Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
FC Aalsmeer leek lange tijd op weg naar een dik verdiende overwinning bij Huizen, maar stond zaterdag uiteindelijk met lege handen. De ploeg van Erwin Tump had de wedstrijd grotendeels in handen, verzuimde meerdere keren afstand te nemen en zag na een rode kaart voor Yamiro Macrandder alles kantelen: 2-1. „Als Vincent de kans na de 0-1 rustig met de binnenkant erin schiet, staat het 0-2 en trek ik hem echt wel over de streep.”
Zelden zal een nederlaag zo vervelend hebben gevoeld als deze. Niet omdat FC Aalsmeer door Huizen van het kastje naar de muur werd gestuurd. Integendeel. Juist daarom deed de 2-1 pijn. Aalsmeer had lange tijd de touwtjes stevig in handen, kreeg voldoende mogelijkheden en kansen om de wedstrijd vroegtijdig naar zich toe te trekken, maar liet Huizen leven. Dat kwam de ploeg van trainer Erwin Tump uiteindelijk duur te staan.
Al binnen tien minuten had de wedstrijd eigenlijk een heel andere richting kunnen krijgen. FC Aalsmeer kreeg twee uitstekende mogelijkheden, maar liet beide onbenut. Ook daarna bleef de ploeg gevaarlijk. Alleen in een fase halverwege de eerste helft kreeg Huizen wat meer grip. „Volgens mij krijgen we in de vijfde minuut al een hele grote kans en schieten we die bal niet binnen. Daarna krijgen we in de achtste minuut weer een grote kans”, analyseerde Tump. „We hadden eigenlijk 0-2 voor moeten staan.”
Noordam voortdurend dreigend
Een hoofdrol was weggelegd voor Vincent Noordam. De buitenspeler was voortdurend aanspeelbaar, dreigend en lastig af te stoppen. Hij bekroonde zijn sterke optreden uiteindelijk met de 0-1, maar had zichzelf en Aalsmeer eigenlijk veel ruimer moeten belonen. „Het ging lekker”, vond Noordam zelf. „Ik denk dat ik er in de eerste helft al meer had moeten maken en kansen had moeten afmaken. Het is lekker dat hij dan uiteindelijk valt.”
Nog vóór rust dacht Noordam Aalsmeer al op voorsprong te hebben geschoten. Zijn treffer werd echter geannuleerd wegens hinderlijk buitenspel. Volgens scheidsrechter Guberinic stond Macrander in de baan van het schot en beïnvloedde hij daarmee de situatie. Noordam zag dat anders. „Hij beweerde dat Yamiro in het pad van het schot stond. Ik was van mening dat het schot dusdanig goed in de hoek zat dat hij hem niet zag aankomen. Maar hij keurt hem af, dus dat is zonde.” Tump wilde achteraf weinig energie verspillen aan de beslissing. „Ik hoorde dat het hinderlijk buitenspel was. Als de scheidsrechter zegt dat het zo is, dan is het zo. Daar ga ik verder niet over in discussie.”
Genadeklap blijft uit
Na rust kreeg Aalsmeer alsnog waarvoor het op basis van het spel recht meende te hebben. Noordam zette zijn ploeg op 0-1 en op dat moment leek de wedstrijd klaar te liggen om definitief beslist te worden. Huizen creëerde nauwelijks iets en Aalsmeer kreeg ruimte om de genadeklap uit te delen. Precies die bleef uit. Noordam kreeg zelfs nog een enorme mogelijkheid om er 0-2 van te maken. „Als de bal gewoon rustig met de binnenkant van de schoen geplaatst wordt, dan staat het 0-2”, baalde Tump. „Dan trek ik hem echt wel over de streep. Bij 0-1 kregen zij in mijn ogen ook helemaal niet zoveel kansen.”
Dat Aalsmeer zichzelf niet beloonde, werd extra zuur omdat de ploeg tot dat moment precies het wedstrijdbeeld had gecreëerd waarop vooraf was gehoopt. „We hadden in de rust verschillende scenario’s besproken: wat doen we als we achter komen en wat doen we als we voorkomen? Eigenlijk pakte het precies uit zoals we hadden verwacht.”
Onnodig risico wordt duur betaald
Toch gooide Aalsmeer zelf een flinke scheut benzine op het Huizer vuurtje. Een onnodige breedtebal bracht Macrander in de problemen. De verdediger probeerde de fout te herstellen, maar deed dat veel te onbesuisd. Met al geel op zak ging hij stevig het duel in. De tweede gele kaart en dus rood waren het gevolg. „Zo’n bal moet je (op zo’n veld, red.) natuurlijk ook niet spelen”, constateerde Tump. Over de overtreding bestond weinig discussie. „Het had misschien ook direct rood kunnen zijn. Maar twee keer geel is ook rood.”
Ook Noordam spaarde zijn ploeggenoot niet. „Ik denk dat hij zelf ook wel weet dat hij zo’n tackle niet moet maken. Je hebt al geel op zak. Het maakt de wedstrijd gewoon een stuk lastiger. Zeker als je voorstaat, want dan weet je dat zij gaan drukken.” Opvallend genoeg zag Tump de rode kaart niet eens als het definitieve kantelpunt. Zelfs met tien man hield Aalsmeer aanvankelijk behoorlijk stand. Pas nadat Huizen de gelijkmaker produceerde, veranderde het wedstrijdbeeld werkelijk.
Van controle naar overleven
De 1-1 gaf Huizen het geloof dat het daarvoor nauwelijks had gehad. Ineens moest Aalsmeer achteruit, terwijl de thuisploeg voelde dat er meer te halen viel. Waar Aalsmeer ruim een uur de wedstrijd had gedicteerd, werd het in de slotfase overleven. En vervolgens viel ook pijlsnel de 2-1. Uit een draai werd vanaf ongeveer 24 meter raak geschoten, onhoudbaar in de kruising. Een fraaie treffer, maar voor FC Aalsmeer vooral eentje die bijzonder hard aankwam. „Die schiet die invaller waarschijnlijk nooit meer zo”, verzuchtte Tump. „Maar het is natuurlijk een mooie goal. Soms denk je als trainer: verlies ik met 4-0, dan is het duidelijk. Nu ben je in mijn ogen 75 minuten gewoon veel beter geweest en uiteindelijk staat er hetzelfde: je hebt verloren.”
FC Aalsmeer probeerde het met extra aanvallende krachten nog te repareren en kwam ook nog enkele keren in de buurt van het Huizer doel, maar de gelijkmaker bleef uit.
Eén punt, maar wel perspectief
Daarmee blijft de harde werkelijkheid na drie competitiewedstrijden overeind: FC Aalsmeer heeft één punt. Dat is karig voor een ploeg die ambities heeft en zeker zaterdag liet zien tot aanzienlijk beter voetbal in staat te zijn. Tump ziet daarin dan ook het belangrijkste aanknopingspunt. „We hebben een veel hoger niveau aangetikt dan in de eerste twee wedstrijden. Dan is het alleen zo lekker als je jezelf ook kunt belonen en dat lukt nu niet. We hebben duidelijk aangegeven dat die punten vanzelf wel komen. Ik denk dat we in Huizen, op een heel kleine fase na, echt ons niveau hebben aangetikt.”
Ook Noordam weigert zich door de magere oogst van de wijs te laten brengen. „We willen natuurlijk zo hoog mogelijk komen. We hebben een lastig schema met die eerste wedstrijden, maar daar zitten we nog niet mee. Het spel was goed. Als we dit kunnen volhouden, kunnen we daarop voortborduren.” Volgende week wacht thuis JOS/Watergraafsmeer. Voor FC Aalsmeer wordt dat opnieuw een stevige krachtmeting, maar na zaterdag hoeft de ploeg vooral niet naar anderen te kijken. De les uit Huizen is duidelijk genoeg: goed spelen is één ding, een tegenstander die rijp is voor de slacht ook daadwerkelijk op de knieën krijgen een tweede. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de Vierde divisie A
Foto’s: Ton van Eenennaam (kijk hier)
