Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Voorbeschouwing: Wedstrijd van de maand november
De nummers één en twee van de tweede klasse A staan zondagmiddag tegenover elkaar op Sportpark Middenmeer. SV De Meer heeft de eerste periodetitel al op zak, maar WV-HEDW wil de koploper maar wat graag verslaan. De belangen zijn groot, het onderlinge respect is aanwezig en aan zelfvertrouwen ontbreekt het bij geen van beide ploegen. Anass Boudinar (22) van WV-HEDW en Mateo Malbasic van SV De Meer kijken uitgebreid vooruit. De twee nemen geen blad voor de mond, spreken openlijk over de aanwezige ambities en wagen zich zelfs aan een voorspelling. Eén ding staat vast: zondag wordt er niet alleen om drie punten gevoetbald, maar ook om Amsterdams (oost) prestige.
De eerste prijs van het seizoen is vergeven, maar de strijd om de bovenste plaatsen in de tweede klasse is uiteraard nog lang niet beslist. SV De Meer verzekerde zich afgelopen zondag van de eerste periodetitel door Egmond met 4-3 te verslaan. Wat lange tijd een eenvoudige middag leek te worden, veranderde op het einde alsnog in zenuwslopende laatste minuten. Een comfortabele voorsprong van 4-0 verdampte bijna volledig, maar de ploeg van Marciano Nonneman hield stand.
Bij WV-HEDW, werd de ontwikkeling met bijzondere belangstelling gevolgd. Een aantal spelers van de zondagselectie was zelfs persoonlijk komen kijken. Zij hoopten op een misstap van de koploper, waardoor de periodetitel pas in het onderlinge treffen beslist zou worden. Die wens ging niet in vervulling. De Meer mocht feestvieren, WV-HEDW moest zijn teleurstelling slikken. Maar zondag volgt dé confrontatie, ditmaal rechtstreeks met elkaar. En wie denkt dat de spanning door de reeds verdeelde periodetitel verdwenen is, heeft het mis!
Boudinar: ‘We zijn helemaal niet bang voor De Meer’
Anass Boudinar behoort tot de spelers die de ontwikkeling van WV-HEDW de afgelopen seizoenen aan den lijve hebben meegemaakt. Twee jaar geleden maakte hij als twintigjarige al deel uit van de selectie die op dit niveau actief was. Inmiddels is hij 22, heeft hij een kampioenschap achter zijn naam en is zijn rol binnen het elftal veranderd. Ook hij stond afgelopen zondag met enkele ploeggenoten langs de lijn bij De Meer. ‘Het is natuurlijk een hele knappe prestatie. Ze hebben volgens mij bijna alles gewonnen. Dat laat gewoon zien dat ze een goede ploeg zijn. Een volwassen ploeg ook. We zijn met een paar jongens gaan kijken afgelopen zondag, om te zien of Egmond toch nog een resultaat kon halen. Maar we hebben geconstateerd dat De Meer een goede, volwassen ploeg is, met een duidelijke manier van spelen. Ik denk ook wel dat ze redelijk terecht die eerste periode hebben gewonnen.’
Toch geeft Boudinar zonder omwegen toe dat hij op een andere afloop had gehoopt. ‘Ja, heel eerlijk wel. Want je wilt gewoon zelf die eerste periode pakken. En helemaal in zo’n potje als aankomend weekend. Dan zouden wij juist tegen De Meer die periode willen pakken.’ Dat het anders liep, betekent volgens hem niet dat WV-HEDW zondag met maar een greintje minder motivatie aan de aftrap verschijnt. Integendeel. ‘Ik denk niet dat wij druk voelen. We hebben in de beker tegen eersteklassers ook laten zien dat we echt wel goed kunnen voetballen. Dus mijn medespelers en ik zijn helemaal niet bevreesd voor De Meer. We hebben gewoon heel veel zin in die wedstrijd en willen laten zien wat we kunnen. Ik denk dat als we ons niveau halen, het ook wel goed moet komen.’
Van degradatie naar volwassenheid
De sterke competitiestart van WV-HEDW is opmerkelijk, zeker wanneer die wordt afgezet tegen de eerste periode waarin de zondagploeg in de tweede klasse uitkwam. Destijds bleek het elftal nog te wisselvallig om zich op dat niveau te handhaven. Dit seizoen oogt WV-HEDW voorlopig stabieler. De ploeg beschikt over voetballend vermogen, maar lijkt ook beter te begrijpen wat nodig is om wedstrijden over de streep te trekken. Volgens Boudinar is die ontwikkeling niet toevallig. ‘We hebben een aantal jongens die er twee jaar geleden ook al bij waren. Die hebben dus wel meegekregen wat nodig is om op dit niveau punten te pakken. Het is inderdaad een stukje ervaring. En je wordt gewoon ouder. Ik was toen twintig, ik ben nu 22, maar in die twee jaar heb ik best wel wat opgestoken. Je hebt gewoon meer ervaring en meer wedstrijden in de benen op seniorenniveau. Ik denk dat dat het vooral is.’
Het verleden heeft de selectie ook een belangrijke les geleerd. Want hoewel WV-HEDW momenteel tweede staat, wordt er intern nadrukkelijk gewaakt voor overdreven optimisme. ‘Een paar jaar geleden, ik weet niet of je het nog herinnert, stonden we ook tweede ergens rond de winter. En uiteindelijk zijn we gedegradeerd. Dus ik merk wel dat het een beetje in de groep leeft: hé, we willen naar boven kijken, we willen meedoen. Maar er zijn genoeg jongens, vooral degenen die er twee jaar geleden ook bij waren, die zeggen: hé boys, we stonden twee jaar geleden ook tweede en we zijn gedegradeerd. Dus doe alsjeblieft rustig en houd beide benen op de grond. Dat zegt onze trainer Mozes Hoppenbrouwer ook.’
Het levert een opvallend nuchtere doelstelling op voor een ploeg die momenteel nadrukkelijk meedoet aan de bovenkant van de ranglijst. ‘We willen eerst handhaven, dan een periode pakken en dan kampioen worden. Een beetje in die volgorde. Maar doel één is gewoon handhaving.’ Die voorzichtigheid staat los van de ambities die de spelers op het veld hebben. Bovendien speelt bij WV-HEDW nog een andere kwestie: de KNVB-regelgeving die promotie van een tweede standaardelftal binnen dezelfde vereniging beperkt. Een mogelijk kampioenschap zou daardoor niet betekenen dat de zondagploeg ook daadwerkelijk een niveau hoger mag uitkomen. Boudinar laat zich daardoor niet afleiden. Eerst maar eens bewijzen dat WV-HEDW stabiel in de tweede klasse thuishoort.
‘Twee jaar geleden was ik nog een van de jongsten’
Ook persoonlijk heeft Boudinar stappen gezet. Waar hij eerder vooral als talent werd beschouwd, wordt inmiddels meer verantwoordelijkheid van hem verwacht. ‘Met mij gaat het persoonlijk ook goed. Ik ben zeker tevreden. Ik speel alles. Natuurlijk speel je de ene wedstrijd beter dan de andere. Ik denk dat ik voor mijn doen een goed niveau haal en elke wedstrijd wel tegen de voldoende aanzit. En dat is wat ik wil.’ ‘Ik merk dat ik dit seizoen ten opzichte van twee jaar geleden ook wel een andere rol heb. Toen was je een talent, een van de jongsten van het team. Nu ben je toch een jongen die er twee jaar geleden ook al bij zat, die vorig jaar kampioen is geworden en die al twee jaar in het team zit. Dus ik probeer daarin ook gewoon mijn rol goed te vervullen.’
Dat neemt niet weg dat de ploeg volgens hem nog altijd stappen moet zetten. Als voorbeeld noemt hij het duel met Egmond, waarin WV-HEDW volgens Boudinar juist niet de volwassenheid liet zien die tegenwoordig zo belangrijk is. ‘Tegen Egmond zijn we er gewoon met 3-1 af gegaan en hebben we heel onvolwassen gespeeld. Dus wat ik zeg: we moeten ons niveau halen. Als wij dat doen en zij ook, dan denk ik dat je inderdaad kunt spreken van twee teams die in de eerste klasse ook wel mee kunnen komen.’
Malbasic: ‘Wat voor een team hebben wij eigenlijk?’
Aan de andere kant van de Amsterdamse voetbalvelden klinkt minstens zoveel zelfvertrouwen. Mateo Malbasic beleeft zijn eerste seizoen bij SV De Meer en heeft zijn eerste prijs met de club al binnen. De aanvaller heeft zich snel thuis gevoeld bij de ploeg van Nonneman. Niet alleen vanwege de resultaten, maar vooral vanwege de samenstelling van de selectie, de onderlinge verhoudingen en de sfeer binnen de vereniging.
Malbasic was afgelopen zondag één van de dragende spelers die na ruim een uur in de tweede helft in de wedstrijd tegen Egmond naar de kant werden gehaald. Opvallend genoeg werd vrijwel de volledige aanval vervangen. Een luxe die volgens hem veel zegt over de mogelijkheden van de koploper. ‘We hebben een hele brede selectie en iedereen wil natuurlijk gewoon spelen. Die kwaliteit hebben we er ook voor om te wisselen, zou ik zeggen. Dus dat begreep ik ook wel.’
Vooral wanneer hij naar de reservebank kijkt, realiseert hij zich hoe sterk De Meer momenteel bezet is. ‘Als ik kijk naar wat voor kwaliteiten er dan op de bank zitten, dan denk ik echt: Tjonge, wat voor een team hebben wij? Dat moet goed komen dit jaar.’ Die uitspraak is kenmerkend voor het vertrouwen waarmee De Meer momenteel speelt. Maar Malbasic benadrukt dat de kwaliteit van de individuele spelers slechts een deel van het verhaal vertelt.
‘We lachen, gieren, brullen, maar zijn ook streng voor elkaar’
Wat maakt SV De Meer zo moeilijk te verslaan? Waarom heeft de ploeg zich in korte tijd ontwikkeld tot de belangrijkste titelkandidaat van de tweede klasse? Malbasic hoeft niet lang na te denken. ‘Punt één zou ik zeggen: ons team. Van de buitenkant lijkt het soms misschien alsof we wat individuen zijn. Alleen binnen het team kan iedereen alles tegen elkaar zeggen. We lachen, gieren, brullen. En wanneer het even serieus moet, dan zijn we wel streng op elkaar en kritisch op elkaar. Dat, gecombineerd met de leuke dingen die we doen, betekent dat we voor elkaar door het vuur gaan, naar mijn mening.’
Daar komt volgens hem een uitzonderlijke hoeveelheid voetbalkwaliteit bij. ‘We hebben gewoon bizar veel kwaliteit. Als ik kijk naar vroegere teams waar ik heb gespeeld en tegen wie ik heb gespeeld, dan kijk ik nu naar de jongens op de bank, maar ook gewoon in de basis. We hebben een keeper die extreem goed is, een achterhoede die zowel fysiek als voetballend sterk is, middenvelders die kunnen scoren en ook nog eens de controle kunnen houden, en aanvallers die één tegen één letterlijk elke tegenstander voorbij kunnen.’
Hij vat het met zichtbaar plezier samen. ‘Eén leuk en gezellig team, met toevallig heel veel kwaliteit op één plek.’ Het is een combinatie die tegenstanders voor problemen stelt. De Meer kan verzorgd voetballen, beschikt over individuele klasse en heeft bovendien de mogelijkheid om gedurende wedstrijden nieuwe impulsen vanaf de bank te brengen. Maar de wedstrijd tegen Egmond liet ook zien dat de ploeg niet onkwetsbaar is.
Periodetitel met een bijsmaakje: van 4-0 naar 4-3
De Meer leek afgelopen zondag tegen Egmond op weg naar een zorgeloze middag. Bij een voorsprong van 4-0 was de periodetitel praktisch binnen. Toch werd het in de slotfase nog bijzonder spannend. Egmond kwam terug tot 4-3 en was zelfs dicht bij de gelijkmaker. Krystian Zwaga voorkwam met een redding op de doellijn dat het feest alsnog werd uitgesteld.
Malbasic erkent dat de ontlading daardoor anders was dan bij eerdere prijzen die hij won. ‘Hij was anders dan andere periodetitels die ik heb gewonnen, zou ik willen zeggen. Want je staat natuurlijk 4-0 voor, het gaat goed en dan wordt het 4-3. Christian Zwaaga haalt nog even een bal van de lijn, want anders wordt het 4-4. Dan ga je heel anders die kleedkamer in.’
Toch wist de spelersgroep de teleurstelling over het onnodig spannende slot snel om te zetten in feestvreugde. ‘Gelukkig hebben we een groep die dat heel makkelijk kan omdraaien, door naar elkaar te kijken en te zeggen: we hebben gewoon een periodekampioenschap, dus let’s go.’ En natuurlijk moest dat worden gevierd. Al bleef het volgens Malbasic allemaal keurig binnen de perken. ‘Ik vind het wel speciaal om in mijn eerste seizoen bij De Meer een periodekampioenschap te pakken. Dus we hebben het wel even mild gevierd.’
Mild? Bij De Meer? ‘Mild. Nou, we hebben wel echt een gezellig team. En we blijven weleens op leuke feestjes hangen, inderdaad. Maar het was niet extreem gek. We bleven op de club wel borrelen. Dat was hartstikke gezellig. De Meer heeft eigenlijk gewoon een echte bruine kroeg als kantine. Dus daar is het gezellig genoeg. En dan trekken nog wat jongens eventueel naar de stad. Dat was zondag ook wel het geval.’ Een feestje in november, met de nodige Amsterdamse gezelligheid. Malbasic ziet daar weinig kwaad in. ‘Als je iets wint, mag je het ook vieren. Zeker na zo’n reeks van acht wedstrijden.’
Van Kroatische en Bosnische roots naar Amsterdam
Achter de voetballer Malbasic (27) schuilt ook een persoonlijk verhaal. Zijn ouders kwamen tijdens de oorlog in voormalig Joegoslavië naar Nederland. Mateo groeide vervolgens op in het Brabantse Vught, waar hij zijn eerste grote stappen als seniorenvoetballer zette. ‘Mijn ouders zijn tijdens de burgeroorlog naar Nederland gekomen. Ik ben in Vught opgegroeid, in Brabant. Daar heb ik ook gevoetbald bij Zwaluw VFC. Daar heb ik iets van zes seizoenen in het eerste gevoetbald.’
Daarna bracht zijn werk hem richting Amsterdam, al koos hij aanvankelijk voor een woonplek in Utrecht. ‘Vervolgens ging ik voor werk naar Amsterdam en verhuisde ik naar Utrecht, omdat ik Utrecht eerst wilde ontdekken. Daar heb ik twee seizoenen gevoetbald. En toen uiteindelijk gekozen om naar Amsterdam te verhuizen en bij De Meer te gaan voetballen.’ In zijn voetbaljaren buiten Amsterdam deed Malbasic al ervaring op met het spelen om prijzen. Hij maakte nacompetitiewedstrijden mee en vierde eerder een kampioenschap. Die ervaringen neemt hij mee naar zijn huidige vereniging. Maar waarom koos hij juist voor De Meer? Er zijn in Amsterdam immers genoeg clubs waar een ambitieuze aanvaller terechtkan. Het antwoord heeft opvallend weinig met geld, status of het hoogste mogelijke competitieniveau te maken.
‘Ik zocht een club waar je vaker dan twee keer per week wilt komen’
Malbasic kende sv De Meer al uit zijn Brabantse voetbalverleden. De club had indruk gemaakt en toen hij eenmaal besloot in Amsterdam te gaan voetballen, kwam de vereniging nadrukkelijk in beeld. Via zijn voormalige trainer Pierre van Berkel zocht hij contact met Marciano Nonneman. ‘Op een gegeven moment had ik een shortlist gemaakt. Want eigenlijk is het eerste wat je doet natuurlijk kijken in je eigen netwerk. De Meer kende ik dus al en anderen waren daar ook wel over te spreken. Ook om de sfeer.’
De bekende clubslogan sprak hem direct aan. ‘De slogan van De Meer is: nergens zo’n sfeer als bij De Meer. En ik vind dat die er wel bij past.’ Voor Malbasic was het belangrijk om een vereniging te vinden waar prestaties en plezier elkaar versterken. ‘Wat ik zocht bij een voetbalclub, is eigenlijk een plek waar je méér dan twee keer per week naartoe wilt komen. Waar je gewoon lekker alles met elkaar kunt bespreken en leuke dingen kunt doen. Waar het ook echt prestatiegericht is. Toen kwam ik uiteindelijk bij De Meer uit. Kijk, ik zoek gewoon een leuke groep gasten, goed verzorgd voetbal en een leuke staf. Dat matchte bij De Meer.’
Zijn verhuizingen hebben hem bovendien geleerd dat een voetballer in een nieuwe omgeving telkens opnieuw zijn plek moet verdienen. ‘Als je in een nieuwe stad komt, kent nog niemand je. Toen ik van Vught naar Utrecht kwam, kenden mensen in Vught en rondom in Brabant mij misschien wel als voetballer. Maar in Utrecht kende niemand mij nog. Na twee jaar in Utrecht te hebben gevoetbald, geldt hetzelfde in Amsterdam. Dus je moet altijd weer wat opbouwen in een nieuwe regio.’ Bij De Meer lijkt dat in ieder geval voorspoedig te verlopen. De eerste prijs is binnen en de aanvaller heeft zijn draai gevonden in een selectie die volgens hem nog veel meer kan bereiken.
Twee ambities, twee verschillende benaderingen
Opvallend is het verschil in benadering tussen de beide spelers. Bij WV-HEDW klinkt ergens ook nog wat voorzichtigheid door. De ervaringen van twee jaar geleden hebben de selectie geleerd dat een goede competitiestart geen enkele garantie biedt voor een succesvol seizoen. Handhaving is officieel het eerste doel, daarna wordt verder gekeken. Bij De Meer wordt nauwelijks om de ambitie heen gedraaid. De eerste periodetitel is mooi, maar die is vooral een tussenstation. ‘Wat wij hebben laten zien in de bekerperiode, met de oefenwedstrijden, bijvoorbeeld dinsdag nog tegen JOS Watergraafsmeer (3-3, red.) en nu in de competitie: ik durf wel te zeggen dat wij voor één ding gaan en dat is het kampioenschap dit jaar.’ Duidelijker kan bijna niet.
Toch weet hij dat WV-HEDW geen tegenstander is die zich zomaar aan de kant laat zetten. Malbasic heeft de ploeg nog niet live zien spelen, maar heeft wel beelden bekeken en veel gehoord over de kwaliteiten van de Amsterdamse concurrent. Bovendien is hem inmiddels duidelijk geworden hoe graag WV-HEDW juist deze wedstrijd wil winnen. ‘Ik hoor alleen maar om me heen dat WV-HEDEW persé van ons wil gaan winnen. Dat ze daar extreem gebrand op zijn. Dus ik ben benieuwd met wat voor plannen ze zondag gaan komen.’ Dat er bij WV-HEDW afgelopen zondag spelers langs de lijn stonden die op een misstap van De Meer hoopten, was hem nog niet bekend. ‘Nee, dat wist ik eerlijk gezegd niet. Dat vind ik wel leuk om te horen.’
Boudinar: ‘Ik vind dat wij de beste zondagploeg van Amsterdam zijn’
Voor Boudinar is die prestigestrijd een belangrijk onderdeel van de wedstrijd. De vraag wie momenteel de beste zondagploeg van Amsterdam is, hoeft wat hem betreft niet voorzichtig te worden beantwoord. ‘Daar ga ik niet omheen draaien. Ik vind dat wij dat zijn en zij zullen vast vinden dat zij dat zijn. En dat is ook, denk ik, waarom het deze wedstrijd zo leuk maakt. We gaan er allebei vol voor. Het wordt een heet potje, maar ik heb er zin in.’
Hij verwacht bovendien een aantrekkelijke wedstrijd, juist omdat beide ploegen over veel voetballend vermogen beschikken. Ook langs de lijn rekent hij op een bijzondere sfeer. De spelers kennen elkaar, hebben gemeenschappelijke vrienden en bewegen zich deels in dezelfde Amsterdamse voetbalwereld. ‘Ik verwacht wel wat publiek. Wij kennen een aantal jongens van De Meer en die kennen ons ook. En daardoor zijn er ook weer gemeenschappelijke vrienden. Dus die komen sowieso. Ik denk dat iedereen wel ouders en/of partners meenemen. Tegen De Meer zie je eigenlijk altijd wel mensen langs de lijn van wie je denkt: die ken ik helemaal niet of die komen normaal nooit kijken.’ ‘Dus ja, ik verwacht best wel een hoop mensen.’
De voorspellingen: 3-1 of 2-3?
Het onderlinge respect is groot, maar zodra de beide spelers wordt gevraagd een voorspelling te doen, verdwijnt voor eventjes iedere vorm van voorzichtigheid. Boudinar twijfelt geen seconde. ‘Die overwinning zal zeker voor ons zijn, heel zeker! Ik zeg dat wij de wedstrijd met 3-1 over de streep trekken.’ Ook Malbasic durft zijn nek wel uit te steken. Hij verwacht zeker een lastige middag, maar rekent erop dat De Meer de drie punten meeneemt. ‘Ja, dat durf ik wel aan. Absoluut. De Meer wint. Ik denk dat WV-HEDW het ons vrij lastig gaat maken. Dus daarom sluit ik hem af met een solide, leuke wedstrijd: een 2-3 overwinning.’
Meer dan drie punten op Sportpark Middenmeer
Het affiche heeft alles in zich om een van de aantrekkelijkste wedstrijden van de eerste seizoenshelft te worden. Twee Amsterdamse ploegen die graag voetballen, beschikken over individuele kwaliteiten en elkaar nauwelijks iets lijken te ontlopen. Het wordt ook een interessante ontmoeting tussen twee verschillende verhalen. En ergens tussen al die ambities, verwachtingen en Amsterdamse bravoure moet zondag ook nog gewoon worden gevoetbald. Een uitverslag van de wedstrijd van de maand met enkele interviews zal na afloop op Het Amsterdamsche Voetbal verschijnen.
WV-HEDW – SV De Meer
Zondag 15 november 2026
Aanvang: 14.00 uur
Sportpark Middenmeer, Amsterdam
Arbiter: J.M. van Hamersveld
Aanmelden wedstrijd van de maand voor partnerclubs: klik hier
Meer weten over de twee shirtsponsors? Kijk dan hier voor Swartgeld en hier voor Eco Boats Amsterdam
