ik speel nu vooral op zes. Ik ben tevreden, want consistentie moet er zijn, anders speel je niet elke week.” Met een knipoog: „Op Instagram noemden ze mij tijdens een interview een soort stofzuiger. Ballen afpakken, overal tussen zitten. Veel vuile meters maken, verdedigend ingesteld. En de bal in de ploeg houden.”
Scoren doet hij nog weinig – pas één keer dit seizoen bij HBC. „Hopelijk komt er meer. Eén goal is weinig,” vind ikzelf. Swift kent een moeizaam seizoen en wisselt goede wedstrijden af met matige optredens. Volgens Frimpong ligt dat niet aan een gebrek aan kwaliteit. „Ik denk niet dat het een heel groot niveauverschil is met tegenstanders. Voetballend zijn we zelfs regelmatig beter. Maar aan het einde van de rit komt het niet tot doelpunten.” Het probleem is duidelijk: Swift creëert, maar scoort te weinig. „Als je zelf niet scoort, krijg je uiteindelijk een tegendoelpunt. Daar gaat het vaak mis.”

Zaterdagmiddag wacht opnieuw een zware klus tegen JOS/Watergraafsmeer, dat bovenaan meedoet. Eerder dit seizoen verloor Swift nipt met 1-0. „Dat was toen minimaal. Het verschil was dat zij scoorden en wij niet. Daarom hebben zij ook veel meer punten.” Toch gaat Swift volgens Frimpong zonder angst naar Oost „Wij gaan elke wedstrijd in om te winnen. Of JOS nou bovenaan staat of niet: wij moeten winnen.” Van echte druk wil hij nog niet spreken, al beseft iedereen dat punten nodig zijn. „Het is nog geen crisis, er zijn nog twaalf wedstrijden te gaan. Maar je moet wel beginnen met winnen.”
Frimpong herinnert zich vooral de aanvallende kracht van de tegenstander. „Ze waren sterk met veel man in de zestien bij voorzetten. Dan sta je ineens één op één of zelfs met een man minder te verdedigen.” Maar hij benadrukt opnieuw: onverslaanbaar is JOS niet. „Ik zou niet zeggen dat ze veel beter zijn dan wij. Als iedereen fit is bij ons, hebben we zeker kansen om te winnen.”

Aanvang 14.30 uur
Zaterdag 7 februari vallen ongetwijfeld (veel) doelpunten Wie gaat het meeste lef tonen? We wensen alle toeschouwers aanstaande zaterdagmiddag in Amsterdam een aangename wedstrijd toe. De wedstrijd begint om 14.30 uur op Sportpark Drieburg. Arbiter bij deze wedstrijd is Dhr. Brinkman, geassisteerd door de heren Otten en Van Luijk. Kijk hier voor het programma en de stand in de Vierde divisie

Foto’s: Mario Wormhoudt en Marco Klomp Alberts
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht