De topper tussen de nummers één en twee van de tweede klasse A maakte zondagmiddag vrijwel alle verwachtingen waar. WV-HEDW en SV De Meer schotelden het publiek een aantrekkelijk, intensief en bij vlagen hoogstaand voetbalgevecht voor. De bezoekers bleken uiteindelijk het meest effectief en wonnen met 1-2. De thuisploeg van Mozes Hoppenbrouwer domineerde na rust, maar slaagde er ondanks een indrukwekkend offensief niet in de uitstekend georganiseerde defensie van De Meer te ontregelen. WV-HEDW-verdediger Tijn van Velzen baalde van het resultaat, maar was vooral trots op het vertoonde spel.
Wie zondagmiddag naar Sportpark Middenmeer was gekomen voor een aantrekkelijk potje voetbal, werd bepaald niet teleurgesteld. Twee ploegen die wilden voetballen, het initiatief durfden te nemen en elkaar nauwelijks iets toegaven. Het tempo lag hoog, de duels waren stevig maar overwegend fair en beide teams lieten zien waarom ze de bovenste plaatsen van de ranglijst bezetten. Het enige wat lange tijd achterbleef bij het hoge spelniveau, was de uitvoering in de laatste fase van de aanvallen. Daar ontbraken nogal eens de rust, precisie en scherpte.
Toch was het vooral genieten van een wedstrijd waarin beide ploegen vanaf de eerste minuut hun aanvallende bedoelingen duidelijk maakten. Geen afwachtend voetbal, geen eindeloos geschuif met de bal, maar twee teams die voortdurend op zoek waren naar mogelijkheden om de tegenstander pijn te doen.

Hoog tempo en een schitterende openingstreffer
Na tien minuten ontstond het eerste gevaar toen een schot van WV-HEDW via een glijdende verdediger van richting veranderde en rakelings naast het doel verdween. Zes minuten later ontsnapte de thuisploeg aan een achterstand toen een gevaarlijke bal maar net over het eigen doel werd gekopt. Bij SV De Meer zorgde Ayyoub Bouinin regelmatig voor dreiging. Na vijfentwintig minuten moest WV-HEDW-doelman Paul Diouf zich volledig strekken om een afstandsschot van Benjamin Boersma knap uit de hoek te tikken.
Het spel golfde op en neer. Op het middenveld werd uitstekend gecombineerd, terwijl de verdedigers aan beide kanten bijzonder weinig ruimte weggaven. Het was een wedstrijd waarin iedere meter moest worden bevochten. Na negenentwintig minuten werd de ban gebroken. Jamie Dettmer mocht namens SV De Meer aanleggen voor een vrije trap van ruim vijfentwintig meter. Wat volgde, was een schitterende uithaal. De bal verdween met enorme snelheid halfhoog in de linkerhoek, buiten bereik van Diouf: 0-1.
WV-HEDW liet zich door de achterstand niet uit het veld slaan. Van Velzen kwam regelmatig op over de flank en leverde onder meer een gevaarlijke voorzet af, die naast werd gekopt. De thuisploeg bleef nadrukkelijk de aanval zoeken. Vier minuten voor rust volgde een van de mooiste aanvallen van de wedstrijd. WV-HEDW combineerde zich over rechts knap door de verdediging van De Meer heen. De uitstekende voorzet bereikte Quinn Dundas, maar diens kopbal miste de kracht en richting om doelman Mike Bakker werkelijk in problemen te brengen. Nog geen minuut later sloeg SV De Meer aan de andere kant genadeloos toe. Een razendsnelle omschakeling bracht Bouinin in stelling. Zijn lage voorzet bereikte bij de tweede paal Michael Markes, die de bal van dichtbij binnen gleed: 0-2. Een fraai uitgespeelde aanval en tegelijkertijd een pijnlijke les in effectiviteit voor WV-HEDW.

WV-HEDW dicteert na rust, maar Bakker houdt stand
Wie dacht dat de wedstrijd bij een 0-2 ruststand gespeeld was, kwam bedrogen uit. WV-HEDW nam na de hervatting vrijwel onmiddellijk het initiatief en zou dat gedurende nagenoeg de volledige tweede helft behouden. Al in de tweede minuut na rust kreeg Dundas een uitgelezen mogelijkheid om de spanning terug te brengen. Oog in oog met Bakker ontbrak het echter aan overtuiging in zijn afronding. De doelman kon de te zachte inzet keren.
Daarna ontwikkelde zich een langdurig offensief van de thuisploeg. WV-HEDW combineerde verzorgd, bleef geduldig naar openingen zoeken en dwong SV De Meer steeds verder achteruit. Vooral de aanvallende intenties en het vermogen om onder druk te blijven voetballen, maakten indruk. De bezoekers moesten zich beperken tot verdedigen en incidentele uitvallen. Dat deden zij overigens met grote discipline. De organisatie stond uitstekend en hoewel WV-HEDW veelvuldig in de buurt van het strafschopgebied verscheen, bleef de beslissende opening meestal uit.
Pas na eenenzeventig minuten kwam SV De Meer voor het eerst na rust weer tot een vloeiende aanval. Invaller Anthony Martinus besloot die met een schot, maar Diouf had weinig moeite met zijn inzet. WV-HEDW bleef ondertussen aandringen. Max Swart was met zijn voortdurende rushes en gevaarlijke voorzetten een van de opvallendste spelers aan Amsterdamse zijde. Zijn inspanningen werden in de negentigste minuut eindelijk beloond. Swart vond de ruimte om uit te halen en wist de tot dat moment onpasseerbaar gebleken Bakker alsnog te verschalken: 1-2.
De aansluitingstreffer kwam echter te laat om nog een gelijkspel af te dwingen. Direct na het laatste fluitsignaal ontstonden er rondom doelman Bakker nog enkele onvriendelijkheden op het veld, maar het opstootje werd snel gesust.

Van Velzen: ‘We hebben gevoetbald, we hebben gespeeld met branie’
Na afloop overheerste bij WV-HEDW vanzelfsprekend de teleurstelling over de nederlaag, maar tegelijkertijd was er waardering voor het eigen optreden. Verdediger Tijn van Velzen had zichtbaar genoten van de intensiteit en het niveau van de ontmoeting.
“Om te spelen was het in ieder geval echt een heel lekker wedstrijdje. Je leeft hier natuurlijk wel naar uit. We hebben het er al een paar weken over. Je kent veel gasten, dus iedereen is geconcentreerd. Er was zaterdag zelfs een Halloweenfeestje bij WV-HEDW, waar uiteindelijk bijna alle jongens niet naartoe zijn gegaan, omdat iedereen zich serieus op deze wedstrijd wilde voorbereiden. Het was een lekkere knokwedstrijd waarin iedereen honderd procent gaf. Ik denk dat er aan beide kanten echt heel veel kwaliteit zit. Dat zie je zowel bij De Meer als bij ons. Het is uiteindelijk jammer dat we het in de laatste fase niet voor elkaar kregen.”
Volgens Van Velzen lag het probleem vooral bij het ontbreken van de gebruikelijke scherpte in de openingsfase. “We zijn er inmiddels bijna aan gewend geraakt dat we thuis vanaf het begin heel dominant zijn en over de tegenstander heen denderen. Vaak gaan we dan ook met een goede voorsprong de rust in. Dat was nu opnieuw een beetje het plan. Meteen hard beginnen, goed voetballen en hopen snel een doelpunt te maken. Dat lukte niet en dan ga je automatisch wat onrustiger voetballen. Terwijl dat eigenlijk helemaal niet nodig is. Daarmee zit je vooral jezelf in de weg.”

‘We bleven voetballen en zochten niet gemakkelijk de lange bal’
Vooral de manier waarop WV-HEDW zich na rust presenteerde, stemde Van Velzen tevreden. De promovendus weigerde zich neer te leggen bij de achterstand en bleef vasthouden aan zijn eigen spelopvatting. “Ik denk dat wij heel blij mogen zijn met het voetbal dat we hebben laten zien. We hebben echt geprobeerd het initiatief te nemen en te blijven voetballen. Ook wanneer zij hoog druk zetten, bleven we proberen er voetballend onderuit te komen. We zochten niet gemakkelijk de lange bal. Dat zag je bij De Meer op een gegeven moment wel, maar dat is ook logisch wanneer je met 0-2 voorstaat. In de tweede helft hadden wij het initiatief en voetbalden we in de eerste fase echt goed. Alleen stond dat blok van De Meer gewoon heel goed. We kwamen er niet doorheen.”
Van Velzen twijfelde nauwelijks toen hem werd gevraagd of zondagmiddag misschien wel de twee beste ploegen van de tweede klasse tegenover elkaar stonden. “Dat denk ik wel. Egmond heeft het ons ook heel lastig gemaakt en dat vonden wij eveneens een ploeg die bovenin zou kunnen meedraaien. Maar als je kijkt naar het voetballende vermogen en de kwaliteit, denk ik dat hier de twee beste ploegen van de competitie op het veld stonden. Volgens mij was dat ook wel te zien.”

Trots ondanks de nederlaag
De teleurstelling over de uitslag maakte in de kleedkamer al snel plaats voor een gevoel van trots. WV-HEDW had verloren, maar tegelijkertijd laten zien dat het als promovendus uitstekend kan meekomen met één van de belangrijkste titelkandidaten. “Zo kwamen we ook met z’n allen de kleedkamer binnen. We keken elkaar aan en waren blij met wat we hadden laten zien. We hebben gevoetbald, we hebben gespeeld met branie. Daar staan wij met de zondagselectie van WV-HEDW ook een beetje voor. Alleen is het jammer dat je er uiteindelijk net niet overheen komt. Dat doelpunt valt gelukkig nog wel, maar je hoopt er natuurlijk meer uit te slepen.”
Ook de amusementswaarde was volgens de verdediger een belangrijk onderdeel van de middag. “Ik hoop dat het publiek heeft genoten. Volgens mij hebben we met elkaar een heel mooie wedstrijd neergezet.” Van Velzen plaatste het resultaat bovendien nadrukkelijk in perspectief. “De Meer probeert al behoorlijk lang uit de tweede klasse te komen en doet dit seizoen heel goede zaken. Dat wij het zo’n ploeg moeilijk kunnen maken, voelt goed. Helemaal als promovendus. Dat mogen we onszelf ook best voorhouden.”
Daarmee was de conclusie na negentig minuten topvoetbal tweeledig. SV De Meer toonde zich met een prachtige vrije trap, een razendsnelle omschakeling en een ijzersterke defensieve organisatie de meest effectieve ploeg. WV-HEDW liet vooral na rust zien over veel voetballend vermogen, lef en aanvallende kwaliteiten te beschikken. Het publiek was uiteindelijk misschien wel de grootste winnaar van deze aantrekkelijke topper. Het enige dat aan WV-HEDW zijde ontbrak, was een beter resultaat. Want hoe hoog het spelniveau en de amusementswaarde ook waren, uiteindelijk leverde het voor WV-HEDW geen punten op. En voor Het sv De Meer van Marciano Nonneman wel. En daar zal enorm van genoten worden. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de tweede klasse A
Foto’s: Ineke de Haan / Caroline Korsten
Tekst: Harold van Ineveld
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht