Ajax blijft dit seizoen ver verwijderd van de ambities die bij de Amsterdamse club horen. Op het eigen sportpark De Toekomst ging de ploeg zaterdagmiddag met 1-3 onderuit tegen Legmeervogels. De bezoekers uit Uithoorn waren scherper, effectiever en voetballend bij vlagen comfortabeler dan de thuisploeg. De derde opeenvolgende overwinning van Legmeervogels onderstreepte vooral hoe kwetsbaar Ajax momenteel is. Niet alleen de resultaten vallen tegen, ook het vertoonde spel biedt vooralsnog weinig reden tot optimisme.
De zes punten die Ajax tot dusver in de eerste klasse A had verzameld, werden allemaal behaald op het vertrouwde sportpark De Toekomst. Een plek waar de Amsterdammers zich doorgaans gesteund weten door de eigen aanhang, maar zaterdagmiddag leek het eerder op een uitwedstrijd. De tribunes kleurden geel-blauw en de meegereisde supporters van Legmeervogels lieten zich nadrukkelijk horen. Het zou een middag worden waarop zij aanzienlijk meer te vieren hadden dan de Amsterdamse aanhang.
Legmeervogels dreigender en comfortabeler
Al in de zesde minuut dachten de bezoekers de score te openen. Silver Touw vond het net, maar zijn treffer werd wegens buitenspel afgekeurd. Het mocht de stemming onder de supporters uit Uithoorn nauwelijks drukken. Legmeervogels oogde vanaf de openingsfase dreigender en wist met de beschikbare ruimte beduidend meer te doen dan Ajax. Hoewel de wedstrijd optisch redelijk in balans was, zat het verschil vooral in de manier waarop beide ploegen tot kansen kwamen. Waar Ajax moeizaam naar openingen zocht, had Legmeervogels aanzienlijk minder moeite om gevaar te stichten.
In de achttiende minuut schoot Jasper Burgers rakelings over. Twee minuten later liet ook Ajax zich aanvallend gelden. Chip Engels vond met een voorzet het hoofd van Javier Vet, maar diens kopbal verdween net naast het doel. Een minuut later sloegen de bezoekers toe. Camiel Schouten haalde hard uit. Doelman Floris Schievink, die op het laatste moment de geblesseerde Reno van der Meer moest vervangen, leek de bal te kunnen keren, maar liet deze door zijn handen glippen: 0-1. Een ongelukkig moment voor de vervangende doelman, al kwam de voorsprong voor Legmeervogels bepaald niet uit de lucht vallen.
In het restant van de eerste helft werd het voetbal er niet beter op. Beide ploegen staken voldoende energie in de wedstrijd, maar binnen het strafschopgebied ontbrak het aan scherpte, overtuiging en soms ook een beetje geluk. Legmeervogels ging met een (verdiende) voorsprong de kleedkamer in. De ploeg van trainer Jack Honsbeek had niet alleen de meeste dreiging verzorgd, maar stond defensief ook nauwelijks onder druk. Bovendien oogden de bezoekers aan de bal comfortabeler dan de thuisploeg.
Schouten deelt Ajax tweede dreun uit
Na rust moest Ajax aanvallend uit een ander vaatje tappen. De goede bedoelingen van Chip Engels, Rogier Arduin en hun ploeggenoten waren zichtbaar, maar het ontbrak de Amsterdammers aan snelheid, creativiteit en overtuiging om de defensie van Legmeervogels daadwerkelijk te ontregelen. De bezoekers hadden daar aanzienlijk minder moeite mee. In de vijftigste minuut brak Silver Touw door over de rechterflank en bediende hij Camiel Schouten. Die nam de bal in één keer op de pantoffel en schoot met een schitterende volley de 0-2 binnen.
Het was een doelpunt dat de verhoudingen op het veld treffend weergaf. Waar Ajax zich moest inspannen om überhaupt in de buurt van het vijandelijke doel te komen, sloeg Legmeervogels bij de eerste serieuze mogelijkheid na rust direct toe. Met een comfortabele voorsprong kon legmeervogels zich meer terugtrekken en Ajax het initiatief laten. De bezoekers hielden de ruimtes klein en loerden op mogelijkheden in de omschakeling. Op het middenveld speelde Youri Habing een sterke wedstrijd. Pikant detail: de middenvelder werd vorig seizoen bij Ajax nog niet goed genoeg bevonden voor het eerste elftal.
Ajax helpt tegenstander opnieuw in het zadel
Na een dik uur werd de Amsterdamse malaise nog eens pijnlijk zichtbaar. Slordig balverlies van Ajax bood Silver Touw een uitgelezen mogelijkheid om de wedstrijd definitief te beslissen. De aanvaller profiteerde dankbaar van de geboden ruimte en krulde de bal fraai in de verre hoek: 0-3. Schievink zat er nog dichtbij, maar kon de derde tegentreffer niet voorkomen. Het was een doelpunt dat symptomatisch was voor het spel van Ajax. De ploeg werkte hard, maar maakte het de tegenstander door onnauwkeurigheid en een gebrek aan handelingssnelheid regelmatig onnodig gemakkelijk. Gastvrijheid is een mooie eigenschap, maar de Amsterdammers dreven die zaterdagmiddag wel erg ver door.
Ondanks de vrijwel uitzichtloze achterstand bleef Ajax strijden. Het probleem was alleen dat de aanvallende intenties nauwelijks werden vertaald naar uitgespeelde mogelijkheden. Het tempo lag te laag en Legmeervogels hoefde zelden werkelijk in de problemen te komen. Toch kwam er in de zeventigste minuut nog enige hoop terug op De Toekomst. Rogier Arduin wist met de punt van zijn schoen een voorzet te verlengen en bracht de achterstand terug tot 1-3. Ajax koos vervolgens nadrukkelijk voor de aanval en nam steeds meer risico. Dat leverde extra druk op het doel van Legmeervogels op, maar tegelijkertijd ontstonden er achterin grote ruimtes. Schievink moest handelend optreden bij een inzet van Dion Reuvekamp. Ditmaal onderscheidde de Amsterdamse doelman zich met een uitstekende redding.
In de slotfase nam de druk op doelman Buijs toe, maar Legmeervogels bleef relatief eenvoudig overeind. Ajax probeerde met lange ballen en meer mensen voor het doel nog iets te forceren, zonder dat de bezoekers werkelijk begonnen te wankelen. In de derde minuut van de blessuretijd kreeg Arduin nog een uitstekende mogelijkheid, maar Buijs voorkwam met een knappe redding een tweede Amsterdamse treffer.

Ambities en werkelijkheid liggen bij Ajax mijlenver uiteen
De 1-3 nederlaag betekende opnieuw een pijnlijke middag voor Ajax. De Amsterdammers blijven steken op zes punten en moeten zich serieus zorgen maken over het verdere verloop van de competitie. Dat de ploeg niet alleen resultaten mist, maar ook voetballend nauwelijks overtuigt, maakt de situatie des te zorgwekkender. Volgend weekend wacht competitiegenoot SV Hillegom, ook tegenstander in de districtsbekerwedstrijd in december. Daarna reist Ajax af naar Velsen, waar de komende weken de broodnodige competitiepunten moeten worden opgehaald.
De problemen beperken zich bovendien niet tot het eerste zaterdagelftal. Ook het tweede zaterdagteam kent een teleurstellende periode. Dat de amateurtak van Ajax momenteel in zwaar weer verkeert, is dan ook nauwelijks overdreven. De prestaties staan in schril contrast met de ambities en uitstraling die de Amsterdamse vereniging doorgaans nastreeft. Natuurlijk mag een ploeg wedstrijden verliezen. Maar wanneer tegenstanders structureel gemakkelijker tot kansen komen, het aanvallende spel voorspelbaar blijft en de punten zich nauwelijks opstapelen, is er meer aan de hand dan een ongelukkige reeks.
Ajax zal zichzelf nadrukkelijk de vraag moeten stellen waar het naartoe wil. Want op basis van het huidige spel is niet de aansluiting met de bovenste plaatsen het belangrijkste vraagstuk, maar vooral hoe de ploeg uit de onderste regionen van de eerste klasse A weet weg te komen.

Jack Honsbeek: ‘Wij leggen de pijnpunten bij Ajax nadrukkelijk bloot’
Trainer Jack Honsbeek was na afloop uiteraard in zijn nopjes over de derde opeenvolgende overwinning van zijn Legmeervogels. Tegelijkertijd bleef hij kritisch op het spel van zijn eigen ploeg, vooral in de laatste twintig minuten. Volgens de oefenmeester had Ajax nauwelijks mogelijkheden om zijn elftal daadwerkelijk pijn te doen. “We spelen wederom een behoorlijk goede eerste helft. We leggen de pijnpunten bij Ajax nadrukkelijk bloot. Dat betekent niet dat wij heel goed of dominant spelen, maar we hebben voor de openingstreffer al een paar gevaarlijke momenten voor het doel. Daar had er misschien ook eentje van in gemogen. Ons eerste echte schot levert vervolgens meteen de 0-1 op, waarbij de doelman natuurlijk een fout maakt. Daartegenover staat dat Ajax in mijn ogen nauwelijks kansen creëert.”
“In de rust hebben we besproken wat Ajax mogelijk zou gaan veranderen en hoe wij daarvan konden profiteren. En alsof ze precies deden wat wij hadden verwacht, gebeurde dat vijf minuten na rust. Dan krijg je wel het gevoel dat er voor ons weinig meer mis kan gaan. Dat betekent niet dat je achterover kunt leunen, absoluut niet. We moeten de wedstrijd dan wel consolideren.”
Dat consolideren uit zich in wat terughoudender voetbal. “We verliezen daardoor ook een beetje de controle, dat moet ik eerlijk zeggen. Maar Ajax was aan de bal niet echt bij machte om ons pijn te doen. Silver Touw schiet de bal diagonaal binnen voor de 0-3. Dan is de wedstrijd eigenlijk wel gespeeld. Daarna moest ik noodgedwongen wisselen. Camiel Schouten had een flinke tik gekregen en was nog wel doorgegaan, maar bij een 0-3 voorsprong was het niet verstandig om hem langer te laten staan. Dat gold ook voor Dylan Nieuwendijk. Na die wissels verloren we de controle over de wedstrijd nog wat meer. We gingen steeds verder achteruitlopen en hoopten via de omschakeling nog gevaarlijk te worden. Met Silver Touw, Dion Reuvekamp en Amar Bibic hadden we daar ook de mogelijkheden voor, maar het lukte net niet.”
De laatste twintig minuten was het vooral tegenhouden, toch? “Daar moet ik gewoon eerlijk over zijn. Ajax maakte nog een doelpunt en met die lange ballen voor het doel werd het misschien iets nerveuzer, maar ik werd er niet warm of koud van. Ajax was niet bij machte om ons echt pijn te doen. Dat is uiteindelijk het verhaal van deze wedstrijd. We winnen opnieuw en dat is knap. Drie overwinningen op rij, waarvan twee uitwedstrijden, daar mogen we tevreden over zijn. Maar we moeten vooral normaal blijven doen. Het zijn uiteindelijk gewoon drie punten. Volgende week tegen ZOB kan het zomaar weer een heel andere wedstrijd worden. Zo werkt het voetbal nu eenmaal.” Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 1A
Tekst: Marcel Wagenmakers
Foto’s: Rob van Vliet (kijk hier)
Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht