Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Overwinning biedt geen redding: Ajax vindt zijn Waterloo na rampzalige tweede seizoenshelft
Alle scenario’s en mogelijkheden waren vooraf al eindeloos besproken. Nog voordat speeldag dertig begon, hing het rampscenario al dreigend boven De Toekomst. Zaterdagmiddag 23 mei zou zomaar de boeken in kunnen gaan als één van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de Ajax-amateurs. Toch leefde er nog een sprankje hoop op een bijna onmogelijke ontsnapping.
Ajax wist wat het te doen stond: winnen van DVVA en vervolgens hopen op gunstige uitslagen op de andere velden. Maar de ploeg had niets meer in eigen hand. De Amsterdammers begonnen voortvarend. Al in de zevende minuut kreeg Rogier Arduin een grote mogelijkheid, maar daarna ontsond een wedstrijd waarin strijd en inzet overheersend waren, terwijl echte kansen schaars bleven. Pas in de achttiende minuut werd DVVA voor het eerst gevaarlijk via Jeppe Koster, die met een boogbal bijna doel trof achter de herstelde Jesper van der Mark.
Afronding ontbrak
DVVA stond goed georganiseerd en liet regelmatig verzorgd veldspel zien tot aan het zestienmetergebied, maar overtuiging in de afronding ontbrak. Ajax kampte met hetzelfde probleem. De wedstrijd bleef daardoor boeiend, maar voor beide doelen gebeurde lange tijd weinig spectaculairs.
Na ruim een half uur leek Moiz da Silva de ban te breken, maar zijn geplaatste schot verdween via een Ajax-rug over het doel. De grootste kansen waren echter voor Ajax. Eerst zag Younes el Morabet zijn inzet rakelings naast gaan, waarna hij in blessuretijd van de eerste helft opnieuw dicht bij de openingstreffer was. Doelman Lode van Hattum hield DVVA echter knap op de been.
Met een 0-0 ruststand bleef alles nog open.
Tandje erbij
Na de pauze schakelde Ajax direct een tandje bij. Van Hattum werkte een hoekschop van Daniel van Son weg, maar de afvallende bal kwam voor de voeten van Fabian Sporkslede terecht. De middenvelder haalde verwoestend uit en zette Ajax verdiend op 1-0. De thuisploeg rook bloed. Rogier Arduin kreeg kort daarna een grote kans op de 2-0, maar opnieuw stond Van Hattum in de weg. Een minuut later voorkwam de doelman wederom een Amsterdamse treffer door een inzet van Jarchinio Antonia over de lat te tikken.
DVVA meldde zich na ruim een uur spelen weer voorzichtig via Jouke Spanninga en Giandro Kapel, maar in grote lijnen was Ajax na rust de betere ploeg. Dat overwicht werd beloond. Rogier Arduin was zijn tegenstander Finn Ameling te snel af en legde breed op de uitstekend spelende Jarchinio Antonia, die beheerst de 2-0 binnenschoot. De opluchting op sportpark De Toekomst duurde echter kort. Twee minuten later kreeg DVVA een vrije trap op de rand van het strafschopgebied. Guido de Graaf schoot de bal via de vingertoppen van Jesper van der Mark binnen: 2-1.
Ajax raakte niet van slag. Integendeel. Vier minuten later trok Antonia opnieuw ten aanval over de linkerflank en bediende hij de mee opgekomen Arduin, die met een bekeken kopbal de 3-1 eindstand op het scorebord zette. In de slotfase kregen Arduin en Buis nog kansen om de score verder op te voeren, maar zonder succes. Ondertussen sijpelden via diverse kanalen de berichten binnen van de andere velden. Purmersteijn en Swift leken genoegen te nemen met een salonremise, terwijl JOS Watergraafsmeer ook niet verder kwam dan een gelijkspel bij HBC. Ondanks de nederlaag van ODIN ’59 leverde de verdiende overwinning Ajax uiteindelijk niets op. Daarmee vond Ajax zijn Waterloo na een dramatische tweede seizoenshelft waarin degradatie onafwendbaar bleek.
“Met opgeheven hoofd de eerste klasse in”
Na afloop overheerste de teleurstelling bij interim-trainers Sandor Augustijn en Dennis van der Wal. “We hebben ons best gedaan,” reageerde Augustijn nuchter. “Tegen DVVA hebben we verdiend gewonnen, zijn we geduldig gebleven en heeft het tactische plan gewerkt. Bovendien speelden we verzorgd voetbal.” De interim-coach zag ondanks de degradatie ook lichtpunten. “Als ik kijk naar de afgelopen weken waarin ik het roer in handen had, inclusief de gewonnen bekerfinale, dan zie je hoeveel potentie er in deze groep zit. Vaak zat het ook gewoon niet mee en viel het dubbeltje te vaak de verkeerde kant op.”
Augustijn sprak met trots over de wederopstanding van de ploeg in de slotfase van het seizoen. “Samen met Dennis van der Wal hebben we het plezier en het geloof teruggebracht in de groep. Het voetbal werd steeds beter, ondanks onverdiende nederlagen tegen bijvoorbeeld Hoofddorp, Kampong en Swift.” Toch blijft de harde conclusie staan: voor een club als Ajax is het nauwelijks te bevatten dat het in twee jaar tijd degradeert van de Derde Divisie naar de Eerste Klasse.
“Had Ajax niet eerder moeten ingrijpen?” blijft de pijnlijke vraag die boven de club hangt. Augustijn sluit desondanks met opgeheven hoofd af. “Ik heb deze job met veel plezier en liefde gedaan en was graag gebleven. Maar er kwam te laat duidelijkheid over de toekomst, iets waar veel spelers nu nog steeds mee worstelen.”
En ondanks de degradatie bleef één boodschap overeind staan: “Met opgeheven hoofd de Eerste Klasse in.”
Tekst: Marcel Wagenmakers
Foto’s: Rob van Vliet
Foto’s: Jacques Kattenburg
