Home / Algemeen / Piet Römer als leider van Blauw Wit

Piet Römer als leider van Blauw Wit

Afgelopen dinsdag overleed op 83-jarige leeftijd Piet Römer. Bekend van de Cock met C.O.C.K en winnaar van drie televizier-ringen. Maar hij was ook actief in de Amsterdamse voetbalwereld. Als leider van Blauw Wit. Oud-speler André Gieling stuurde ons het volgende verhaal.

In het seizoen 1988/1989 speelde ik tussen enkele knie-operaties door nog een jaartje voor de toenmalige hoofdklasser Blauw-Wit. Een team overigens dat zeer acceptabel voetbal speelde en onder andere Go Ahead Eagles uitschakelde in de KNVB-beker. Vooral de relatief kleine, maar met ongelofelijke reflexen gezegende keeper Paul van ’t Wout vond ik een klasse apart.

De flamboyante elftalleider in die tijd was de dinsdag overleden acteur Piet Römer. Een echte Blauw-Wit-man die in de genoemde periode (de rol van zijn leven als De Cock in Baantjer moest toen nog bedacht worden) qua werk/publiciteit ietwat op de achtergrond was geraakt. In mijn herinnering was Römer een joviale man en een even bevlogen als kleurrijke spreker. Soms nukkig maar vooral eerlijk, een levensgenieter die graag een drankje tot zich nam, edoch bovenal een echte voetballiefhebber.

Nadat ikzelf vanaf 1986 mijn eerste ‘kritische’ pennenvruchten in het onvolprezen clubblad van Blauw-Wit publiceerde, kwam meneer Römer op een zekere dag op mij afgestapt. Ik verwachtte eigenlijk een corrigerende preek, maar in plaats daarvan legde hij zijn hand op mijn schouder, complimenteerde mij nadrukkelijk voor al de ‘hoogst vermakelijke’ bijdragen en raadde mij aan om er op wat voor manier dan ook mijn werk van te maken. Uiteraard kon Piet Römer vanaf die dag niet meer stuk bij mij…

Op de teamfoto, genomen tijdens een zaalvoetbaltoernooi in de winter, staan enkele Blauw-Wit-spelers van dat jaar:
Staand van links naar rechts: Piet Römer, Hans Weehuizen, Nicky Den Ouden, Andre Gieling, Henk Langeberg.
Zittend van links naar rechts: Marcel Ravesteijn, Henk Schouten, Paul van ’t Wout, Ben Huymans en Wim Huymans.

 

André Gieling

Send this to a friend