Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
SV De Meer heeft zondagmiddag de eerste periodetitel in de tweede klasse A veroverd. De ploeg van trainer Marciano Nonneman speelde tegen VV Egmond bij vlagen voetbal om de vingers bij af te likken, maar veranderde een comfortabele 4-0 voorsprong bijna in een regelrechte nachtmerrie. Uiteindelijk bleef het bij 4-3. Een paar voetbalvelden verderop kon ook JOS/Watergraafsmeer feestvieren. De Amsterdammers zagen concurrent HBC met 5-3 verliezen van SJC en verzekerden zich daarmee van de periodetitel in de vierde divisie. Twee prijzen op één middag in de Watergraafsmeer. Na afloop spraken we met De Meer aanvoerder Danny Blom en trainer Marciano Nonneman over het succes, de ambities en de vraag die steeds nadrukkelijker op tafel komt: is dit De Meer eigenlijk niet gewoon aan zijn stand verplicht om voor het hoogste te gaan?
Waterkou, warme voeten en twee periodetitels
Het was zondagmiddag waterkoud in de Watergraafsmeer. Een onaangename novembermiddag waarop de handen diep in de jaszakken verdwenen en een warme kop koffie of thee geen overbodige luxe was. Maar wie zich langs het veld van SV De Meer had opgesteld, kreeg in ieder geval voldoende voetbal voorgeschoteld om de kou even te vergeten. Sterker nog, gedurende grote delen van de eerste helft speelde de thuisploeg zó overtuigend dat het verschil tussen beide ploegen aanzienlijk groter leek dan de stand op de ranglijst (en scorebord) wellicht deed vermoeden. Met verzorgde combinaties, veel beweging zonder bal en een opvallend hoog uitvoeringstempo werd Egmond regelmatig van het kastje naar de muur gestuurd.
En alsof één feest niet genoeg was, kwam er vanuit een ander deel van de Watergraafsmeer eveneens goed nieuws. Bij JOS/Watergraafsmeer werd de ontwikkeling van SJC tegen HBC nauwlettend gevolgd. Spelers, stafleden, bestuursleden en supporters hielden de telefoon binnen handbereik. Toen duidelijk werd dat SJC op weg was naar een grote overwinning, kon ook daar voorzichtig de champagne worden klaargezet. De uiteindelijke 5-3 overwinning van de Noordwijkers bezorgde JOS de eerste periodetitel. Twee Amsterdamse verenigingen, enkele voetbalvelden van elkaar verwijderd, allebei een prijs. Het gebeurt niet iedere zondag dat de Watergraafsmeer zoveel reden tot feest heeft.
De Meer laat Egmond alle hoeken van het veld zien
De thuisploeg begon met veel balbezit, al leverde de openingsfase aanvankelijk weinig uitgespeelde mogelijkheden op. Egmond liet na tien minuten zien niet uitsluitend naar Amsterdam te zijn gekomen om tegen te houden. Een goed opgezette aanval eindigde met een harde inzet vanaf de rechterkant, die rakelings voorlangs vloog. Het bleek één van de weinige momenten waarop de bezoekers in de eerste helft serieus gevaarlijk werden.
Na ruim een kwartier brak De Meer de wedstrijd open. Mateo Malbasic rondde een aanval af en zette zijn ploeg op een 1-0 voorsprong. Enkele minuten later ging de doelman van Egmond Joey Levering niet overtuigend om met een vrije bal, vanaf de grond getrapt, maar de thuisploeg profiteerde niet. De inzet verdween net naast. Vanaf dat moment begon het Amsterdamse aanvalsspel steeds meer op een demonstratie te lijken. De Meer combineerde gemakkelijk door de linies, gebruikte de volledige breedte van het veld en wist met regelmaat spelers tussen de verdedigers van Egmond vrij te spelen.
Halverwege de eerste helft veranderde het strafschopgebied van de bezoekers bij vlagen in een schiettent. Alleen de tweede treffer liet nog even op zich wachten. Die kwam na 28 minuten. Opnieuw was Malbasic het eindstation, ditmaal met een zeer fraaie kopbal na een afgemeten voorzet vanaf links. Aan het doelpunt ging een lange, vloeiende aanval vooraf waarin de thuisploeg liet zien over meer te beschikken dan alleen individuele kwaliteit. Twee minuten later was het alweer raak. Nu een aanval over rechts, gevolgd door een uitstekende steekpass, bracht Michael Markes in scoringspositie. Met een glijdende inzet maakte hij er 3-0 van.
Het was voetbal met lef, branie en overtuiging. Het soort voetbal waarvoor de neutrale liefhebber graag een extra rondje langs het veld loopt, zelfs als de temperatuur daar eigenlijk geen aanleiding toe geeft.
‘Mama, mama, Ajax staat met 0-1 voor!’
Terwijl De Meer de ene na de andere aanval op de grasmat legde, kwam een jong ventje enthousiast uit het clubgebouw gerend. ‘Mama, mama, Ajax staat met 0-1 voor!’ Het nieuws werd met zicht- en hoorbaar enthousiasme gebracht. Zijn ouders keken even op, maar richtten hun aandacht vervolgens weer op het kunstgrasveld. Daar was op dat moment immers ook het nodige te beleven. De Meer speelde met Egmond, dat nauwelijks onder de druk wist uit te komen. Kort voor rust kreeg de thuisploeg zelfs een uitstekende mogelijkheid om de voorsprong verder uit te bouwen. Het was eigenlijk het enige wat op het Amsterdamse spel viel aan te merken: de afwerking had, ondanks drie doelpunten, nog een stuk efficiënter gekund.
Met een 3-0 ruststand leek de wedstrijd beslist. Egmond had in aanvallend opzicht nauwelijks iets laten zien en De Meer maakte een bijzonder volwassen indruk. Althans, gedurende de eerste 45 minuten.
Van galavoorstelling naar onnodige spanning
Na rust probeerde Egmond zich nadrukkelijker in de wedstrijd te mengen. De bezoekers speelden met meer initiatief en zochten vaker de aanval. De Meer behield aanvankelijk de controle en kreeg zelf nog mogelijkheden om de voorsprong uit te bouwen. Toch veranderde er iets in het Amsterdamse spel. De scherpte van de eerste helft verdween geleidelijk. Combinaties werden minder zorgvuldig uitgevoerd en bij een aantal spelers leek het besef te ontstaan dat de drie punten toch al binnen waren.
Nonneman bracht drie verse krachten binnen de lijnen, onder meer om zijn aanvallende mogelijkheden te benutten. De thuisploeg bleef gevaarlijk, maar de vanzelfsprekendheid van voor rust was verdwenen. Na een dik uur leek het duel definitief beslist. Opnieuw ging er een lange aanval aan vooraf, waarna een schot van de uitblinkende Revellinio Slijters onderweg van richting werd veranderd: 4-0.
Langs de lijn viel inmiddels het woord gallery play. De Meer had de tegenstander ruim een uur lang gedomineerd en kon zich opmaken voor een zorgeloze slotfase. Dacht men. Zeven minuten na de vierde Amsterdamse treffer schoot Jordin Koel de bal kiezelhard in de kruising: 4-1. Een fraaie treffer, maar op dat moment nog niet meer dan een eretreffer, zo leek het.
Toen Egmond luttele minuten ook de 4-2 mocht noteren, na een ongelukkig eigen doelpunt, werd het toch wat onrustiger. De bezoekers roken dat er misschien meer mogelijk was, terwijl De Meer steeds minder grip kreeg op de wedstrijd. In de negentigste minuut volgde zelfs de 4-3. Tay Tervoort bracht de spanning volledig terug. En alsof dat nog niet genoeg was, moest Krystian Zwaga De Meer in de extra tijd een bal van de doellijn halen om de gelijkmaker te voorkomen. Van een comfortabele 4-0 naar bijna 4-4. Het verschil tussen een galavoorstelling en een enorme kater bleek uiteindelijk bijzonder klein.
Doelman Mike Bakker van De Meer verliet na afloop zichtbaar geïrriteerd het veld. Zijn reactie sprak boekdelen. Hij had ruim een uur nauwelijks iets hoeven doen, maar moest uiteindelijk toch drie keer vissen. Het was de opmerkelijke ontknoping van een verder sportieve wedstrijd waarin beide ploegen, ieder op hun eigen manier, voor aantrekkelijk voetbal hadden gezorgd.
Danny Blom: ‘We moeten daarin nog wat volwassener worden’
Aanvoerder Danny Blom kon na afloop wel lachen, maar moest duidelijk nog even bijkomen van de hectische slotfase. De periodetitel was binnen, alleen had de manier waarop de overwinning tot stand kwam de feestvreugde kortstondig getemperd. “Dat was meer omdat het op het einde nog spannend werd na een 4-0 voorsprong. Dus ik denk dat we daar nog heel eventjes van moesten bijkomen. En dat we straks wel het feestje gaan vieren.”
Blom erkende dat zijn ploeg vooral in de eerste helft uitstekend had gevoetbald. “De eerste helft sowieso inderdaad. Na die eerste tien minuutjes, waarin we nog een beetje zoekende waren, konden we er echt best wel makkelijk doorheen voetballen. We creëerden genoeg en maakten mooie doelpunten. In de tweede helft valt gelukkig die 4-0. Dan denk je daarna dat het klaar is. Misschien hebben we daar iets te gemakkelijk over gedacht, dat weet ik niet.”
Het is meteen het belangrijkste aandachtspunt voor De Meer. De ploeg beschikt over veel aanvallende kwaliteit, maar het frivole voetbal heeft ook een keerzijde. Wanneer vrijwel iedereen graag naar voren wil, ontstaat er achterin soms ruimte die een tegenstander kan benutten. Blom ziet dat zelf ook. “Zeker, ja. Dat is het inderdaad ook. We hebben spelers die gewoon graag naar voren willen. Helemaal als je 4-0 voor staat, moeten we daarin nog wat volwassener worden. Het heeft natuurlijk ook zijn voordelen, want je creëert er heel veel door. Dus we moeten daar een goede balans in vinden. Als je 4-0 voor staat, moet je ook de volwassenheid tonen dat je niet meer iedere keer naar voren hoeft. Dan moet je gaan nadenken: liever de nul houden dan nog die 5-0 of 6-0 willen maken.”
Dat de Amsterdamse doelman na afloop bepaald niet vrolijk was, begreep zijn aanvoerder wel. “Dat kan ik begrijpen. Je wilt natuurlijk graag de nul houden als keeper. Helemaal in een wedstrijd waarin je 4-0 voor staat en eigenlijk niets te doen krijgt. Dan krijgen zij drie schoten en maken drie doelpunten. Het waren op zichzelf prima doelpunten, maar het kwam ook door fouten van ons.”
‘Met deze selectie moeten we gewoon voor het kampioenschap gaan’
De eerste periodetitel is een mooie beloning, maar voor Blom mag het daar niet bij blijven. De aanvoerder is duidelijk over de ambities van zijn ploeg. De Meer heeft de afgelopen seizoenen vaker meegedaan om de prijzen, maar promotie bleef uit. Vooral de nacompetitie bleek niet altijd een gelukkige combinatie met de Amsterdamse vereniging.
Blom wil dit seizoen liever voorkomen dat zijn ploeg opnieuw afhankelijk wordt van enkele beslissende wedstrijden. “Zeker, helemaal met deze selectie. Vorig jaar was mijn eerste jaar hier terug. Toen hadden we al een goede selectie, maar ik denk dat we nu nog breder zijn en nog meer mogelijkheden hebben om te wisselen. Dus wij moeten gewoon voor het kampioenschap gaan, helemaal na die eerste periode.”
Volgens de aanvoerder is het verschil met voorgaande seizoenen vooral zichtbaar in de breedte van de spelersgroep. Waar een blessure of schorsing eerder voor problemen kon zorgen, heeft Nonneman nu op vrijwel iedere positie meerdere mogelijkheden. Dat maakt De Meer minder kwetsbaar en vergroot de concurrentie binnen de selectie. Blom weet bovendien hoe verraderlijk de nacompetitie kan zijn. “Dat is inderdaad een soort loterij. Je kunt een mindere dag hebben en er dan gewoon uitgaan. Of je komt tegen ploegen die ook een heel goed seizoen hebben gespeeld. Dat maakt het altijd lastiger. Het is wel gebleken dat De Meer niet zo goed is in het overleven van de nacompetitie.”
Ook over het niveau van de selectie is Blom optimistisch. “Ik denk dat we kwalitatief spelers erbij hebben gekregen die het niveau van de eerste klasse aankunnen. Als ik naar de trainingen kijk en vooral naar de wedstrijden, dan laten we in de eerste zestig minuten vaak zien dat we op dat niveau kunnen spelen.” Dat laatste is veelzeggend. De eerste zestig minuten. Tegen Egmond bleek opnieuw dat een wedstrijd langer duurt dan een uur.
Marciano Nonneman: ‘Voor hetzelfde geld wordt het 4-4 en dan verkloot je het’
Trainer Marciano Nonneman stond na afloop met gemengde gevoelens in de catacomben. De periodetitel was binnen en zijn ploeg had een uur lang uitstekend gespeeld. Maar de manier waarop De Meer de tegenstander alsnog in de wedstrijd liet terugkomen, zat hem zichtbaar dwars. Nonneman wilde de prestatie niet bagatelliseren, maar keek nadrukkelijk verder dan de uitslag. “We kijken gewoon per wedstrijd. Dat is een belangrijk onderdeel van waar we mee bezig zijn. We willen iedere wedstrijd winnen en dat je nu een prijs pakt, is natuurlijk lekker. Ik heb die periodetitel inmiddels vier keer gepakt. Uiteindelijk geeft zo’n prijs je de mogelijkheid om nacompetitie te spelen. Ons doel is gewoon iedere wedstrijd winnen en bovenin meedoen.”
De trainer beschikt naar eigen zeggen over een selectie die kwalitatief uitstekend in elkaar zit. Dat is geen toeval. Bij de samenstelling van de spelersgroep heeft hij nadrukkelijk ingezet op dubbele bezetting. “Die kwaliteit hebben we zeker. Je ziet dat alles dubbel bezet is. Dat was ook een eis die ik had. De afgelopen drie, vier jaar heeft juist de breedte van de selectie ons de kop gekost. Nu hebben we een goede selectie. Alleen laat een wedstrijd als vandaag ook zien dat we scherp moeten blijven.”
Nonneman spaarde zichzelf daarbij niet. “Het zit ook in ons spel. Ik ben me daar ook van bewust. Zondagmuddag staat het 4-0 en dan ga ik ook wel ‘wisselen om het wisselen’. We moeten daarin ook gewoon scherp blijven.” De trainer kon zich uitstekend vinden in de boosheid van zijn doelman. “De keeper was terecht boos. Dit mag ons niet gebeuren. Voor hetzelfde geld gaat die bal er wel in en wordt het 4-4. Dan verkloot je het. Daar moeten wij een stap in maken.”
De Meer lijkt klaar voor meer, maar is het ook volwassen genoeg?
De eerste periodetitel roept een interessante vraag op. Hoeveel beter moet De Meer nog worden om daadwerkelijk de stap naar de eerste klasse te maken? Op basis van de eerste helft tegen Egmond lijkt het antwoord eenvoudig: niet veel. De ploeg combineert gemakkelijk, beschikt over technisch vaardige spelers en heeft met de huidige selectie voldoende mogelijkheden om gedurende een wedstrijd veranderingen aan te brengen. Bovendien is er een duidelijke speelwijze zichtbaar.
De Meer wil voetballen. Niet door lukraak lange ballen naar voren te sturen, maar door vanuit een verzorgde opbouw de vrije man te vinden en vervolgens met snelheid de ruimtes te benutten. Het is een speelwijze die aantrekkelijk is voor het publiek en waarin de spelers zich zichtbaar prettig voelen. Tegelijkertijd laat juist deze wedstrijd zien waar de kwetsbaarheid ligt. De Meer kan een tegenstander volledig domineren, maar moet ook leren om op het juiste moment de wedstrijd dood te maken. Dat betekent niet dat het aanvallende karakter moet verdwijnen. Wel dat er momenten zijn waarop balbezit belangrijker is dan opnieuw een risicovolle steekpass, en waarop verdedigende discipline zwaarder moet wegen dan de drang om nog een doelpunt te maken.
Blijft Nonneman bij De Meer? ‘De eerste klasse zou zeker een overweging zijn’
Ook de toekomst van Marciano Nonneman kwam na afloop ter sprake. De trainer is inmiddels voor het vijfde seizoen aan de vereniging verbonden. In die periode heeft hij gebouwd aan een herkenbare speelwijze en een selectie die steeds nadrukkelijker meedoet om de bovenste plaatsen. Maar hoe lang blijft hij nog? “Geen idee. Ik ben hier sowieso nog dit seizoen. Ik wil gewoon op een goede manier het seizoen afmaken. En wat er komt, dat komt er.”
Nonneman beseft dat vijf jaar bij dezelfde vereniging een behoorlijke periode is. Tegelijkertijd ziet hij dat de huidige spelersgroep nog voldoende mogelijkheden biedt om een volgende stap te zetten. “Op een gegeven moment heb je ook een bepaalde houdbaarheidsdatum. Alleen heb ik denk ik wel een groep die gretig is.” De vraag of Nonneman met De Meer nog de eerste klasse in zou willen, leverde een duidelijk antwoord op. “Zeker, zeker.”
En of dat een belangrijke overweging zou zijn om langer te blijven? “Dat zou zeker een overweging zijn. De tweede klasse heb ik nu wel gezien en die ken ik inmiddels. Ik wil ook iets achterlaten en het op een juiste manier afsluiten.” Een definitieve beslissing over zijn toekomst is daarmee misschien nog niet genomen. Wel is duidelijk dat promotie voor Nonneman een bijzonder aantrekkelijk perspectief vormt. Het zou bovendien een passend vervolg zijn op het werk dat de afgelopen jaren bij De Meer is verricht.
Eerst WV-HEDW, daarna een volgende graadmeter
De komende weken zullen meer duidelijkheid geven over de werkelijke kracht van De Meer. Volgende week wacht de ontmoeting met WV-HEDW, de zondagploeg uit de Watergraafsmeer. Een interessant duel tussen twee Amsterdamse verenigingen die allebei ambities hebben. Voor onder andere Blom is het bovendien een bijzondere wedstrijd. De aanvoerder treft bekenden en kijkt uit naar de onderlinge krachtmeting. Maar ook tegen de zaterdagtak voor de beker later in december is een affiche. “Dat worden beiden een mooie graadmeter. Het is weer een niveautje hoger en er lopen een paar oud-teamgenoten rond. Dus voor mij is het ook een speciale wedstrijd. Maar eerst moeten we volgende week de zondagploeg zien te overleven. Dat wordt een gezellige en leuke wedstrijd. Ze kunnen aardig voetballen, dat weten we ook. Dus dat wordt echt een leuk potje, denk ik.”
‘Het principe is duidelijk, maar we moeten volwassen worden’
Nonneman kon na afloop gelukkig ook terugkijken op de positieve aspecten van de wedstrijd. Vooral de doelpunten in de eerste helft waren volgens hem van bijzonder hoog niveau. “De tweede was geweldig. Echt genieten. En dan hebben we ook nog kansen gemist die er eigenlijk in moeten. Het principe is duidelijk, de speelwijze is duidelijk. Alleen moeten we in bepaalde zaken volwassen worden.”
Feest in de kleedkamer, maar de lat ligt hoger
Na afloop was er ondanks alles reden genoeg om feest te vieren. De eerste periodetitel was binnen en daarmee heeft De Meer alvast een belangrijke prijs op zak. Blom hoefde niet lang na te denken over de invulling van de zondagavond. “Ja, genoeg drankjes. De toren staat in de kleedkamer, dus we gaan er vanavond volle bak op.”
Het zal ongetwijfeld gezellig zijn geworden in de Watergraafsmeer, waar ook enkele voetbalvelden verderop de feeststemming heerste na het binnenhalen van de periodetitel door JOS/Watergraafsmeer. Twee prijzen op één middag. Amsterdam-Oost mocht zich even het middelpunt noemen. 4-0 is normaal gesproken gewoon een uitstekende uitslag. Dan moet je er alleen wel voor zorgen dat het geen 4-3 wordt….. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de tweede klasse A
Foto’s: Minke Wiggerink
