Het Amsterdamsche Voetbal Doelgericht
Tekst: Peter Brink
Peter Brink over de eigen carrière van Chedric Seedorf
Je kunt het slechter treffen als voetballer dan met Clarence Seedorf als grote broer. Een wereldster die met Ajax, Real Madrid en AC Milan de Champions League won.
Chedric begon gewoon als jongetje van zes bij AS’80 in Almere. Toen ik zes was, hield ik me vooral bezig met dingen die op die leeftijd belangrijk waren: mijn veters leren strikken en een bal hooghouden. Met wisselend succes, overigens.
Anderhalf jaar later ging hij naar de jeugdopleiding van Ajax. Ik ruilde op het schoolplein tien Panini-plaatjes voor het embleem van Telstar. Acht jaar lang doorliep Chedric verschillende jeugdteams bij Ajax. Daarna kwam Real Madrid. Vervolgens Internazionale.
Ik speelde toen bij Stormvogels A-3. Ik was al blij als ik op donderdag van trainer Hans Singerling aan het afsluitende partijspel met A-1 mocht meedoen. Niet omdat ik zo goed was. De goaltjesdief spaarde zich wekelijks. Hij lag bij Jan Spierenburg op de massagetafel. En zo kon ik ineens weer dromen van een profloopbaan. Ieder zijn issues.
Voor Chedric was het een indrukwekkend pad als jonge voetballer.
Maar hoe is het om zestien te zijn, bij Real Madrid te spelen en tegelijkertijd te weten dat jouw broer daar al een naam heeft die iedereen kent?
Clarence.
Je zou kunnen zeggen: lekker begin.
Je zou ook kunnen zeggen: een grote last op mijn schouders.
Want hoe word je gewoon Chedric als je achternaam Seedorf is?
Misschien door je eigen weg te zoeken.
Chedric bouwde aan zijn eigen carrière. Hij speelde voor verschillende nationale jeugdteams en keerde terug naar Nederland. Na een korte stage bij NAC Breda tekende hij zijn eerste profcontract.
Maar al snel kwamen de blessures. Na periodes bij clubs als HFC Haarlem en Monza, waar zijn broer mede-eigenaar van was, moest hij afscheid nemen van wat hij het liefste deed: voetballen.
Dat lijkt mij een hard moment. Niet alleen omdat je carrière stopt, maar ook omdat je opeens moet uitvinden wie je bent zonder datgene waarvoor je jarenlang hebt geleefd.
Na een korte periode van teleurstelling begon Chedric in 2011 aan zijn trainerscarrière.
Misschien was dat geen nieuw begin.
Misschien was het gewoon een andere manier om van voetbal te blijven houden.
Hij werkte met verschillende leeftijdsgroepen, als hoofdtrainer en als hoofd technische zaken. Later volgde hij de UEFA A-opleiding.
Inmiddels staat Chedric voor het tweede seizoen als hoofdtrainer van AFC langs de lijn.
De jongen die ooit droomde van het grote werk, probeert nu andere jongens beter te maken. Niet alleen met een bal aan hun voet.
Chedric richtte de Seedorf Talent Development Group op. Daar gaat het over mentale en sportieve ontwikkeling, maar ook over voeding, sociale vaardigheden, karakter en mentale veerkracht.
De Totale Mens, zou Louis zeggen.
Het klinkt alsof Chedric niet alleen voetballers traint, maar ze ook meteen leert omgaan met hun emoties, hun belastingaangifte en de vraag waarom ze eigenlijk doen wat ze doen.
Maar bij Chedric snap ik het.
Misschien komt dat ook doordat hij zelf heeft meegemaakt dat je lichaam op een dag zegt: tot hier en niet verder.
Dan valt er iets weg.
Het masker misschien. De voetballer die altijd door moet.
En ineens blijft er gewoon een mens over.
Bedoelt hij dat met De Totale Mens? Dat je niet alleen laat zien wat goed gaat, maar ook leert leven met het deel dat je liever niet laat zien?
Je schaduw dus.
Je moet opnieuw beginnen.
En misschien kijk je dan ook anders naar de jongens die voor je staan.
Niet alleen naar hun linkerbeen.
Niet alleen naar hun snelheid.
Niet alleen naar de vraag of ze zondag in de basis staan.
Maar naar de jongen die daar nog achter zit.
De Totale Mens.
Dat klinkt groot.
Bijna als een folder.
Maar bij Chedric begrijp ik het beter.
Hij zegt: „Ik vind het heerlijk als ik jongens kan helpen in hun ontwikkeling als speler en als mens.”
Misschien zit daar zijn hele verhaal in.
Niet kijken naar wat hij niet heeft bereikt.
Maar naar wat hij anderen kan meegeven.
Clarence werd een wereldster.
Chedric moest zijn eigen definitie van succes vinden.
Misschien heeft hij die uiteindelijk langs de lijn gevonden.
Niet als de nieuwe Clarence.
Niet als de voetballer die nooit de absolute top haalde.
Maar als Chedric.
Trainer.
Begeleider.
Talentontwikkelaar.
De schaduw van Clarence zal er waarschijnlijk altijd zijn.
Maar misschien hoeft die helemaal niet te verdwijnen.
Want in de schaduw groeien soms de mooiste bloemen.
Niet omdat ze minder licht krijgen.
Maar omdat ze leren hun eigen licht te vinden.
Peter Brink is goed met cijfers en letters. Een ongewone combinatie. Hij werkt als journalist én zzp-boekhouder. Peter volgde geen journalistieke opleiding, maar kreeg – in de jaren negentig- bij Telstar een gedegen praktijkopleiding. Hij schreef onder andere voor De Telegraaf en De Voetbaltrainer.
Naast zijn werk als journalist is Peter Brink sinds 2008 actief als boekhouder voor zzp’ers. Vanuit Haarlem helpt hij zelfstandig ondernemers in heel Nederland met hun boekhouding, btw-aangifte, inkomstenbelasting en fiscale zaken.
T: 06-13936399 (zeven dagen per week bereikbaar)
