SCPB’22 vierde vrijdagavond de officiële opening van het nieuwe sportpark De Veldpost in Badhoevedorp. Een feestelijke avond na een traject dat, met enige overdrijving, bijna een mensenleven duurde. Bestuurders, vrijwilligers, leden en vertegenwoordigers van de gemeente Haarlemmermeer stonden stil bij de lange weg naar het nieuwe onderkomen. De avond kreeg bovendien een bijzonder tintje door het afscheid van voorzitter Harry den Arend, die na zeventien jaar de voorzittershamer overdroeg aan Werner Leermakers.
Zeggen dat SCPB’22 lang op De Veldpost heeft gewacht, is eigenlijk nog voorzichtig uitgedrukt. Binnen de vereniging wordt gesproken over een traject van liefst 26 jaar. Plannen kwamen, plannen veranderden, de A9 moest worden omgelegd, zo begon eigenlijk het verhaal, Badhoevedorp veranderde en ondertussen fuseerden enkele seizoenen geleden al SC Badhoevedorp en Pancratius tot SCPB’22.
Vrijdagavond 11 september 2026 kon eindelijk het glas omhoog. Het staat er. Eindelijk! Een modern sportcomplex en clubgebouw waar een vereniging met ongeveer 1700 leden verder kan bouwen aan haar toekomst. Wethouder Sport en Cultuur Erik Vermeulen feliciteerde SCPB’22 tijdens de zeer drukbezochte receptie met het nieuwe onderkomen. Ook waarnemend burgemeester Charlotte van der Meij van de gemeente Haarlemmermeer keek zichtbaar tevreden rond. „Als je hier binnenkomt, krijg je meteen een heel warm gevoel”, vertelde Van der Meij. „De betrokkenheid van iedereen, jong en oud, vind ik heel mooi om te zien. Alle leeftijden lopen hier door elkaar.”

Van de A9 naar Veldpost
Deze vrijdagavond kende een voorgeschiedenis die veel verder teruggaat dan de oprichting van SCPB’22. Van der Meij schetste hoe de ontwikkeling van Badhoevedorp en de omlegging van de A9 uiteindelijk ook gevolgen kregen voor de sportvoorzieningen. Al rond 2005 ontstonden plannen om de snelweg niet langer dwars door het dorp te laten lopen. Wanneer een dorp vervolgens verandert en groeit, moeten ook de voorzieningen meegroeien.
Dat klinkt op papier overzichtelijker dan het in werkelijkheid was. „Dat je dat niet in één of twee jaar allemaal geregeld hebt, lijkt me duidelijk”, aldus Van der Meij. „Daar doe je best wel tijd over. Maar het resultaat mag er dan ook zijn.” Daarbij wilde ze nadrukkelijk niet alleen de gemeentelijke rol benadrukken. Een project als De Veldpost ontstaat volgens haar alleen wanneer ook een vereniging bereid blijft om telkens opnieuw door te gaan. „Als gemeentebestuur kun je van alles willen, maar het is superbelangrijk geweest dat mensen van de sportvereniging iedere keer hun schouders er weer onder zetten. In zo’n traject kom je hobbels tegen. Dan moet je samen weer de schouders eronder zetten en doorgaan.”

Den Arend neemt afscheid
Daarmee kwam Van der Meij bijna vanzelf uit bij één van de hoofdpersonen van de avond: Harry den Arend. Den Arend was zeventien jaar voorzitter en is al ongeveer 25 jaar actief voor de vereniging. Eind jaren negentig begon hij onder meer als wedstrijdsecretaris bij de jeugd, waarna hij in 2009 voorzitter werd. Onder zijn leiding groeide de vereniging fors en werd op tal van fronten gewerkt aan de organisatie én aan het dossier dat uiteindelijk Veldpost moest opleveren.
De officiële opening vormde voor Den Arend daarom ook het moment om het stokje over te dragen. „Ik ben er ontzettend trots op dat ik als voorzitter mee heb mogen werken aan dit succes”, stak Den Arend niet onder stoelen of banken. „Ik ben er vanaf het begin bij betrokken geweest. Om dit nu af te hebben, is voor mij echt een mijlpaal. Dat was voor mij ook de reden om te zeggen: jongens, zo is het goed. Een mooi moment om een nieuwe fase in te gaan.”
Van der Meij zette hem namens de gemeente extra in het zonnetje. Voor zijn jarenlange inzet ontving Den Arend de gemeentelijke erespeld van Haarlemmermeer. Niet zomaar een aardigheidje bij het afscheid, maar een onderscheiding voor circa 25 jaar vrijwilligerswerk. Een zeldzaamheid, dat deze erespeld wordt uitgereikt.

Voorzitter af, vrijwilliger blijft
Wie denkt dat Den Arend, inmiddels ook nog ‘eventjes’ tot Erevoorzitter benoemd, vanaf zaterdag met de benen omhoog gaat zitten, kent hem kennelijk nog niet zo goed. Zijn maandelijkse bestuursvergaderingen verdwijnen uit de agenda, maar de rest lijkt grotendeels gewoon door te gaan. Op maandag meldt hij zich nog steeds bij de vaste werkploeg. De rommel van het weekend opruimen, doelen terugzetten, achtergebleven hoekvlaggen verzamelen en kijken wat er verder moet gebeuren.
En natuurlijk moet er af en toe geklaverjast worden. „Dat doen we vier of vijf keer per jaar. Dan zitten we met vijftig of zestig man. Dat organiseer ik dan nog wel even.” Zelf meedoen hoort daar uiteraard bij. Alleen de cijfertjes optellen vindt Den Arend niet gezellig genoeg. Ook op zaterdag (of zondag, red.) zal hij regelmatig langs de lijn staan en het eerste elftal blijft hij volgen. De telefoon blijft eveneens aan. Of hij nu opeens zeeën van vrije tijd krijgt? „Welke vrije tijd?”, reageerde hij lachend.

‘Hier kunnen we vijftig jaar mee vooruit’
Hans Schellinghout, voorzitter van de Raad van Toezicht, kent de lange geschiedenis achter het nieuwe SCPB’22. Hij komt oorspronkelijk uit het andere ‘nest’: SC Badhoevedorp. Van 1983 tot 1999 was hij voorzitter van die vereniging. Pogingen om de clubs al eerder samen te brengen liepen destijds stuk op emoties. Uiteindelijk bleek de fusie volgens Schellinghout de meest logische oplossing. Zowel sportief, organisatorisch als financieel bood samenwerking meer perspectief.
„Samen sterk”, vat hij het samen. De Raad van Toezicht ziet Schellinghout daarbij nadrukkelijk meer als adviserend dan als controlerend orgaan. Het bestuur moet kunnen besturen, terwijl de toezichthouders als luisterend oor kunnen fungeren en waar nodig hun kennis inzetten. Over Veldpost hoeft hij niet lang na te denken. „Het is een geweldig complex, een ultramodern clubhuis, duurzaam ook. Hier kunnen we nog vijftig jaar mee vooruit.”
De toekomst ziet hij dan ook „alleen maar rooskleurig”. De faciliteiten zijn er, de organisatie staat en vervolgens mag ook sportief de volgende stap worden gezet. Al bewaakt Schellinghout onmiddellijk zijn eigen grens: de Raad van Toezicht gaat niet over de opstelling, trainer of sportieve keuzes. „Wij bemoeien ons niet met het sportieve gedeelte. We staan aan de zijlijn. We hebben een heel goed en deskundig bestuur en de samenwerking gaat goed.”

Leermakers neemt het stokje over
Dat bestuur wordt voortaan geleid door Werner Leermakers, die Den Arend opvolgt als voorzitter. Aan hem de taak om niet meer te bouwen aan de komst van Veldpost, maar vooral te bouwen mét Veldpost. Leermakers gebruikte de openingsavond ook om meerdere vrijwilligers te eren. Dirk Louwman, al lid van verdienste, werd benoemd tot erelid. Daarnaast kregen twee andere vrijwilligers vanwege hun jarenlange inzet de titel lid van verdienste.
Het paste bij een avond waarop het gebouw misschien officieel werd geopend, maar vooral de mensen erachter centraal stonden. Want uiteindelijk is een clubhuis beton, glas, staal en een dak zolang niemand de deur opendoet. Pas wanneer op maandagochtend vrijwilligers de doelen weer op hun plek zetten, jeugdspelers met voetbaltassen binnenstormen, trainers hun materiaal pakken en op zaterdag en zondag langs de lijn wordt gemopperd en gejuicht, wordt een sportpark een thuis.
Daar heeft SCPB’22 lang genoeg op moeten wachten. Zesentwintig jaar, zeggen ze in Badhoevedorp. Een beetje gechargeerd misschien. Maar vrijdagavond zal niemand bij SCPB’22 behoefte hebben gehad om daarover te discussiëren.
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht