Door de ogen van de scheidsrechter (24) ‘Goed voorbeeld… gezocht’

Door: Robin Punt

Het einde van het seizoen nadert. De wedstrijden worden spannender Welkom in mei…

Overleven tot de laatste speeldag. Wie promoveert? Wie degradeert?

Onze wedstrijden worden óók moeilijker als scheidsrechter. Voor ploegen is het erop of eronder. En ja… soms heb jij invloed. Een penalty: wel of niet. Buitenspel… mede dankzij je ‘niet-neutrale vriend’ langs de lijn. Maar zoals Sir Alex Ferguson ooit zei: na dertig wedstrijden sta je waar je hoort te staan. Die ene beslissing van ons? Voor of tegen? Uiteindelijk maakt die niet het verschil.

Maar wat wél het verschil maakt… is het voorbeeld van onze collega’s in het betaald voetbal. Dus je zet ’s avonds de tv aan. En je denkt: Ah… daar komt ons voorbeeld. Nou… niet dus.

Captains only… behalve als het niet uitkomt

Wij moeten het handhaven: alleen de aanvoerder komt verhaal halen. Maar wat zien we? Vier, vijf spelers tegelijk om de scheidsrechter heen. Handen in de lucht. Gebaren. Discussie. Een complete toneelvoorstelling.

En kaarten? Nee joh. We laten het lekker gaan. Mooi voorbeeld. En wij? Wij mogen het zaterdag en zondag weer uitleggen.

Dat protesteren niet mag.
Dat gebaren maken geel is.
Dat je je mond moet houden als je geen aanvoerder bent.

Succes daarmee. Of de trainer of zijn assistent, dertig meter buiten zijn vak. Staat gezellig naast mijn assistent. Verhaal halen.

Ik loop erheen.

Geel.

“Waarom?!”

Omdat je daar niet hoort te staan.

Simpel.

Geen uitleg nodig. Geen VAR-check. Geen paneldiscussie bij Studio Voetbal. Gewoon: regel is regel. Maar als het betaald voetbal meer op een discussieplatform lijkt, dan komt die discussie vanzelf bij ons terecht. Als voorbeeldfiguren zoals Van Persie (Feyenoord), Echteld (AZ) en Jans (FC Utrecht) niet worden aangesproken op hun gedrag langs de lijn, dan wordt dat ook normaal in het amateurvoetbal.

Dan maar kijken naar de Champions League…Gelukkig is er nog hoop, denk je dan. Op het hoogste niveau wordt soms wél ingegrepen. Zie de wedstrijd van Real in de Champions League. Die tweede gele kaart. Spelbederf.

En ja hoor… Calimero-gedrag.

Real voelde zich bestolen.
“Had nooit gegeven mogen worden.”

Maar weet je?

Gewoon terecht.

Sterker nog:
hij had ’m eerder kunnen geven.

Maar nee – dan ligt het weer aan de scheidsrechter.
Altijd.

Terwijl het zo simpel is: heb je al geel… dan moet je slimmer zijn. Zoals mijn opa zei: je moet weten waar Goochem woont.

Meer scheidsrechters

En dan nog even de KNVB. (Met liefde, hoor.)

We willen meer scheidsrechters. Dat is nodig. De afname is nog steeds groter dan de instroom. Het is vijf voor twaalf, maar het lijkt alsof de hoge heren in Zeist dat nog niet echt beseffen. Wat doen we extra aan behoud? Veel – vaak oudere – scheidsrechters hangen hun fluit aan de wilgen. Soms een bewuste maatschappelijke keuze, soms door gezondheid, maar ook omdat men zich niet meer onderdeel voelt van een bond die om zijn mensen geeft.

En soms maken we het onszelf ook lastig. Een jongen die al tien jaar op de club fluit. Iedereen tevreden. Respect. Gezag. Besluit hij de stap naar de KNVB te maken…Moet hij eerst een hele verenigingscursus doen. Om daarna onderaan te beginnen. En dan pas richting SO3.

Serieus? Of die ervaren man die er acht jaar uit is geweest? Die begint ook weer bij nul.

Dan denk ik: kijk eens naar de mens… in plaats van alleen het protocol. Zet er begeleiders op. Laat iemand één of twee wedstrijden fluiten. Geef advies. Maatwerk. Niet iedereen hoeft in de startgroep te beginnen. Want geloof me: we raken mensen kwijt… nog vóór ze begonnen zijn.

En over de begeleiding: Het gaat de goede kant op. Er gebeurt wel wat. Nieuwe cursussen.
Maar we hebben meer begeleiders nodig. Dat is echt urgent. En ga dan ook actief werven binnen de KNVB. Niet met een simpele mail, maar benader mensen persoonlijk. Sommige ego’s moet je strelen…

Want begeleiding maakt écht het verschil. Eén slechte wedstrijd…en je seizoen ligt meteen onder een vergrootglas – zeker als je maar twee begeleidingsrapporten krijgt. Waar een team zich kan herstellen over meerdere wedstrijden, hebben wij die luxe niet altijd.

Tot slot

Dus ja…

Beste betaald voetbal:
geef het goede voorbeeld.

En KNVB:
durf soms buiten de lijntjes te kleuren.

Dan maken we het voor iedereen een stuk beter.

Robin Punt schrijft regelmatig een column voor Het Amsterdamsche Voetbal. Punt fluit al ruim 20 jaar wedstrijden in het amateurvoetbal. Voor het tweede seizoen een landelijk veelgelezen Column op het Amsterdamsche Voetbal: ‘door de ogen van de scheids’, wat hij meemaakt, voor, tijdens of na wedstrijden of gewoon zomaar wat hem bezighoudt. Punt is naast scheidsrechter ook begeleider/ coach ontwikkeltraject-scheidsrechter én Vriend van het Amsterdamsche Voetbal met zijn bedrijf Intertime Klokken.

Reageren? Dat kan! E: info@hetamsterdamschevoetbal.nl